از خود با خويش

نقل مکان ...

2007-06-15T17:36:00.000+02:00

اگر بنویسم دیگر دراینجا نمی نویسم . در آدرس زیر مینویسم .
http://www.azkhodbakhisch.blogspot.com/

دل تنگ و دل تنگ ...

2007-06-06T21:33:00.000+02:00

کلی دلم تنگ شده بود برای بلاگم ...گفتم این رو بنویسم یک وقت فکر نکنین چه سرد و بی احساسم ...مرسی از همه شما که با کامنتهای پرمهرتون اینگونه من رو دلتنگ کردید . فعلا که اصلا حال و حوصله خودم رو هم ندارم ...حتما هر وقت حرفی باشه مینویسم حتما . سبز باشید .

ازخودباخویش تمام شد .

2007-05-29T21:34:00.000+02:00

از خود با خویش حدود شش سال پیش شروع شد . با مرور کردن خاطراتم باری سنگین از روی دوشم برداشته شد . دوستان زیادی در این فضای مجازی پیدا کردم که بعضی از آنها هنوز در کنارم هستند . بعداز نوشتن خاطراتم به نوشتن روزمرگیهایم پرداختم که تا به امروز ادامه داشته . روزهای خوب و بد زندگی ام را در اینجا با دیگران قسمت کردم , ترجمه کردم , شعر نوشتم , نالیدم و داد زدم .سعی کردم که هر بار با گذاشتن عکس و موزیک مورد علاقه ام که همیشه با عشق و اشتیاق انتخاب میکردم , قسمتی از خودم را با خوانندگان بلاگم قسمت کنم . کامنتهای بلاگم همیشه برای من قوت قلبی بودند و دلگرمی . با خواندن کامنتها غمگین شدم , خندیدم , اشک ریختم و خوشحال شدم . در این دنیای مجازی سعی کردم به دیگران احترام بگذارم و با کامنتهای خودم برای دیگران بیراهه نروم و کمکی باشم هرچند ناچیز . در کنار دیگران بسیار آموختم و رشد کردم . امیدوارم که دیگران هم از برخی نوشته های من آموخته باشند و استفاده کرده باشند .

اما چند وقتیست که با فیلتر شدن بلاگم و راه انداختن بلاگ جدید به سردرگمی غریبی دچار شدم که دقیقا مثل زندگی در یک شهرو دو منزل شده . خوانندگان بلاگم خیلی کم شدند و آنهایی هم که هنوز با من همراه هستند , دو قسمت شدند . بعضی ها از بروز کردن بلاگ خبر دار میشوند و برخی نه . برخی از دوستان پیام مینویسند که بلاگ اسپات درایران فیلتر شده و مدتهاست که قادر به دیدن بلاگم نیستند و برخی هم اصلا از وجود بلاگ جدیدم خبر ندارند . برخی دیگر هم تا دیدند خواننده پر و پا قرص برای بلاگشان پیدا کردند دیگر نیامدند و سراغی نگرفتند .

ولی از همه اینها گذشته ,هر داستانی روزی روزگاری باید به پایان برسد . این نیز شاید اتفاق افتاد تا من از خود با خویش را تمام کنم .

ازهمه کسانی که در این سالها همیشه همراهم بودند و یا دراین هفته ها و ماه های اخیر به خواندن نوشته های سراسر تکراری و غم انگیز و شاید خسته کننده ام آمدند و در هر حال و هر وضعیتی که داشتم مشوق من بودند بی نهایت سپاسگزارم . بدون داشتن چنین دوستانی شاید از خود با خویش خیلی پیش ترها تمام شده بود . به خواندن تمام بلاگهای مورد علاقه ام خواهم رفت و همراه دوستان خوبم خواهم بود .

مرسی از تمام این لحظات فراموش نشدنی . مرسی از تمام راهنمایی ها و قوت قلبها و مرسی از وجود شما در این دنیای مجازی در کنارم .

برای همه شما بهترین آرزوها را از صمیم قلب دارم . شاید روزی روزگاری خارج از این دنیای مجازی دیداری تازه کنیم .

سبز باشید و آفتابی .

قابل توجه دوستانی که تا به الان برای من کامنت گذاشتن باور کنید دلیل ننوشتن و تمام شدن از خود باخویش تعداد کامنتها یا داشتن و نداشتن خواننده نیست . من هم ازمعدود کسانی هستم که تا بحال این برام کاملا بی ارزش بوده . و به همین خاطر هم پاراگراف بالا رو کمرنگش کردم . فقط فعلا حرفی برای گفتن ندارم ...همین . شاید نوشتم اگر حرفی بود یا نکته ایی که اقلا به درد کسی بخوره . مرسی از همه شما . بقولی مخلصیم .

عاشقانه ...

2007-05-27T23:37:00.000+02:00

بيتوته‌ی کوتاهي‌ست جهان

در فاصله‌ی گناه و دوزخ

خورشيدهمچون دشنامي برمي‌آيد

و روزشرم‌ساری جبران‌ناپذيری‌ست.

آه پيش از آن که در اشک غرقه شوم
چيزی بگوی

درخت،جهل ِ معصيت‌بار ِ نياکان است
و نسيم وسوسه‌يي‌ست نابه‌کار.

مهتاب پاييزی کفری‌ست که جهان را مي‌آلايد.

چيزی بگوی

پيش از آن که در اشک غرقه شوم

چيزی بگوی

هر دريچه‌ی نغزبر چشم‌انداز ِ عقوبتي مي‌گشايد.

عشق رطوبت ِ چندش‌انگيز ِ پلشتي‌ست

و آسمان سرپناهي

تا به خاک بنشيني وبر سرنوشت ِ خويش گريه ساز کني.

آه پيش از آن که در اشک غرقه شوم
چيزی بگوی،
هر چه باشد

چشمه‌هااز تابوت مي‌جوشندو
سوگواران ِ ژوليده آبروی جهان‌اند.
عصمت به آينه مفروش

که فاجران نيازمندتران‌اند.

خامُش منشين

خدا را

پيش از آن که در اشک غرقه شوم

از عشق چيزی بگوی!

بیست و سوم مرداد هزار و سیصد و پنجاه و نه
احمد شاملو
آهنگی از آقای جی جی کیل را به همه شما تقدیم میکنم در اینجا گوش کنید و اگر دوست داشتید دانلود کنید .

تیتر ندارد...

2007-05-24T10:04:00.000+02:00

امروز از صبح که بلند شدم خیلی قاطی ام ...اصلا نمیدونم باید چکار کنم ...خونه رو تمیز کنم ...برم خرید...به کارهای دیگه برسم ...خلاصه اصلا معلوم نیست چمه ؟؟؟

فکرهای مختلف مثل فیلمهای کوتاه تو سرم چرخ میزنن و دور میشن و مات میشن ...

توی یه همچین روزهایی تازه میفهمم چقدر تنهام ...دلم حال و هوای کسانی رو میکنه که خیلی وقته ندیدمشون ...ازشون بیخبرم ... ولی بعد میبینم که این تنهایی شده رفیق روزها و شبهای من .

تصور اینکه دور و برم شلوغ باشه پر فامیل ...پر دوست ...پر آشنا اذیتم میکنه .

این احساس بد دلتنگیه که روزها رو گاه و بیگاه اینجوری بدرنگ میکنه .

حال و حوصله هیچکاری رو ندارم . امروز انگار روز خوب شروع نشده . بگذریم زیاد هم مهم نیست ...این نیز بگذرد.

چند روزه خیلی تو فکر تعطیل کردن اینجام . چون دیگه انگار به پایان خط رسیدم . شاید همینروزا آخرین نوشته ام رو بنویسم و از خود با خویش رو برای همیشه خاموش کنم .

خیلی جالبه یکی توی گوگل جمله لیسش زدم رو سرچ کرده و به بلاگ من رسیده ...اصلا تصورش برام سخته که کسی بشینه پشت کامپیوتر و چنین شاهراه اطلاعاتی در اختیارش باشه بعد دنبال چنین جمله ایی بچرخه و بعد هم آنچنان بدشانس باشه که گزارش به بلاگ من بخوره ...

عکس از عبدالقدیر آودا

سکوت نکنیم !!!

2007-05-23T00:25:00.001+02:00

خسته ام و ناامید ...فکر نمیکنم که هیچ اتفاقی بتونه زنان سرزمین مادری رو از این همه ظلم نجات بده...تا کی ؟؟؟ ...
تا کی اینهمه زور و خشونت ؟؟؟ ... یعنی زن آفریده شده که اینگونه باهاش رفتار بشه ؟؟؟
این موجودات بی وجدان و احمق با انداختن آفتابه به گردن جوانها معلوم نیست چه درسی برای امت اسلام دارند ؟؟؟
اتفاقاتی که این چند وقت اخیر در ایران میافته اینقدر عجیب و غیر قابل تصوره که فکر نمیکنم هیچ انسان متمدنی باورش کنه ...دنیا از اینهمه بی خبره یا اگر هم خبر داره سکوت کرده . اقلن ما که ایرانی هستیم سکوت نکنیم .
شما هم در این مورد بنویسید .
فراخوان عمومی برای محکوم کردن توحش

چشمها...

2007-05-18T22:24:00.000+02:00

چندروز پیش در کتابخانه نشسته بودم و مثلا در حال خواندن مجله ایی بودم , ولی حواسم به نوشته ها نبود بلکه چشمانم در پی آدمهایی بودند که دور و اطرافم رفت و آمد میکردند ...

به زنی نگاه میکردم که با دو بچه اش نشسته بود و کتابی باز کرده بود و مثلا میخواند ولی اوهم مثل من زیر چشمی به زن دیگری نگاه میکرد که روبرویش نشسته بود ... زن دوم هم مثلا درحال انتخاب کتاب از قفسه بود ولی از لای قفسه ها به گفتگوی دوزن و یکمرد گوش میکرد... مرد در حال حرف زدن بود و یکی از آن زنها در حال نگاه کردن به گردنبند زن دوم ...

زن دوم هم در حالی که مثلا به حرفهای مرد گوش میکرد با گوشه چشم به مردی نگاه میکرد که مشغول غر زدن با بچه اش بود . بچه هم با چشمانش مادرش رو جستجو میکرد , مادر بچه در گوشه ی دیگری نشسته بود با کتابی دردست ,ولی به دختری نگاه میکرد که روی صندلی در حال اس ام اس زدن با تلفن همراهش بود , دخترک هم هر ازگاه سرش رو بلند میکرد و به پسر روبروییش نگاه میکرد ...

بعد ناگهان به خودم آمدم و به دورو اطرافم نگاه کردم تا ببینم چه کسی من رو تحت نظر داره !!!

خلاصه من تنها کسی نبودم که حواسم به خواندن نبود ...جالبه نه ؟؟؟

عکس بالا ازعکسهای بی نظیر عکاسی به نام عبدالقدیر آودا ست ,حتما ببینید زیر که بسیار زیبا هستند .

Flip book

2007-05-14T21:16:00.000+02:00

بچه که بودم , برادرم بهم یاد داده بود که گوشه پایین دفترمشقم رو آدمکهای کوچولوی در حال حرکت بکشم . وقتی که صفحات دفتر رو از اول میون انگشت شصت و دست میگرفتی و ورق میزدی , این آدمکها تکون میخوردن , مینشستن , میدویدن , توپ بازی میکردن . چندی پیش خودم برای دخترم یکی گوشه دفترش کشیدم .
در تلویزیون هم تصادفن , چند هفته پیش یک برنامه دیدم در مورد هنرسینمای انگشتی یا بقول آلمانیها داومن کینو یعنی سینمای انگشت شصت , که چقدر در طی زمان پیشرفت کرده . هنرمندان مختلفی دراین گزارش معرفی شدند و یکی از آنها با عکسهای زیبایی که گرفته بود دفترچه ایی درست کرده بود . وقتیکه باسرعت ورقش میزدی میتونستی حرکت موزون عکس رو ببینی مثل یک فیلم کوتاه و چند ثانیه ایی . فکر کردم , به شما هم معرفیش کنم .
عکس بالا مربوط به یکی ازاین این سینماهای انگشتی ست از کشور اسپانیا با عنوان سالوادردالی . اینجا ببینید .
در اینجا میتونید دفترچه های مختلف رو ببینید فقط کافیه روی عکس کلیک کنید و بعد در صفحه بعد کنار عکس دفترچه انیمیشین کوتاهی دیده میشه . درپایین سمت چپ صفحه هم میشه سینماهای انگشتی کشورهای مختلف مثل اسپانیا, ترکیه , آمریکا, آلمان , آرژانتین و ایتالیا رو هم ببینید .
فیلم کوتاهی در یو تیوب در اینمورد
تعریف وتاریخچه سینمای انگشتی ویا به انگلیسی فلیپ بوک در ویکی پدیا
در آخر اگر این هنربه فارسی اسم دیگری داره و من اشتباه کردم , به خوبی خودتون ببخشید و اسم درستش رو در قسمت کامنتها بنویسید تا تصحیحش کنم . امیدوارم شما هم از دیدن این فلیپ بوکها مثل من لذت ببرید .

روزمادر مبارک ...

2007-05-12T13:30:00.000+02:00

فردا در اینجا روز مادره . اینروز رو به همه مادران دنیا بخصوص مادران ایرانی و مادرخودم تبریک میگم . برای همه مادرها که به راستی بهشت زیر پایشان قرار داره آرزوی بهترینها رو دارم و شعر زیر رو به همه شون تقدیم میکنم .

دلکوک

دست من وقت نوشتن شکل اسم تو رو داره
وقت خوندن صورت من خنده هاتو کم مياره
عطر ياسي که تو چيدي ناز صد باغو خريده
ماه کامل سر سفره گريه هامو سر کشيده
تو چه خوشرنگ و عزيزي مثل يک نت لب گيتار
مثل فکر شعر تازه حدس يک گل پشت ديوار
اي تو دل کوک اي خوش آهنگ تو شنيدني تريني
من پر از هواي غربت تو هواي سرزميني
زم حرير نارفيقان خواب آفتابي مي بينه
هجرت ما وسط آب زورقي بي سرنشينه
پيله بستن در دل توکار پروانه شدن بود
گرد شعله قد کشيدن رقص ناب مرد و زن بود
با تو بايد مثل شبنم عطر گلها رو بغل کرد
تلخي فاصله ها رو پر کندوي عسل کرد
تو چه خوشرنگ و عزيزي مثل يک نت لب گيتار
مثل فکر شعر تازه
حدس يک گل پشت ديوار

شهيار قنبري

معرفی عکاس ...

2007-05-09T22:08:00.000+02:00

عکس بالا یکی از عکسهای تمیشیرعزیز از فلیکره . حتما عکسهاش رو ببینید . عکسهای زیبا و منحصر بفردی گرفته . هم شکه میکنه و هم به فکر فرو میبره . من تابحال در عمرم چنین عکسهایی ندیده بودم . فضای عجیبی دارند عکسهای تمیشیر. خلاقیت و فانتزی این هنرمند جوان بحدی گسترده ست که انسان رو به فکر فرو میبره . فکر من اینبود که کاش منهم میتونستم اینگونه خلاق باشم . ولی چون این عکسها تابوهایی که ما ایرانیها گرفتارش هستیم رو هم شکسته , شاید که شکه کننده باشه . دنیاییست دنیای تمیشیر .

خیلی خوبه که از اینراه میشه با دنیای دیگران هم آشنا شد . چقدر خوبه اینهمه آدم و اینهمه خلاقیت و اینهمه شخصیت متفاوت .

خلاصه عکسهای او رو ببینید و نظرتون رو اگر دوست داشتید برای خودش در فلیکر بنویسید .

عکس ...

2007-05-04T21:42:00.000+02:00

ماه با اینکه خیلی دوره ولی گاه نزدیکه ...تابحال از ماه تو روز روشن و آفتابی عکس نگرفته بودم ...

لینک عکس

این قناری منتظره ...منتظره که جوجه اش در بیاد و براش جیک جیک کنه ...آروم آروم ...با صبر و تحمل ...لینک عکس

این لک لک با جفتش بالای کتابخونه شهر زندگی میکنن . زمستونها نیستن ...بهار برمیگردن ....لونه میسازن ...جوجه دار میشن . مثل خود خود زندگی !!! لینک عکس

بعضی روزها زندگی همینطور الکی باحال میشه ...نه باید پولی باشه ...نه ماشینی ...نه ویلای کنار دریایی !!! همینجوری الکی میتونی یه گوشه ایی با یه لیوان چایی بشینی و از نم نم بارونی که یکی دوماهی هست همه منتظرشن لذت ببری ...امشب از اون شبهاست .

برای همه شما هم هر کجا که هستین از اینجور روزهای خوب آرزو میکنم ...روزهایی که بشه توش نفس کشید و هوای تازه خورد . روزهایی که رنگی و معطرن ...روزهایی که آسمون آبیه و آفتاب گرم .

سبز باشید .

تیتر ندارد...

2007-04-29T21:34:00.000+02:00

الان چند روزیه میخوام یه چیزی اینجا بنویسم . خیلی چیزها تو سرم میاد , ولی بعد از اینکار منصرف میشم . نمینویسم یا اگر هم بنویسم پاکش میکنم و ازش میگذرم .

اگر مثلا از هوای خوب اینجا بنویسم ...یااینکه مثلا چه اتفاق جالبی برام افتاده, ممکنه که خیلی از اونهایی که مطلبم رو میخونن , فکر کنن که بابا طرفو !!! چه دل خوشی داره , نشسته گوشه دنج خونه اش توی یه مملکت آروم و آزاد , داره همه اینها رو به رخ ما میکشه ...یا مثلا فکر کنن که من چقدر آدم بی فکر و بی خیالی هستم و اصلا دغدغه وطنم در سرم نیست ... بارها در بلاگهای دیگه یا همینجا در کامنتها دیدم که مینویسن عجب دغدغه هایی شما دارید , پس ما چی که در ایران بدبختی میکشیم ...

من تو این چندروزاخیر به یکی دوتا آلبوم خیلی قشنگ از دو گروه جوان هنرمند ( گروه آبجیز و گروه کیوسک ) گوش دادم . نسلی که بعداز نسل من در این حکومت بزرگ شده اند و من برای تک تکشون خیلی احترام قائلم . یک گروه بزرگ شده خارجه و گروه دوم بزرگ شده ایران . تمام شعرها و متن های این موزیکها انتقادی ست . از جامعه مریض داخل و خارج ازایران ...از عادتها و رفتار ناشایست , از مشکلات اجتماعی .و اینهمه من رو عجیب در فکر فرو برده ... شاید نسل من نسلی که در انقلاب هنوز اول راهشون بودند , اونهایی که نیمچه خاطره یی از حکومت قبلی ایران دارند , هیچوقت دل و جرات بیان اینگونه انتقادات رونداشته آنهم با این صراحت و با این گستاخی . البته گستاخی نه از نظر منفی, این نوع گستاخی بنظر من لازم و ضروریه . اگر نسل من هم اینچنین گستاخ بود بجای رفتن , میموند و میجنگید .

مثلا من ... اینقدر در اون مملکت سختی روحی کشیدم که کاسه صبرم لبریز شد و ترک وطن کردم . حتی قبلش لحظه ایی به رفتن فکر نکرده بودم , زمانی که تصمیم گرفتم در یک حالت روحی عجیبی بودم ...دیگه از همه چیز سیر شده بودم . اینه که حال و حوصله ماندن رو نداشتم و تنها راهی که برام وجود داشت برای رسیدن به یک آینده آزاد و سالم فرار بود . بعد هم اینور دنیا در یک انزوای فکری و ذهنی زندگی کردم , کسانی که روزی مهره های مهمی در زندگیم بودند و یا زندگی من بنوعی با زندگی اونها گره خورده بود , دیگه دور و اطرافم نبودند و جای خالی تک تک اونها رو کاملا حس میکردم . این انزوا خیلی بلا سر آدم میاره , آدم رو سردرگم میکنه , آدم رو دلتنگ میکنه , آدم رو خسته میکنه . این انزوا شاید که آدم رو بسازه ولی در نهایت همیشه مزه تلخش بجا میمونه . گاه از این انزوا لذت میبرم و گاه عذاب میکشم . اینه که فکر میکنم همه بنوعی هم دردیم ...داخل ایرانیها یکجور و ما خارج از ایرانیها یکجور.

خلاصه اگر میتونستم روزی رو بدون این فکرها بگذرونم بعد شاید میتونستم براتون از اتفاقات دیگری که برام میافته تعریف کنم و یا از زندگی روزمره ام .

در آخر چند لینک

موزیکی از گروه کیوسک

غرب در ذهن من... نوشته آقای ناصر غیاثی

مردم چوخ بختیار...نوشته آقای حسن رجب نژاد از بلاگ گیله مرد

یک خواهش...

2007-04-25T21:15:00.000+02:00

دوستان لطف کنید لینک بلاگ من رو در بلاگهاتون عوض کنید به این آدرس جدید رو جاش بذارید . من هر روز ایمیل میگیرم که بعضی از دوستان قادر به دیدن بلاگم نیستند . ازتون ممنون میشم . این هم آدرس جدید بلاگ من

http://jadid-azkhodbakhish.blogspot.com

...

2007-04-24T15:06:00.000+02:00

تا کی این بی پدر و مادرها میخوان بچه های مردم رو اینجوری اذیت کنن . این زن های نفرت انگیز , این مردهای بیکار ...تا کی ؟؟؟ چقدر غم انگیزه دیدن این عکسها ...

حرفهای آخر هفته ...

2007-04-22T00:07:00.000+02:00

به تقلید از مسعوده عزیز نویسنده بلاگ دالان دل دوست دارم حرفهای آخر هفته بنویسم . برای اینکه بیشتر با تعریف حرفهای آخر هفته آشنا بشین , حتما اول حرفهای آخر هفته مسعوده گل رو بخونید . من که تا به الان هیچوقت اینچنین از حرفهای آخر هفته کسی لذت نبرده بودم .
خوب این شما و این حرفهای آخر هفته من ...معمولا حرفهای آخر هفته من تکراری و خسته کننده هستند , پس اجازه بدید همین یکبار رو بنویسم و دیگه از این کارهای سخت به من محول نکنید .
اعترافهای آخرهفته
اعتراف میکنم که تقلید کردن اصلا کار خوبی نیست و نوشته آخر هفته من به هیچ عنوان با نوشته های مسعوده عزیز قابل مقایسه نیستند .
اعتراف میکنم که چند روزه زندگی خیلی الکی داره از کنارم میگذره , باید کمی بیشتر بهش توجه کنم .
اعتراف میکنم که خیلی دوست داشتم به یک سفر درست و حسابی برم .
اعتراف میکنم که این چند روز اخیر چند بار بستنی وانیلی و شیر رو بصورت مخلوط خوردم و کلی هم حال کردم .
اعتراف میکنم که آب و هوای فعلی آلمان آنچنان به من چسبیده که اصلا فعلا به هیچ وجه خیال ترک آلمان رو ندارم .
اعتراف میکنم که امروز مثل هرروز مواظب رفت و آمد خانومهای همسایه بودم . خانوم همسایه روبرویی که یک بچه دو ساله داره باز هم شکمش بدجور بالا آمده !!!
اعتراف میکنم که کم رفت و آمد بودن بلاگ من در این یکی دوهفته آخر بدجور حالم رو گرفته.

دردو دلهای خودمانی آخرهفته
راستش زیاد درددلی ندارم , چون این درد دل تمامی نداره . اگر شروع کنی دیگه پای همه رو میکشی وسط . بعد دیگه حتی به نزدکترینت هم رحم نمیکنی .

آروزهای آخر هفته
آرزو میکنم که هر اتفاقی میخواد بیافته خوب اتفاقی باشه .
آرزو میکنم که همه آدمها بتونند عاشق بشن .
آرزو میکنم که همه بچه های دنیا جای خواب و غذا برای خوردن داشته باشن و آینده ی خوب و روشنی در انتظارشون باشه .
آرزو میکنم که پلیس های فیلترینگ اینترنتی دستهاشون بشکنه . و این آرزو خیلی هم جدیست .

جوک آخر هفته
ترکه از نماز جمعه برميگرده ازش مي پرسند شعار اين هفته چي بود؟ ميگه والله نفهميدم، ماست حق مسلم انرژي هسته ايه... حق مسلم انرژي هسته اي ماسته... حق داريم از ماست انرژي هسته اي بگيريم ... حق مونه از انرژي هسته اي ماست بگيريم ... انرژيمون ماست شد يا ماستمون انرژي داره ... هستمون ماست داره... ماستمون هسته داره... انرژيمون حق داره هسته دار باشه... هستمون حق داره انرژي داشته باشه... ماستمون حق داره، حقمون ماست داره...

آهنگ آخر هفته
از گروه بسیار هنرمند آبجیز, آلبوم همه, تراک شماره پنج وبسایت و شماره دوازده آلبوم, بنام نسل من که آخرش یک پدر خوش صدای ایرانی میگه همه آدمها باید سعی کنن که عاشق بشن. چون فقط عشقه که جلوی جنگ و نفرت و گرفتاری و بدبختی رو میگیره ...

ته مانده حرفهای آخرهفته
خیلی خوشحالم که مثل چند تا از خانومهای همسایه حامله نیستم , خوشحالم که دخترم داره بزرگ میشه و میتونم باهاش کلی حال کنم . امروز چند تا عکس خیلی قشنگ ازش گرفتم که یکیش رودر بالا می بینید .

سوال آخر هفته
چرا دوستیها همیشگی نیستند ؟
فعلا سوال دیگه ایی بخاطرم نمیرسه ...ولی سوال هایی که معمولا دارم بی جواب نیستند .
یک قسمت رو هم خودم اضافه میکنم.

بلاگ آخر هفته
بلاگ دالان دل , که هر روز بروز میشود .
بلاگ سلام تهران از دویچه وله . حتما درپستهای بعدی در موردش خواهم نوشت .
پایان .

لطفا در بلاگهاتون لینک بلاگ جدید من رو هم بگذارید یا لینک رو عوض کنید . مرسی .

درد دل...

2007-04-18T10:45:00.000+02:00

کاش زندگی آسونتر بود ...کاش دلم تنگ نبود !!!

از اینحرفها گذشته حامد عزیز از بلاگ شهر من ایده خوبی داشت که فکر کردم بد نیست در اینجا بنویسم . بعداز این فیلترینگهای پی در پی که باعث بسته شدن بعضی از وبلاگها شده , من هم حاضرم وبلاگ خودم رو در اختیار همه دوستانی که حرفی برای زدن دارند و بلاگشون فیلتره قرار بدم . در ضمن چون این بلاگ هم فیلتره , مطالبشون رو در بلاگ جدیدم میذارم و اگر اونهم فیلتر شد تا جون در بدن دارم بلاگ جدید میزنم . پس اگر دوست داشتید به آدرس ایمیل من مطالبتون رو بفرستید تا با اسم خودتون براتون بذارم . به کوری چشم پیرمردان عقب افتاده پست که در زندگیشون جایی برای حرفهای تازه و نفس کشیدن وجود نداره ...

پیرمردهای عمامه بسر خشکه متعصب !!! اینور دنیا اینترنت پرسرعت و آزاده ...برای من بلاگ جدید زدن چند دقیقه ایی بیشتر وقت نمیبره ...فیلتر کنید عقده ایی ها ...فیلتر کنید !!! در آخر این مائیم که به ریش سفیدتون میخندیم .

عشق خارجی و دماغ وطنی ...

2007-04-13T22:59:00.000+02:00

حتمن شما هم درمورد واژه ...عشق خارج... شنیدید !
هیچوقت ازخودتون پرسیدین که عشق خارج بودن یعنی چی ؟؟؟

بنظرمن کسی که عشق خارجه , چیزهایی رو که در حال حاضر تو زندگیش داره فراموش کرده و مدام چسبیده به عشق خارجش . جایی که اصلا نمیشناسه و هیچ تصور درست و حسابی درموردش نداره . میشه گفت یک رویا ...یک خواب !!!
این واژه مطمئنم که از ذهنیت ایرانی شکل گرفته . چون در آلمان تاجایی که من میدونم چنین واژه ایی یا حتی مشابه اش وجود نداره .
یکی دیگه از چیزهایی که امشب بعداز چت کوتاهی که با یکی از بچه های فامیل داشتم , توجه من رو به خودش جلب کرد , عمل کردن دماغه . دیگه فکر میکنم که کمتر دختر و پسر جوونی تو ایران پیدا بشن که دماغشون رو عمل نکرده باشن . خوب البته اونهایی که بنوعی دستشون به دهنشون میرسه به این فکرها میافتن , چون شاید دیگه نمیدونن بجز ظواهر, چی میتونن با پولشون بخرن . عمل کردن دماغ در صورتی که بخاطر مشکل تنفسی , پلیپ و کجی و این مسائله , عملیست اجتناب ناپذیر . ولی وقتی موضوع فقط زیباییه , جریان فرق میکنه .
این هم متاسفانه درایران امروز خیلی معمولی شده . یادمه کوچیک که بودم , وقتی کسی تو فامیل و آشنا ها دماغش رو عمل میکرد , همه یجوری نگاش میکردن و میگفتن وای اون دماغ عمل کرده هه رو میگی ؟؟؟ ایششششششششش .
حالا ولی دماغ عمل کردن کاریست بس پیش پا افتاده ولی با کلاس !!! تو چهل و پنج دقیقه میشی صاحب یه دماغ درست و حسابی ...نه !!! ببخشید یک بینی زیبا !... خلاصه هرکی میخواد بقول بچه ها کووووول باشه دماغشو عمل میکنه .هم نشون میده که داره و میتونه و هم از خوش تیپی و جذبه خودش شدیدا غرق در لذت میشه . وگرنه من که نمیتونم تصور کنم, دماغ عمل کردن آدم رو عوض کنه . تازه بنظر من کسانی که دماغشون رو عمل کردند , همیشه این سوال رو در ذهن طرف مقابلشون بوجود میارن که حالا ببین طرف چه دماغی داشته که عملش کرده , یا اصلا دماغش چه شکلی بوده ؟؟؟
حالا فکر نکنین خودم دماغ کوچیکی دارم که درد دماغ بزرگا رو نمیدونم . نه باور کنید که دماغم چنان آش دهنسوزی هم نیست , منتها تابحال هیچوقت با من سرناسازگاری نداشته . هیچوقت هم نشده که بخاطر سایه دماغم به درو دیوار بخورم .
خوب دیگه این هم بچه های این دوره و زمونه . شاید که من با این چهل سال سنی که تازگیها گاهی رو شونه هام سنگینی میکنه , بچه های این دوره رو باندازه کافی درک نمیکنم .
شاید که عشق خارج بودن و دماغ عمل کردن هم یکی از پدیده های امروزیست که باید بهش عادت کرد .

در آخر امیدوارم اون دوستی که در اولین کامنتش گفته بود که نوشته های من تلخ هستند , اینرو به حسابی تلخیش نذاره . فکر میکنم گاه در این مقوله ها حرف زدن , شیرین و دلنشین هم هست .

نقاشی بالا هم یکی از کارهای زیبای نگین عزیز.

فیلترینگ...

2007-04-11T23:57:00.000+02:00

از آنجاییکه بلاگ من در ایران فیلتر شده , باز در بلاگر بلاگ دیگری درست کردم که البته اصلا نمیدونم آیا کلا بلاگر در ایران فیلتره یا بلاگهای مشخصی ؟ درکجا میشه یک بلاگ درست کنم که ازایران فیلتر نباشه اگر دوستان راهنماییم کنند , ممنون میشم . البته من این بلاگ رو پابرجا نگه میدارم و همزمان در هر دو بلاگ با یک مطلب مشترک بروز میکنم . این جریان فیلترینگ خیلی پیچیده شده , من که اصلا دیگه نمیدونم باید چه کار کرد ؟ اینهمه سایت ضد فیلتر هم انگار چاره کار نیست . مثل همیشه باید گفت امیدواریم که درست بشه !!! اما کی ؟ وقت گل نی ؟؟؟

آدرس بلاگ جدید.

معرفی لینک...

2007-04-09T23:08:00.000+02:00

امشب برنامه ایی دیدم در مورد پروفسور گونتر فن هاگنس که این چند سال اخیربسیار معروف شده . آقای فن هاگنس جسد انسانها و حیوانها رو پلاستینه میکنه . و اینکار رو با جسد واقعی انسانها انجام میده . این مجسمه های واقعی , تابحال در چندین نمایشگاه که بیننده زیادی هم داشته به نمایش گذاشته شدند . کار دیگری هم که انجام داده و همچنان میده اتوپسی جسدها در مقابل صدها نفر تماشاچی بوده . سالهاست که بحث سر این مسئله ست که آیااینکار آقای فن هاگنس اصلا اخلاقی هست یا نه ؟ زیرا که جسد یک شخص قابل احترامه . و عده ایی هم عقیده دارند که کار او کاریست درراه علم و شناخت آناتومی انسان . آقای فن هاگنس معتقده که از این طریق , به انسانها حقیقت خودشون رو نشون میده و با مرگ نزدیکترشون میکنه .

من که خیلی علاقه مند بودم به دیدن این نمایشگاه برم .

در ضمن در جواب دوستانی که پرسیده بودند این آقا جسدها رو از کجا گیر میاره باید بگم که سازمانهای مختلفی برای اهدای جسد وجود دارند .

سایت بادی ورلد درمورد آقای گونتر فن هاگنس

عکسهای اثرات ایشون رو در اینجا ببینید .

عکسهای اتوپسی جسد را هم اگر دلش رو دارید در اینجا ببینید .

به پایین صفحه نگاه کنید و روی شماره ها کلیک کنید

درضمن خبر بد مرگ حداقل ۲۲ نفر و کور شدن حداقل ۱۰۰ نفر , در یکی از بیمارستانهای قم , که بر اثر مصرف الکل مسموم شدند رو در بلاگ سی و پنج درجه بخونید و بهش لینک بدید تا خبر زودتر پخش بشه .

دوباره خاطره ...

2007-04-06T21:52:00.000+02:00

تو دهکده ساحلی ویلای نه چندان مدرنی کرایه کرده بودیم , اتاق پذیرائی خیلی بزرگ با یک آشپزخونه باز یا بقول فرنگیا اوپن داشت و ازهمه مهمتر یک شومینه درست و حسابی دریک گوشه اش بود . اولین سیگارم رو با کلی سرفه و حس خفه گی , در کنارهمین شومینه کشیدم . وقتی تابستونها از تهران مهمون داشتیم , با بچه های فامیل همگی کنار شومینه مینشستیم و ورق بازی میکردیم و گپ میزدیم . خاطرات اونروزها از خوشرنگترین خاطرات زندگی من هستند . از بچه گی دهکده رو دوست داشتم . یکی از فامیلهای, ویلای زیبا یی در اونجا داشت , هر وقت تابستونها به شمال میرفتیم ,به دیدنشون میرفتیم . ویلای فامیل ما, یک ویلای خیلی بزرگ بود, با وسایل بسیار مدرن و شیک و خارجکی. از رفتن به اونجا لذت میبردم . اول از یک درب بزرگ چوبی که به باغ باز میشد میرفتی تو... بعد چند تا پله سنگی که از وسط باغ سر سبزی رد میشد . بالای پله ها جایی که درورودی ویلا قرارداشت , یک درختچه یاس سفید داشتن که عطرش آدم رو مست میکرد , از همونجاهم هر بویی که به مشام میخورد فرق داشت . وارد ویلا که میشدی همیشه بوی عطرمیومد , نمیدونم عطر صاحبخونه بود یا خوشبو کننده فرنگی . هرچه که بود بوی خوشی بود . در این ویلا خیلی زندگی فرق داشت و برای من مثل این بود که وارد یک دنیای دیگه میشم . وسط ویلا جایی که اتاق پذیرائی و نشیمن و نهار خوری دور تا دورش بود یک شومینه بود ...سه برابر شومینه ما که از همه طرف هم باز بود . بالای شومینه سقفی شیشه ایی بود که تابستونها درنور آتیش ستاره ها رو نگاه میکردیم . ضبط خیلی عظیم الجثه وگرون قیمتی هم داشتن که با کیفیت عالی موزیک پخش میکرد . دو تا دختر داشتن که هم سن و سال من بودن , با دختر بزرگشون شبها از پنجره اتاقش جیم میشدیم و ماشین پدرش رو از سرپایینی باغ به خیابون هل میدادیم و بعد چند متر اونطرفتر روشنش میکرد و میرفتیم به گشت و گزار دور دهکده . اون ساعت شب خیابونهای دهکده پر بود از دختر و پسرهایی که پیاده و سواره در رفت وآمد بودن و شماره تلفن و آدرس پارتی رد و بدل میکردن . یادمه یه بار توی یکی از این پارتی هایی که با دوستم رفته بودم , میون مهمونها برادرم رو دیدم و از ترس اینکه بهم بگه اینجا چکار میکنی ؟ ...پارتی رو ترک کردیم و رفتیم خونه . بعداز اون زمان دهکده دیگه روی خوشی از زندگی ندید . کم کم سروکله پاسدارها پیدا شد و ماشین کمیته . نمیدونم چرا امشب مدام این چند تا خاطره اونزمان تو ذهن من میچرخن و گشت میزنن ...انگار گذشته ها هر چند وقت یکبار بدون اینکه بخوای میان سراغت و با خودشون میبرنت به جاهای دیگه ...به جاهایی که حتی توش عطر گل یاس سفیدی که خاله پدرهر صبح مربا میکرد و سر میز صبحانه میاورد , هنوز حس میکنی . گاه خیلی هوس میکنم برگردم به اونروزها و دوباره زنده گیشون کنم . کاش میشد... بعد سعی میکردم بیشتر از لحظه لحظه شون لذت ببرم .

نقاشی روی دیوار بالا از شهرام برادرم .

گفته و نگفته ها ...

2007-04-03T22:04:00.000+02:00

بعداز اینکه این نوشته نگین عزیز در بلاگش نقطه الف رو خوندم , تصمیم گرفتم از دیدگاه خودم دراینمورد بنویسم .
روزهای اولی که با مادرم سرخاک پدرم میرفتیم , همیشه سعی میکردم از روی قبرها رد نشم بااینکه امکان پذیر نبود. بعضی از سنگها رو بزور کنار سنگ بغلی گذاشته بودند . خیلی دوست داشتم نوشته های روی قبرها رو بخونم . مخصوصا قبرهای قدیمی تر که از شکل و شمایلشون پیدا بود که میون اونهمه سنگ بزرگ و کوچک مدتهاست گم شدند و به دست فراموشی سپرده شدند . بعد بارها خودم تنها به قبرستان رفتم و گاه غرق تماشای دور واطرافم میشدم . زنهایی که با چادر سیاه می آمدند و بعد با یک شیشه آب اول روی قبرها رو میشستند و گلاب میریختند . بعد هم گریه میکردند زیر چادر . کم کم عکس هم به سنگ اضافه شد , بعد پرچم هم میزدند در قسمت شهدا . هیچوقت از اون قسمت رد نمیشدم .

زمانی که برای اولین بار در آلمان مجبور به خریدن یک تکه زمین درقبرستان شدم ,دیدم همه قبرها به ترتیب پشت سرهمند و میانشون راه باریکی برای رد شدن . پراز درخت , گل , پرنده ...پراز حوضچه های کوچک که تابستانها در کنارشون آبپاشی هست و چمن زنی . قدم به قدم نیمکتی هست برای نشستن . تصورم این بود که انگار مرده ها اینجا با ایران فرق دارند . انگار اینجا مرگ خوشرنگتره , انگار اینجا مرده ها آرامترند .

اوایل پای قبر می ایستادیم و گپی با دوستان میزدیم و سیگاری میکشیدیم . چای هم اگر بود میخوردیم !

بعدها کتابی برمیداشتم و روی نیمکتی مینشستم و مطالعه میکردم و ازآفتاب لذت میبردم . انگار در پارک نشستم .

به تماشای دورو اطرافم که مینشستم , زنها و مردهایی رو میدیدم که مشغول باغبانی هستند و یا در حال قدم زدن و گفتگو .

بعدها شنیدم که همه پیرزن و پیرمردهای آلمانی قبرهاشون رو درزمان زنده بودنشون میخرند و بخاطر اینکه خودشون رو به مرگ نزدیکتر احساس میکنند , بیشتر به قبرستان میرن .

همیشه یاد حرف مادرم میافتم که در ایران مدام میگقت قبرستان جای خندیدن نیست...پاتو رو قبرها نذار !!! در آلمان وقتی با مادرم سرخاک برادرم میرفتم هر بار میگفت اینجا چقدر قشنگه ...چه خوب بود اگر همه قبرستونها این شکلی بودند !!!

هرچه هست زنده ها و مرده ها از هم جدا نیستند ...شاید زنده ها به جایی نیازمندند برای رفع دلتنگی ...

من شخصا برای رفع دلتنگیم احتیاجی به رفتن قبرستان ندارم . یاد کسانی که رفته اند , برای من زنده ست .

بااینکه میدونم برای اونها هیچ فرقی نداره !!!

...

2007-04-03T10:36:00.000+02:00

سفره هفت سین هم جمع شد ...کاش عید بیشتر طول میکشید , بعد شاید کدورتها رو همیشه دور میریختیم و انسانهای بهتری میشدیم .
نمیدونم اسم اینکه میگن دنیای مجازی !!! از کجا سرچشمه گرفته ...این مجازی بودن رو هر کسی خودش تعیین میکنه . دوستانی که من در اینجا پیدا کردم مجازی نیستند کاملا واقعی هستند , دوستان واقعی که دارم گاه بنظرم مجازی تر میان . وقتی پاکتی رو باز میکنی و هدیه ارزشمند یک دوست مجازی رو می بینی , تازه به واقعی بودنش پی میبری . واقعی بودن اصلا سخت نیست این ماهستیم که سختش میکنیم . از همه دوستان واقعی وبلاگستان که در مدت غیبتم به من لطف داشتن و فراموشم نکردند , سپاسگزارم .
حتما باید یادداشتهایی رو که دراین مدت نوشتم کمی جمع و جور کنم و بنویسم .
به سایت آقای جان لجند سری بزنید و از شنیدن موزیک زیبای او لذت ببرید .

بازگشت دوباره...

2007-04-01T12:12:00.000+02:00

سلام , من برگشتم ... بدون کامپیوتر خیلی بیخبر بودم ...ازایران ...ازدوستان ...از فامیل... خلاصه ریاضتی بود . بزودی مینویسم . امیدوارم که نوروز به همه خوش گذشته باشه و فردا سیزده بدر به همه خوش بگذره. خیلی خوشحالم که دوباره برگشتم . دلم برای نوشته های تک تک شما تنگ شده. حتما به دیدنتون میام یکی بعداز دیگری. سبزباشید.

Happy Norooz

2007-03-18T17:08:00.001+01:00

Norooz 1384
Originally uploaded by Farsani.

Har roozetan Norooz va Noroozetan Pirooz bad.

Ba behtarin arezooha be monasebate sale no .

Sabz bashid o hamishe Aftabi

Hi

2007-03-07T16:52:00.001+01:00

Originally uploaded by afra_p79.

Doostane aziz man hanuz Computer nadaram va be ehtemale ghawi modate ziyadi nakhaham dasht. Az tamame etefaghati keh dar in chand vaght oftade khabar nadaram, chon internet tanha vasileye khabarist keh daram.
Merci az inkeh be yadam hastid.
sabz bashid o aftabi.

...

2007-02-25T00:13:00.000+01:00

چند روزی نیستم ...یعنی کامپیوتر ندارم . دلم تنگ میشه ولی بهانه ی خوبیست برای رسیدگی به کارهای نیمه تمام و خوندن کتاب . برای همه شما شبها و روزهای خوشی رو آرزو میکنم . سبز باشید .

افاده ها طبق طبق ...

2007-02-17T23:07:00.000+01:00

گاه آدم چیزهایی میبینه که واقعا توش میمونه . بعضی از این عادتهای ایرانی عادتهای بسیار بد و بیهوده ایی هستند . مثلا بعضی از غربتی ها بعداز سالها زندگی در اینسوی آبها، برای گفتن یک جمله به فارسی، کلی به مشکل برمیخورن و آخرسر ده تا کلمه اش رو آلمانی میگن و خیلی دوست دارن ادای خارجی ها رو در بیارن ، ولی تو بعضی ازرفتارهاشون آنچنان ایرانی هستند که واقعا بوی گندش همه جا رو میگیره .
یا مثلا من آشنایی دارم یا بهتره بگم دوستی ....ایشون بدجوری عادت به گنده گوزی کردن داره .(‌البته ببخشیدها ولی این بهترین کلمه ست برای توصیف این حالت که میخوام ازش تعریف کنم ) آخ که چقدر حال من بد میشه از این رفتار . بعداز مدتها تلفن میزنی که حال و احوالی بگیری، هنوز چند ثانیه نگذشته تعریف و تمجید از خودش و دخترش و شوهرش و خلاصه ایل و تبارش شروع میشه ...البته ایشون سالهای سال اینور دنیا زندگی میکنه، ولی هنوز که هنوزه آلمانی روآنچنان دست و پا شکسته بلده که حتی برای دکتر رفتن هم احتیاج به مترجم داره . ولی مادر و پدر و برادر و کس و کارش طبیعتا همه بالاترین سطح تحصیلات رو دارن وهر کدوم چند تا زبون زنده دنیا رو بلدن و اینحرفا !!!

حالا اینها همه به کنار . این چند وقت اخیر مدم از نمرات بالا وخوب دخترش و تعریفها و تمجیدهایی که معلمش کرده میگه . منهم اصلا عادت به این کارها ندارم و حرفی نمیزنم . ولی ایشون تا جایی که قدرت داره ،موشکافی میکنه تا ببینه طنین چه نمراتی تو درسهاش آورده . تا جایی که من میدونم ، بچه ها مدرسه نمیرن برای نمره گرفتن بلکه برای یادگیری. من سعی کردم طنین رو جوری بار بیارم که اگر حتی نمره خوبی هم میگیره ، برای کسی پزنیاد.از همه مهمتر بچه ایی که برای نمره گرفتن مدرسه میره از یادگیری درست عقب میمونه . دختر ایشون هم ماشالله هزار ماشالله از خودش سرزبون دارتر . بجای حرفهای بچه گانه ،‌پای تلفن از اول تا آخر مخ طنین رو میخوره با نمره های خوبش و خلاصه تا میتونه افاده میاد .

نمیدونم این چه عادتیه ...چقدر بده که من بعنوان یک مادرو کسی که ادعای فهم و شعور میکنه ،‌آنچنان مخ یک بچه رو شستشو بدم که بچه بجای بچه گی کردن و حرفهای بچه گانه زدن ، اینگونه ادای آدم بزرگها رو با عقده های کوچک و بزرگشون در بیاره . چون بچه پز و افاده بلد نیست و باهاش بدنیا نمیاد .
پز دادن و افاده اومدن کار سختی نیست ، سخت تر اینه که آدم بتونه خودش باشه و خودش رو همونجوری که هست بپذیره . انسان در نهایت دانایی هنوز نادانه . اگر کسی به این معتقد باشه،‌ بعد میتونه پزش رو برای دیگران بیاد .
یادشعر کوتاهی از نیما یوشیج افتادم که میگفت باید از چیزی کاست تا به چیزی افزود .

این ویدئوی زیبا از گروه آبجیز رو هم در این مورد ببینید که واقعا حرف دل من رو زده .

تقاضای کمک ...

2007-02-15T20:47:00.000+01:00

داستان غم انگیز یک زن ایرانی بنام زهرا کمال فر با دو فرزندش را که هجده ماه طولانی در فرودگاه مسکوبا دوفرزندش سرگردان و اسیره رو لطفا در بلاگ حمایت از زهرا کمال فر بخوانید . خواهش میکنم به این مطلب لینک بدید و یا در بلاگتون درجش کنید, شاید که بتونیم همه ازاینراه کمک کوچکی به این زن و دو فرزندش بکنیم . عجب داستان غم انگیزیست داستان ما ایرانیها در همه جای دنیا .... اینهم فیلمی در اینمورد که دیدنش دل آدم رو بدرد میاره . فیلم دیگری در مورد این خبر در خبرگزاری سی ان ان .

هاله عزیز هم لیستی تهیه کرده ازهمه نهادها و سازمانهای حقوق بشر که اگر دوست داشتید در این رابطه ایمیل بزنید و این خبر را تا جایی که امکان داره پخش کنید . اینهم متن انگلیسی که اگر خواستید در ایمیلتون استفاده کنید . خواهش میکنم از کمکتون دریغ نکنید , تصور کنید که خدای نکرده روزی خود شما با فرزندتون به این سرنوشت دچار بشید و هیچکس پیدا نشه تا کمکتون کنه .

به بلاگ امید عزیز هم سری بزنید و اگر مایل بودید در فراخوان مبارزه با آبگیری سد سیوند هم شرکت کنید .

گزارش ...

2007-02-08T22:36:00.000+01:00

مقاله ایی خوندم در مجله شترن که بسیار تکان دهنده بود . الان دوروزیست که بعداز خوندن این مقاله هنوز هم از نظر فکری درگیرش هستم . تمدنی که ما در آن زندگی میکنیم بغیر از خرابی و سقوط چیز دیگری رو به همراه نداره. خیلی با خودم سر و کله زدم که دراین مورد بنویسم یا نه ؟ نمیدونم تا چه حد خوندن این مطلب قابل استفاده ست , ولی فکر میکنم که برای جوانها و برای مادر و پدرها به احتمال قوی آموزنده است .البته گزارش اینترنتی این مقاله با گزارشی که در مجله بود بسیار فرق داره . گزارش مجله خیلی درد آور تر و غیر قابل تحملتر بود . به همین خاطر چکیده ایی از ترجمه دست و پا شکسته اینترنتی این مقاله رو , به همراه بعضی از نکاتی که در مجله درج شده , در اینجا میذارم .

پورنو جوانان را دیوانه میکند!!!

دوازده , سیزده یا چهارده ساله هستند . دستان یکدیگر را نمیگیرند . یکدیگر را نوازش نمیکنند و نمی بوسند . اگر یکدیگر را لمس کنند فقط برای داشتن سکس است , خام و وحشیانه .
توماس روت جامعه شناسی که در شهر اسن آلمان این مطلب را دنبال میکند , میگوید : آنها همه چیزرا در مورد سکس و چگونگی انجام آن میدانند , ولی سوالات ما را در مورد عشق اصلا درک نمیکنند . یکی از دلایل مهم این مشکل ازدیاد پورنوگرافیست . در ویدئو تک ها , در اینترنت , در تلویزیون های خصوصی و در تلفن های همراه ...بسیار ی از مادر و پدرها کنترل فرزندانشان را در مورد استفاده از این وسایل از دست داده اند . حتی بعضی از آنها فیلمهای پورنو را در حضور فرزندانشان تماشا میکنند و برخی هم روابط جنسی خود را آزادانه و درمقابل فرزندان انجام میدهند .در این مقاله در مورد پسر ده ساله ایی گزارش شده که میگوید: مادرش برای او و دوستانش شو اجرا میکند , فیلم پورنو به نمایش میگذارد و یا به او اجازه میدهد که زمانیکه با دوست پسرش همخوابه میشود , به تماشا بنشیند . زمانیکه از مادر این پسر بچه در این رابطه سوال میکنند مادر با تعجب جواب میدهد : اصلا نمیدانم شما چه تان شده , این فقط سکس ست کاملا نورمال . این تصویرها بچه ها راکاملا درگیر میکنند .آنها قدرت درک آنرا ندارند. فقط به نوعی این نصاویر را تقلید میکنند .در ناحیه ایی از شهر کلن به پسر شش ساله ایی برخوردند که در زنگ تفریح دخترکی را به گوشه ایی میکشانده و شلوار هر دویشان را پایین میکشیده و سعی بر تقلید عمل جنسی با او داشته ست . مادر این پسر شش ساله اعتراف میکند که با دوست پسرش و پسر شش ساله اش به دیدن فیلمهای پورنوی هارد مینشسته , فیلمهایی که بیشتر دارای صحنه های تجاوز و وحشیانه ست . یکی دیگر از دلایل مهم این رفتار ناهنجار در میان جوانها و بچه ها گوش دادن به موزیکهای رپ از گروههای زیدو , بوشیدو گروهی بنام دکتر زنان است که در مدرسه ها و در میان بچه های مدرسه ایی بسیار رواج دارد . شعرهایی که در این رپها خوانده میشوند همه در مورد تجاوزهای وحشیانه و رفتار جنسی ناهنجار هستند که باعث از بین رفتن احساسات شخصی و احساس شرم می شوند . در حقیقت بچه هایی که اینگونه به سن بلوغ میرسند , درخود یک تصویر بیمار از عشق و رابطه جنسی دارند . آمار تجاوزهای جنسی در میان جوانان در طی ده سال اخیر بسرعت بالا رفته ست . در سال دوهزار و چهار بیش از چهار هزار جوان بخاطر تجاوزهای جنسی بعداز دیدن فیلمهای هارد پورنو , حتی به خواهر خودشان , دستگیرشده اند .

البته تمام این مقاله رو بخاطر اینکه کاملا شکه کننده و حال بهم زنه نمیتونم براتون ترجمه کنم . ولی همین تکه ی کوچک نیز از این مقاله خبر از یک پدیده درد آور و جدید در میان فرزندان آینده این کره خاکی میده . جوانهایی که تجاوز کردن وحشیانه رو به عشق ورزیدن ترجیح میدن . مسئله دیگری که بهش اشاره شده بود این بود که تازگیها پدیده ایی بنام گنگ بنگ در میان جوانها رایج شده که تجاوز وحشیانه چندین پسر به یک دختره . تازه دخترها هم بعداز اینکه مورد تجاوز قرار میگیرند به خود میبالندو بصورتی لذت هم میبرند. اکثر این بچه ها از خانواده های سطح پایین جامعه هستند . خانواده هایی با ناهنجاریهای اجتماعی . ولی همه بچه ها در این سن و سال خواه و ناخواه در محیط مدرسه و دوستانشون با این جور مسائل آشنا میشن . این حقیقت تلخ فقط مختص جوانهای آلمان نیست , مدتهاست که در همین اینترنت اگر جستجو کنید به سایتهای ایرانی هم برخورد میکنید که همین رفتار رو ترویج میدن . فکر میکنم که این مشکل در ایران هم جند سالیست کما بیش وجود داره .
خوندن این مقاله بااینکه شکه کننده ست ولی لازم و ضروریست . برای اینکه ببینیم دنیای ما به کجا رسیده . شاید بشه تصور کرد که در بیست سال آینده به کجا خواهد رسید ...وقتی که بهش فکر میکنم نفسم بند میاد .

لحظه...

2007-02-02T21:22:00.000+01:00

موج زخود رفته اي تيز خراميد و گفت:

« هستم اگر ميروم ... گر نروم نيستم ..؟»

زن پستی ...

2007-01-27T23:05:00.000+01:00

لابد در مورد زن پستی قبلن شنیدید؟؟؟
زن پستی پدیده اییست که چندین ساله در خارج از ایران مد شده . پسران جوانی که سالها پیش ایران رو به هر دلیلی ترک کردند بعد از زندگی چندین و چند ساله اینسوی آبها و خوش گذرانیهای جسته و گریخته در دیسکو و بار و جاهای دیگر ...و دوستی و رابطه با زنان خارجی , ناگهان وقتی متوجه بالا رفتن سن و سفید شدن مو و خلاصه علامات دیگر میشوند , تصمیم به گرفتن زن از سرزمین مادری میگیرند .
داستان از اونجا شروع میشه که مرد قصه به مادرش زنگ میزنه و از حال و احوال بد و تنهایی شکایت میکنه و مادر هم که تمام عمر آرزوی داماد شدن پسرکاکل زریش رو داشته, به جنب و جوش میافته و حسابی خوش خوشانش میشه و یک دقیقه بیشتر طول نمیکشه تا لیست طویلی از دختران خوب و دم بخت و سربزیر و تحصیل کرده و چه چه رو در اختیار پسرش میذاره . از روز بعد هم دست به کار میشه و با خانواده های دختران از همه جا بیخبرتماس برقرار میکنه و از پسر نازنینش و از هنرها و سطح سواد و ماشین آخرین سیستم و مال و منال او در خارج از کشور تعریف میکنه و خلاصه در مدت کوتاهی یک زن دست اول , تر و تمیزو آکبند برای پسر عزیزش پیدا میکنه . پسر هم خوشحال تصمیم به تدارک سفری به سرزمین مادری میگیره , تا بتونه انتخاب مادر رو از نزدیک ملاقات کنه .
دروطن از انتخاب مادر بسیار سرخوش میشه, از کجا میتونست در مملکت غریب چنین زن خوشگل و خوش هیکل و خانوم و این وآنی پیدا کنه ؟؟؟ دختر هم که قبلا فکر میکرده, شوهر آینده اش حتما باید دست کم تیپ برد پیت یا بهرام رادان باشه, با اینکه تو ذوقش میخوره , ولی بخاطر زرق و برق دنیای خارج و آزادیهای بی حد وحصر غربت و خلاص شدن از قوانین خانه پدر و مادر و همچنین رو کم کنی پیش فامیل و اقوام که کما بیش همه پسر و دختری رو به خارج فرستادند ,حاضر به این وصلت میشه .
عروسی مجللی در میگیره وهمه حیرت زده از مال و منال و ابهت آقای داماد از خارج آمده که یک پا اروپایی , آمریکایی , یا کاناداییست آرزو میکنند که کاش چنین لقمه ی چربی , قسمت دخترشان هم بشه !!!
روز موعود فرا میرسه , عروس و داماد قصه ما راهی فرنگستان میشن و خلاصه با کلی عشق و علاقه در مورد روزهای زیبا و فراموش نشدنی آینده شون صحبت میکنن و نقشه ی رفتن ماه عسل به رم یا پاریس و یا یک سفر دور دنیا با کشتی رو میکشند.
این خواب و رویا برای عروس خانوم قصه ما, زمانی همانند یک حباب میترکه و از هم میپاشه, که آقا داماد در آپارتمان سی متریش رو در یک خانه فکستنی و قدیمی, در یک خیابان دورافتاده باز میکنه .
از روز بعد تازه کابوس شروع میشه . داماد ماشین قدیمی اش رو نشون میده و از کردیت چند هزار دلار و یورویی برای مخارج عروسی میگه ... در مورد کارش توضیح میده که رئیس فلان کارخونه نیست, بلکه کارگر یا کارمند ساده یک اداره ست با یک حقوق معمولی که نیمی اش برای کرایه خانه, بیمه وقرض و قوله و این و آن همان روز اول ماه کم میشه و مابقی اش هم حتی بزور کفاف خرید ماهیانه رو میده . بعد هم کم کم اخلاقش تغییر میکنه و مرد جنتلمن و فهمیده اول داستان تبدیل میشه به یک هیولای بد ریخت و قیافه و بداخلاق . دریغ از یک گفتگو یا یک بوسه ساده یا یک نگاه ...
آقا داماد هم تازه میفهمه که دختر باکره و سر بزیر قصه , چندین دوست پسر و سقط جنین رو تجربه کرده و دست پخت خوب و خانه داری بینظریش تبدیل شده به غداهای سوخته و شلختگی ممتد...دریغ از یک حرف دلنشین و کلمه عاشقانه ...
یکی دوسال بعد آقا داماد قصه ما , با یک شیشه مشروب و چند بسته سیگارنشسته جلوی تلویزیون و به حال خودش اشک میریزه . عروس خانوم بعداز گرفتن پاس و آپارتمان و پیدا کردن کار, چند روزیست که فلنگ رو بسته و در رفته !!! از همه بدتر دفترچه پس انداز و پالتو پوست و تمام وسائلی هم که هنوز قسطش تموم نشده جای خالیش در آپارتمان آقا داماد پیداست .
باور کنید این فقط یک قصه نیست, حقیقتی ست که اینجا بارها بهش برخورد کردم و بارها بخاطرش غمگین شدم . سرنوشتی که گریبانگیر بسیاری از هموطنان در اینسو و آنسوی آبهاست .
خانومهای دم بخت بخدا اگر کسی بهتون عکسش روخارج ازکشور, توی یک شهر قشنگ, کنار یک ماشین آخرین سیستم و یک ویلای آنچنانی با کت و شلوار کریستین دیور, نشون داد فکر نکنید مال خودشه ...اینجا خیابانها پراز ماشینهای آخرین سیستم هستند و کت و شلوار کرایه ایی زیاد !!!
آقایونی که دنبال یک زن خوب هستید , از گفتن حقیقت در مورد زندگی خودتون در غربت نترسید و خجالت نکشید و به مادرانتون سفارش زن ندید بلکه خودتون قدم اول رو بردارید , خودتون به دنبال عشق برید. بخدا زندگی فقط پول نیست ...عشق کمیابه !!!
باز با اینحال برای همه عروس و دامادهای پستی بهترین آرزوها رو دارم .
آسمان دلتون پرعشق با کردیت کارت یا بدون اون ...با ماشین آخرین سیستم یا پای پیاده ...با ویلای بزرگ یا آپارتمان کوچک.

لینک عکس ازآقای اندی بل در این سایت بی نظیر

در حاشیه... برای خواندن خبرهای جدید درمورد کمکهای مالی برای آرش سیگار چی لطفا از بلاگ شهلا شرف عزیزدیدن کنید

فراخوان برای کمک مالی به آرش سیگارچی

2007-01-23T22:00:00.000+01:00

آرش سیگارچی را دریابیم .

آرش سیگارچی، سردبیر ِ پیشین ِ روزنامه‌ی «گیلان امروز» در سال 1383 در پی مبارزات آزادی‌خواهانه‌اش پس از احضار و بازداشت‌های پیاپی، پس از انتشار مقاله‌ای پیرامون کشتارهای سال 67، دستگیر و ابتدا به 14 سال زندان محکوم شد. این حکم در دادگاه تجدید نظر به 3 سال تقلیل یافت. سال گذشته اشکان سیگارچی، برادر آرش، که پی‌گیر کارهای آرش بود، در یک تصادف رانندگی جان خود را از دست داد. چندی پیش، پس از آن‌که آرش زخم‌هایی در زبان مشاهده می‌کند، پزشکان بیماری ِ او را سرطان بدخیم زبان تشخیص می‌دهند. معمولن افراد مسن که در مصرف سیگار و الکل زیاده‌روی می‌کنند، مبتلا به این نوع از سرطان می‌شوند. اما نگرانی و استرس نیز سیستم ایمنی بدن را به شدت ضعیف می‌کند و از آن‌جا که آرش از سه سال گذشته پیوسته در شرایطی به‌سر می‌برد که جان و روان ِ هر انسانی را به چالش می‌کشد، مبتلا شدن‌اش به چنین بیماری‌ ِ خطرناکی چندان جای تعجب‌ ندارد. بهبود آرش، علاوه بر درمان ِ پزشکی، بسته به شرایطی‌ست که در آن به‌سر می‌برد. امروز نگرانی و فشار ِ مالی ناشی از مخارج سنگین درمان در ایران نیز مانع ِ بزرگی در روند ِ بهبود ِ آرش شده است. چه‌بسا عامل روانی به همه‌ی مبارزات آرش نقطه‌ی پایانی ببخشد.
مخاطب این فراخوان دوستانی هستند که در خارج از کشور زندگی می‌کنند. آرش و خانواده‌اش به اندازه‌ی کافی تاوان نابسامانی در آن ویرانه را پس داده‌اند. کمک مالی به آرش یکی از شیوه‌های امید بخشیدن به او و سبک کردن بار ِ نگرانی ِ ناشی از تأمین هزینه‌های کمرشکن درمان است. ما که تحت فشارهایی که روح هم‌وطنان‌مان را در داخل شکنجه می‌دهد، زندگی نمی‌کنیم، می‌توانیم با پرداختن مبلغی هرچند کم سهمی کوچک در مبارزه برای تسریع ِ پروسه‌ی بهبودی ِ آرش به عهده بگیریم. قدمی کوچک برداریم برای بهبود جوانی که شجاعانه در راه دفاع از حقوق بشر زبان ما شد و خواسته‌های دمکراتیک ِ ما را بر قلم راند. کمک کنیم‌ تا این زبان شجاع و بی‌پروای ما، باز هم حرف بزند.
با کلیک کردن روی لوگوی "Make a Donation " می‌توانید کمک‌ ِ مالی ِ خود را به شماره حسابی که در آلمان باز شده واریز کنید و یا با کیلک کردن روی لوگوی "ایستاده چون شمع" وارد وبلاگ آرش شوید. حواله‌ی پول در سراسر جهان به این شماره حساب مطلقن فاقد هرگونه کارمزد برای شماست. گزارش ِ مبلغ موجود در حساب متعاقبا به اطلاع عموم می‌رسد و ایمیل زیر برای پاسخ به پرسش‌های احتمالی است.
Help.arash@gmail.com

پیشاپیش سپاسگزاریم.

دوستان خوبم اگر علاقه دارید این مطلب رو در بلاگتون بگذارید , به من در قسمت کامنتها یا با ایمیلم خبر بدید تا براتون فایلهای لازم رو بفرستم . مرسی .

امروز...

2007-01-22T20:49:00.000+01:00

امروز صبح ساعت هفت صبح که از خواب بیدار شدم خیلی احساس خستگی میکردم با اینکه اولین شبی بود که بعدازمدتها زود میرفتم میخوابیدم و به همین خاطر هم از ساعت پنج و نیم صبح خواب و بیدار بودم .

طنین رو که فرستادم مدرسه نظافت خونه رو شروع کردم , بعد غذارو آماده کردم . بعد طنین اومد غذا خورد و بعداز ظهر دوباره رفت مدرسه , من هم چیکو رو از قفس آزاد کردم و کمی باهاش بازی کردم . کلی هم بین کارها تلویزیون نگاه کردم, البته بعدازمدتها .

تلویزیون اینجا بعداز طهرها برنامه های عجیب و غریبی نشون میده که درمورد زندگی و مشکلات اجتماعیه . مثلا برنامه ایی هست بنام ما یک فامیل هستیم به انگلیسی . وی آر فمیلی . (من متاسفانه بخاطر قاطی بودن این بلاگر نمیتونم حروف انگلیسی وسط نوشته هام بذارم چون همیشه جاشون بهم میریزه .)

این برنامه خانواده های مختلفی رو در یک گزارش یک تا دوساعته با آگهی نشون میده که هر کدوم به دلیلی زندگی عجیب یا جالب یا منحصربفردی رو دارند . مثلا زنی که یک بچه عقب افتاده داره و بخاطر این بچه زندگیش زیر ورو شده و هزاران مشکل بزرگ و کوچک داره ولی باز با اینحال بچه اش رو هم با کمال میل پرستاری میکنه . یا فامیلی که ده دوازده تا بچه داره و یکسری مشکلات .

خلاصه از این برنامه ها به اضافه ی شوهای مختلف بقول آمریکائی ها تالک شو نشون میدن . گاه که تلویزیون رو روشن میکنم این کانال به اون کانال میکنم و یهو تا چشم بهم میزنم میبینم دوباره یک ساعتی رو پای تلویزیون از دست دادم . کلی هم حرص میخورم و بارها به خودم فحش میدم که بابا به تو چه ربطی داره مردم کوچه و بازار چطور زندگی میکنن ؟ ولی باز این شم کنجکاوی باعث میشه که دست برندارم .

معمولا عصرها هم که طنین از مدرسه برمیگرده با هم میریم دوری میزنیم و نان تازه ایی میخریم و میایم خونه و طنین مشقش رو مینویسه و درسش رو میخونه . بعد آقای همسر از سرکار میاد و باز غذا گرم کردن و ظرف شستن و چایی درست کردن و ...

بعد تا چشم بهم میزنم وقت میگذره و موقع شام طنین میشه . دوباره آشپزخونه و ظرف شوری و ...

امشب دیگه آخرین شیفتی که تو آشپزخونه بودم به خودم گفتم ...گور ....خونه و آشپزخونه !!!

کل روز هم حالم زیاد خوب نبود ...خیلی کسل و خسته بودم . حال خرابی داشتم خلاصه . ولی همه اینکارها رو هم انجام دادم در کنارش .

حالا هم که نشستم ودارم به آهنگ آی کن تل یو وای از گروه ایگلز گوش میدم که باهاش کلی خاطره دارم . این مزخرفات رو مینویسم اینجا ...

دیگه چی بنویسم ...زن خانه دار و مادری هستم که در روزمرگی خودش غرق شده و هیچ تلاشی هم نمیتونه برای خلاص شدن ازش بکنه ...اینه که راضی شده به همین روزمرگی و اگر حالش خوب باشه شاید بتونه از یک روز خاطره ایی بسازه . امروز که نشد خاطره ایی بسازم شاید فردا روز بهتری باشه .

روز شما هم خوش یا الان یا بعدا در هر کجایی که از این کره خاکی زندگی میکنید .

عکس بالا هم از اینجا . به بقیه عکسها هم نگا ه کنید بسیار زیبا هستند .

انتقاد...

2007-01-15T21:51:00.000+01:00

انتقاد پذیر نیستیم بابا جان !!!
اصلا دوست نداریم انتقاد بپذیریم , ولی تا دلمون بخواد اهل شنیدن تعارف و اینحرفا هستیم . فکر میکنم این از نظر روانی برمیگرده به بچه گیهامون !
بچه که بودیم مثلا وقتی میرفتیم خونه خاله جون حتی اگر غذا اینقدر بدمزه بود که نمیتونستی قورتش بدی باید میخوردیش تا یه وقت خاله جون ناراحت نشه که چرا غذاشو نخوردی ! بعدشم مجبورت میکردن هزار باز از خاله جون تشکر کنی و دستت درد نکنه بگی ! که چی ؟ که خاله جون خدای نکرده ناراحت نشه . فکر میکنم همه تجربه کردیم . خاله جون هم اگر بهش میگفتی ببخشید غذاتون شوره یا بدمزه ست من نمیتونم بخورم ! لابد لب ور میچید و ترش میکرد و اصلا دیگه رابطه اش رو قطع میکرد و بعدشم این داستان تو فامیل میپیچید و شاید که خانواده یجورایی بهم میریخت !!!
اینه که شاید از کوچیکی یاد گرفتیم بجای انتقاد فقط تعریف و تمجید الکی بکنیم و متاسفانه تو جامعه ما انتقاد هم خودش و هم واژه اش خیلی خیلی منفی و ناراحت کننده ست .
بنظر من انتقاد دو نوع داره انتقاد مثبت و منفی . انتقاد مثبت خیلی میتونه سازنده باشه . مثلا منتقدین معروفی در آلمان هستند که در رشته های مختلف کار میکنن در تاتر یا سینما یا فیلم یا خیلی چیزهای دیگه ...وقتی این منتقدها چیزی در مورد یک پدیده جدید مینویسند حالا اگر منفی یا مثبت باشه فرقی نداره , فقط داستان رو میندازن سر زبونها و بخاطر اسم معروف خودشون اون رو هم معروف میکنن . اینجا طنزپردازهای معروف با تکه های انتقادی خودشون رئیس جمهور و افراد دولت و هنرپیشه های معروف رو مسخره میکن .
میدونم که ایران اینجوری نیست و از این آزادیها نداره ...ولی همین باعث شده که به اینجا برسیم , همینکه هر دولتی اومده کوبیده تو سر منتقدینش و فقط تعریف و تمجید رو پاس داشته . کسانی هم که توی چنین سیستمی بزرگ میشن خود بخود به این جور چیزا عادت میکنن و حرف حقیقت زدن براشون زجر آور میشه . چقدر سخته وقتی مجبوری به یک دوست یا آشنا بگی که باهاش موافق نیستی و از این نترسی که ممکنه باهاش دعوات بشه . البته مطمئنم , کسانی هستند که براشون انتقاد کردن آسونه و براحتی انجامش میدن ولی اینجور آدمها اکثرا مورد علاقه اطرافیانشون نیستند و خلاصه مهر بد چشم و رویی و پر رویی و خلاصه چیزهای دیگه به سینه شون میخوره .
انتقاد پذیر نیستیم بخدا ! تا زمانی هم که انتقاد رو با روی باز نپذیریم همینی هستیم که هستیم ... اندر خم یک کوچه ...
تروخدا بیاین اینقدر از هم بیخودی تعریف نکنیم ...سعی کنیم به هم حقیقت رو بگیم ...هر روز کمی اینرو تمرین کنیم ... تو خلوت خودمون , ببینیم چطور میشه به اطرافیانمون عیب و ایرادهاشون رو بگیم یا بهشون راحت بگیم که از چی خوشمون میاد و از چی نه !

لینک عکس در اینجا متاسفانه نمیدونم این عکس رو چه کسی طرح کرده .

هزار سخن ...

2007-01-12T23:19:00.000+01:00

کی میتونه فکرش رو بکنه که توی شب دوازدهم ژانویه یه گوشه ایی جنوب آلمان بشه رفت رو بالکن و یواشکی یه سیگار کشید , تازه اونهم وقتی که سیگار رو ترک کردی .

امشب نزدیک بود قالب بلاگم از دست بره ...بعد باید بلاگ جدید درست میکردم با یه اسم جدید ...برباد رفته ...این قالب قدیمی اصلا دست ازسر من برنمیداره , هر کاری میکنم عوض نمیشه ...خوب بلد نیستم مگه چیه ؟؟؟
الان میدونی چی دلم میخواست ...بشینم توی ساحل شنی دریای خزر که میدونم دیگه شنی نیست , یه چای داغ بخورم و بدونم که میتونم برم خونه پیش مامانم , که کمی قربون صدقه ام بره و لوسم کنه .

اصلا خیال نوشتن نداشتم , ولی اینجا نوشتن شده درمان دردها و دلتنگیها ...

دلتنگ نیستم با اینکه هستم ...یعنی چاره ایی نیست بغیر از این .

الان هم که ساعت یازده و نیم شب جمعه ست و فردا تعطیله ...تنها نشستم توی یه اتاق نیمه تاریک , همه خوابن ...

امسال اینجا زمستون نشده هنوز ... انگار ابرای آسمون رو یکی فوت کرده فرستاده ایران ...شنیدم تهران برف اومده اینجا ولی خبری از برف نیست امسال .

بگذریم گفتنی ها کم نیست ...

راستی شماها میدونین یه قالب خوب فارسی برای بلاگر از کجا میشه پیدا کرد ...یه قالب بدون بدبختی و مشکل ؟

هر کجا هستید دلتون پرعشق و آسمان قلبتون آبی .

لینک عکس

ورزش...

2007-01-09T23:27:00.000+01:00

از دیروز که مدرسه ها بعداز تعطیلات کریسمس شروع شدند , باز تقویم روی دیوار آشپزخانه پر شده از کارهایی که باید انجام بدم . تقریبا میشه گفت که تا آخرهای این ماه همه روزها پر شدند از قرارها و برنامه های مختلف .
خوشحالم که اقلا دو روز در هفته رو میتونم به باشگاه بدنسازی برم و کمی ورزش کنم . باشگاه هم چون دوره ,حدود یکساعتی راه پیمایی داره . توی روحیه ام خیلی تاثیر مثبتی میذاره . هم حرکتش و هم این وقتی که فقط برای خودم دارم .
راستی چرا ما ایرانیها اینقدر در ورزش کردن تنبل هستیم ؟؟؟ تو باشگاه صبحها از جوونهای بیست ساله تا مردها و زنهای هفتاد ساله در حال ورزش کردن هستند , بغیر از این هم همیشه مشغول دوچرخه سواری و راه پیمایی هستند . در هر ساعتی از روز هم افرادی رو در حال دویدن و راه رفتن و خلاصه نرمش و ورزش در خیابان و پارک میبینی . البته همه اکثرا آلمانی هستند و خیلی کم خارجی . چون تو شهر ما کلی ترک و پرتغالی و ویتنامی و یوگسلاو هم زندگی میکنند .
خلاصه بنظر من آلمانیها خیلی از این نظر فعال تر از ایرانیها هستند . میون تمام دوستان و آشنایان ایرانی ما هیچکس نیست که اهل ورزش و راه پیمایی باشه , حتی اونهایی که بچه دارند. زمستونها هم که به بهانه سردبودن هوا بیشتر خونه نشین میشن و خدا نکنه که سرما بخورند و مریض بشن , دیگه اصلا بیرون نمیرن , غافل از اینکه هوای تازه برای بهتر شدن سرماخوردگی یکی از واجباته .
حالا بدون تعارف چند نفراز شما ورزش میکنید و هر روز برای راه پیمایی بیرون میرید و هوای تازه میخورید ؟؟؟
خلاصه ورزش و هوای تازه خوردن رو فراموش نکنید . به فکر سلامتیتون باشید .

لینک عکس

از هر دری ...

2007-01-06T23:52:00.000+01:00

لطفا به بلاگ امید عزیز مسافری در کویر برین و داستان نازنین رو بخونید و پتیشنی رو که در رابطه با نازنین درست کردند امضا کنید . برای شما فقط یک کلیکه , ولی برای نازنین شاید رهایی .

مرسی و سبز باشید .

لینک عکس

Pink Floyd - High Hopes

2007-01-02T23:32:00.000+01:00

Beyond the horizon of the place we lived when we were young
In a world of magnets and miracles
Our thoughts strayed constantly and without boundary
The ringing of The Division Bell had begun

Along the Long Road and on down the Causeway
Do they still meet there by the Cut

There was a ragged band that followed in our footsteps
Running before time took our dreams away
Leaving the myriad small creatures trying to tie us to the ground
To a life consumed by slow decay

The grass was greener
The light was brighter
With friends surrounded
The nights of wonder

Looking beyond the embers of bridges glowing behind us
To a glimpse of how green it was on the other side
Steps taken forwards but sleepwalking back again
Dragged by the force of some inner tide

At a higher altitude with flag unfurled
We reached the dizzy heights of that dreamed of world

Encumbered forever by desire and ambition
There's a hunger still unsatisfied
Our weary eyes still stray to the horizon
Though down this road we've been so many times

The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river

Forever and ever

link : HIER

...

2006-12-29T22:58:00.000+01:00

خلاصه چند روز پیش چهل ساله شدم ...برای اولین بار طی چندین سال گذشته جشن گرفتم . احساس غریبیه ...ده سال دیگه که به مرز پنجاه سالگی برسم نیمی بیشتر از عمرم گذشته . البته با اینکه احساس غریبیه , ولی یه خوبی هم داره و اونهم اینکه حالا میتونم با خیال راحت ده بیست سالی چهل ساله باشم .

روزهای کریسمس هم بسرعت گذشتند . طنین کلی کادویی گرفت . امروز هم با عیدی که عموش بهش داده بود , یک موبایل ساده و کوچیک برای خودش خرید . میگفت تمام دوستانش موبایل دارند . از من پرسید مامان تو هم کوچیک بودی موبایل داشتی ؟؟؟

روز آخر سال رو در اینجا بهش میگن سیلوستر و شب سیلوستر شب آتش بازیست و مهمونی . امیدوارم همگی شما دوستان خوبم در هر کجا که هستید , سال نوی خوبی رو داشته باشید . فکر میکنم که در ایران هم همه منتظر رسیدن سال دوهزار و هفت هستند . امیدوارم که سال دوهزار و هفت سالی پراز عشق و شادی و سلامتی برای همه مردم دنیا باشه . برای همه شما بهترین آرزوها رو دارم و این ویدئو رو به همگی تقدیم میکنم . سال نو مبارک

بازی ...

2006-12-22T20:55:00.000+01:00

به یک بازی اینترنتی دعوت شدم که بخاطر شب یلدا در بلاگستان برقرار شده , شب یلدا که تموم شد ولی چون جالبه , ادامه اش میدم . فکر میکنم که اکثر دوستان از قوانین بازی مطلع هستن . دوستانی که تابحال از این بازی خبر نداشتند هم میتونند در بلاگ سرزمین آفتاب در اینمورد بخونند . من از طرف هاله عزیز و توتیای عزیزم به این بازی دعوت شدم که باید بگم شرمنده ام کردید که بیادم بودید . یکی از نکات جالب این بازی گفتن یا نوشتن پنج نکته از زندگی شخصی ست . زیاد حاشیه نمیرم و شروع میکنم , خدا کنه بتونم پنج تا نکته شرم آور در زندگیم پیدا کنم . البته شوخی کردم زندگی من پر ازاین نکات شرم آوره ...البته زیاد جدی نیستند وگرنه از عذاب وجدان لابد تابحال سنگ شده بودم .
یادمه زمانی که ازایران بیرون اومدم و در ترکیه میخواستم ویزای آلمان شرقی رو بگیرم , بخاطر اینکه جلوی سفارت همیشه بشدت شلوغ بود , کسانی که منتظر بودند گروه بندی میکردند و یک سر گروه را انتخاب میکردند تا پاسها رو جمع کنه و همه رو باهم بداخل سفارت ببره . دیگه گرفتن ویزا داخل سفارت یک شانس بود . من رو بخاطر اینکه از معدود دختران ایرانی در اون روز بودم سرگروه کردند, چون فکر میکردند که شانس گرفتن ویزا بیشتر میشه . منهم پاسها رو جمع کردم و لحظه ایی که بداخل سفارت رفتم , تصمیم گرفتم فقط پاس خودم و رضا که همراهم بود رو نشون بدم تا شانس گرفتن ویزامون بیشتر بشه . به هردومون ویزا دادند و بعداز اینکه بیرون رفتم , گفتم به هیچکس ویزا ندادند !!! یک نامردی بزرگ که هیچوقت از خاطرم نمیره , ولی تنها شانس نجات از موقعیت اونزمان بود . البته اکثر کسانی که اونروز در صف بودند رو بعدها در مرز آلمان شرقی دیدم .
یک زن و شوهر جوان ترک در همسایگی ما زندگی میکنند که رفت و آمد بسیار زیادی دارند و اوایل که به آپارتمان بغلی نقل مکان کرده بودند , خیلی سر و صدا میکردند . بدتر از ما ایرانیها وقتی با هم سلام و احوالپرسی میکنن یا از همدیگه خداحافظی میکنند نیم ساعتی دم در آپارتمانشون توی راه پله ایستادن و بلند بلند حرف میزنن . طنین اون چند وقت خیلی بدخواب شده بود و من بیچاره حسابی رنج میکشیدم . هم بخاطر سر وصدای زیاد و هم بخاطر نخوابیدن و گریه کردن طنین .از طرفی همیشه جلوی در آپارتمانمون ده ها کفش جورواجور پخش و پلا بود . یک شب که بخاطر سر و صدا و جیغ و دادشون خوابم نمیبرد , حدود ساعت دو بعداز نصفه شب , یک شیشه آب سرد برداشتم و یکی یکی خالی کردم تو کفش حضرات میهمان . شبی سرد و برفی بود .
خیلی دوست داشتم یک دوربین مخفی بذارم و قیافه اونها رو موقع پوشیدن کفشهاشون ببینم , ولی مقدور نبود . البته اضافه کنم که تو کفش بچه ها آب نریختم .
زمانیکه درس میخوندم چند سالی در یک مطب دکتر دندانپزشک نظافت کردم . یکی دوماهی هم در یک کارخانه نظافت کردم . همینطور یکسالی در خانه یک دکتر دندانپزشک . البته گناه که نیست فقط اینکه مادرم هیچوقت ازاین جریان باخبر نشد .
زمان دبیرستان خیلی معلمها رو اذیت میکردم .معلم اقتصاد خانم جوانی بود که صورتش در ناحیه چانه خیلی مو داشت , یکروز شعری از یک آگهی معروف از تلویزیون رو بزرگ و باخط خوش روی تخته نوشتم ...نتراش نخراش مینی سویت بزن بجاش ...فکر میکنم آگهی تیغ ریش تراشی بود . خانم معلم وارد کلاس شد تخته رو نگاه کرد و بعد با گریه کلاس رو ترک کرد .

زمانیکه حدود چهارده سالم بود, خاطرخواهی داشتم که پسری بود بد قیافه با بینی خیلی بزرگ و هر روز تقریبا یک نامه عاشقانه به من میداد . من هم هرروز با وقاحت و سنگ دلی نامه اش رو جلوش پاره میکردم و بهش میگفتم اول دماغت رو عمل کن بعد نامه بنویس , چون از بسکه دماغت موقع نوشتن مزاحمته خطت خرچنگ قورباغه ست و من نمیتونم بخونمش . طفلکی ...

منهم از رضای عزیز تقلید میکنم و اعتراف ششمی رو هم مینویسم هنوز که هنوزه گواهینامه رانندگی ندارم .

خوب اینهم از اعترافات بعد از شب یلدا . الان که بهش فکر میکنم بخاطر بعضی هاش خجالت میکشم .

حالا منهم پنج بلاگ رو کاندید میکنم که اگر دوست داشتن در این بازی شرکت کنند .

بی روزها عروسک , گیسو , مطرود , ساغند , نقطه ته خط

ایام کریسمس ...

2006-12-21T15:58:00.000+01:00

اینهم عکس هرمی که خودم ازش استفاده میکنم . البته ببخشید که بهتر نشد چون با یک برنامه معمولی طرحش کردم . به دوستانی هم که اصلا احتیاج به وزن کم کردن ندارند یا اینکه از لاغری رنج میبرند باید بگم که همین هرم رو باید در تغذیه روزانه تون بهش توجه کنید و مطمئن باشید که از همه نظر تغذیه سالمی خواهید داشت .

برای دوستانی که هنوز متوجه مقدارمواد غذایی در هرم نشدند یکبار دیگه مقدار همه چیز رو میگم . توجه کنید همه چیزهایی که در این هرم وجود داره رو اجازه دارید در یکروز بخورید فقط باید به مقدارش توجه کنید .

شیرینی یکبار در روز باندازه یک مشت یا یک ظرف کوچک یا یک تکه کیک ...

روغن یک تا دو قاشق غذاخوری در روز

کره یک تا دو قاشق چایخوری در روز

لبنیات سه بار در روز مثلا یک ورقه پنیر باندازه کف دست یا یک تخم مرغ یا یک کاسه کوچک ماست و یا یک لیوان شیر .

گوشت یکبار در روز باندازه یک استیک

سبزیجات دو بار در روز یا بیشتر ...اگر شد بصورت خام

میوه دو بار در روز مثلا یک سیب و یک پرتقال .در خوردن میوه های شیرین مثل موز یا انگور باید کمی صرفه جویی کرد .

نان یا سیب زمینی , ماکارونی یا برنج پنج بار در روز هر بار یک پرس کوچک . مثلا اگر برنج میخورید میتونید باندازه دو پرس کوچک با خورشت مصرف کنید و بعد دو تا جدول رو ضربدر بزنید . یا مثلا اگر دو تا تکه نان اندازه کف دست خوردید باید دو تا جدول رو ضربدر بزنید .

آب هم شش لیوان در روز یا بیشتر هر بار باندازه یک لیوان یک چهارم لیتری .خوردن چای و قهوه ممنوع نیست . در خوردن نوشابه های شیرین صرفه جویی کنید و اگر آب میوه مصرف میکنید حتما با آب قاطی کنید . نوشابه های الکلی هم هر روز نباید مصرف بشن و اگر مصرف شدند نباید زیاده روی بشه .

برای یک قاشق چایخوری عسل , مربا یا کاکائو ویک عدد قند یا یک قاشق چایخوری شکر هم هر بار باید یک خط در یک گوشه ایی کشید و این خط ها نباید از چهار تا در روز بیشتر بشن .

اینروزها اینجا تب کریسمس همه رو مریض کرده , آلمانیها شدیدا در استرس هستند , مغازه ها پر از آدمهای بد اخلاق و گیجه , فروشنده ها هم که بخاطر شلوغی حسابی خسته و در هم و برهم هستند . خلاصه این جشن کریسمس که بقول خودشون جشن عشقه براشون فعلا فقط باعث استرس و خستگی شده . روز یکشنبه هم شب مقدسشونه که در این شب خانواده ها دور هم جمع میشن و با هم شامی میخورند و بعد از شام بچه ها کادویی هاشون رو از زیر درخت کریسمس برمیدارند و با خوشحالی باز میکنند . البته چون فقط بچه ها هدیه کریسمس نمی گیرند و مادر وپدرها و دیگر اعضای خانواده هم کادو میگیرند , گاه بعداز گرفتن کادویی با هم درگیری لفظی پیدا میکنند و به پر و پاچه هم میپیچند و بعداز روزهای تعطیلی استرس عوض کردن جنسهای خریده در فروشگاه ها هم شروع میشه . خلاصه اینروزها هر چه زودتر سپری بشن بهتره .

طی این چند سال هم زمانی که تنها بودم و هم الان در این ایام و ایام عید نوروز خودمون بوضوح حس میکنم که برای ما عیدی وجود نداره . توی این بیست و یکسال هنوز کریسمس برام معنای خاصی پیدا نکرده و با اینکه عید نوروز خودمون رو خیلی دوست دارم ولی حال و هواش اینجا نیست . خلاصه زندگیست بدون عید !

راستی شب یلدای همگی هم مبارک , امیدوارم که به همه خوش گذشته باشه . ما که اصلا نمیدونستیم شب یلداست تازه بعد هم که فهمیدیم کاری از دستمون بر نیومد . میگم که زندگیست بدون این عیدها و جشنها ...

حتما از درخت کریسمس شهرمون هم اگر شد عکس میگیرم و در اینجا میذارم . دوستانی هم که عکس این هرم رو نمی بینند . در اینجا ببینند یا به من ایمیل بزنن که براشون با ایمیل بفرستم .

این فیلم کوتاه رو هم ببینید و بخندید .

روش تغذیه سالم ...

2006-12-15T22:02:00.000+01:00

قابل توجه دوستانی که دوست دارن چند کیلویی وزن کم کنند . قبلا قول داده بودم که روش تغذیه ایی رو براتون توضیح بدم که خودم حدود دوماهه اجرا میکنم و تقریبا پنج کیلو هم وزن کم کردم . قبل از اینکه درموردش توضیح بدم باید بگم که توجه داشته باشین , کسی که میخواد وزنش رو کم کنه نباید بسرعت وزنش رو پایین بیاره , چون بدن به هیچ وجه این جریان رو قبول نمیکنه و خودش رو تحت فشار میبینه و بنایراین اورگانیسم بدن دوباره سعی میکنه هر جوری که شده وزن از دست رفته رو بدست بیاره . بی فایده بودن خیلی از رژیمهای غذایی ,بخاطر همین بسرعت وزن کم کردنه . اگر از متخصصان تغدیه بپرسید, همه معتقدند که در ماه فقط بین یک تا دو کیلو وزن کم کردن حالت عادی داره و اگر بیشتر کم بشه به احتمال قوی دوباره سرجاش خواهد اومد . من خودم این تجربه رو دارم که در عرض سه ماه دوازده کیلو وزن کم کردم , ولی در عرض یکماه و نیم بعدازاینکه رژیمم رو قطع کردم دوباره حدود پانزده کیلو اضافه شدم . بخاطر همین اگر دوست دارید وزنتون بطور سالم و عادی کم بشه و دیگه هم اضافه نشه , عجله نکنید و سعی کنید با تغذیه سالم در مدت طولانی تری وزن کم کنید . اصلا به فکر رژیم گرفتن نباشید , مدل تغذیه تون رو تغییر بدید . هفته ایی دوتا سه بار ورزش یا راه پیمایی خیلی مهمه . چون سلولهای عضله انرژی بیشتری میسوزونند تا سلولهای چربی . روشی که من انتخاب کردم روشی ست بسیار راحت و بدون دردسر . بعداز اینکه سالیان طولانی با اضافه وزن زندگی کردم و هزار و یک نوع رژیم مختلف گرفتم که در آخرفقط انرژی بیهوده تلف کردن بود , باضافه هزینه بالایی که هر کدوم از این رژیمها بهمراه داشت , تصمیم گرفتم به یک متخصص تغذیه مراجعه کنم . البته این رو هم بگم متخصصهای تغذیه روشهای بسیار گوناگونی دارن و اصلا هم ارزون نیستن , ولی من دل رو به دریا زدم و فکر کردم که یکبار میرم اگر روش بدرد بخوری بود , ادامه میدم وگرنه با همین اضافه وزن میسازم و آرزوی وزن کم کردن رو به گور میبرم .

روشی که متخصص تغذیه به من معرفی کرد اصلا رژیم غذایی نیست , یعنی اصلا باید و نبایدی نداره . اصلا دستور غذایی بخصوصی نداره . اصلا قانون خاصی نداره و هیچ چیز خوردنش ممنوع نیست , فقط باید یک دستور العمل ساده رو رعایت کرد .

عکسی رو که دربالا میبیند یک هرم تغذیه ست . هر طبقه اش نشان دهنده یک قسمت از تغذیه روزانه ست که تمام خانواده می تونن بدون مشکل رعایتش کنن تا هم از نظر ویتامین های لازم و هم از نظر انرژی کاملا تامین باشند . من بوسیله این هرم روزانه متد غذاخوردنم رو تغییر دادم و البته مقدارش هم فرق کرده . البته هرمی که من دارم کمی با این هرم فرق میکنه که من متاسفانه دقیقا شبیه اش رو پیدا نکردم . حالا شما سعی کنید که این هرم بالا رو با نکاتی که من میگم روی کاغذ بکشید و در نظر بگیرید

ضلع پایینی هرم 6 تا خونه داره که مقدار مصرف نوشیدنی در روز رو نشون میده . از همه نوشیدنی ها مهمتر و سالمتر آبه که باید حتما تا شش لیوان یا بیشتر بخورید . چای و قهوه و نوشیدنی های شیرین , آبجو و نوشیدنیهای الکلی جزو این شش خونه حساب نمیان . چای و قهوه بدون شکر خوردنش اشکالی نداره , ولی نوشیدنیهای شیرین مثل کوکاکولا و آب میوه باید کم مصرف بشه . توجه کنید که یک شیشه یک لیتری کوکاکولا حدود ده قاشق غذاخوری شکر داره , بنابراین از خوردنش تا جایی که میشه بپرهیزید . نوشابه های الکلی هم باید کمتر مصرف بشن چون الکل کالری بسیار زیادی داره و روزها طول میکشه تا بدن موفق به سوزوندن این نوع ازکالری بشه .

طبقه دوم هرم پنج تا خونه داره که مخصوص برنج , نان , سیب زمینی و ماکارونی ست . مقدار نان باندازه کف دست و برنج و ماکارونی باندازه یک مشت و سیب زمینی متوسط سه یا چهار تا ست.

طبقه سوم مخصوص سبزیجات و میوه ست . دو تا خونه سبزیجات و دو تا خونه میوه جات هر کدوم ار خونه ها هم باندازه یک مشت دست . سعی کنید هر روز سر میز غذا سبزیجات تازه از قبیل سالاد داشته باشید . اگر هم که از دوخونه بیشتر سبزیجات مصرف کردید هیچ اشکالی نداره .

طبقه چهارم باز چهار خونه داره که یک خونه اش مخصوص گوشت یا مرغ یا ماهیست , همه باندازه یک کف دست و سه خونه دیگر مخصوص لبنیات از قبیل پنیر( باندازه یک کف دست ) و تخم مرغ ( یک عدد ) و یک لیوان شیرو یا یک کاسه کوچک ماست .

طبقه پنجم دو تا خونه داره که یکیش روغن مایع ست باندازه یک تا دو قاشق غذاخوری و یکی دیگه اش مخصوص کره ست که باندازه یک تا دو قاشق چایخوری ست .

طبقه ششم شیرینیجاته که فقط یک خونه داره . باندازه یک مشت کوچک .

خوردن عسل و مربا و کاکائواز یک تا دوقاشق چایخوری در روز هم اشکالی نداره ولی باید بجای هر کدوم یک خط در یک گوشه ایی بکشید و این خطها از روزی چهار تا نباید تجاوز کنند .

میبنید که اصلا احتیاجی به اندازه گرفتن ندارید. از روز اول که شروع میکنید فقط به این توچه کنید که بعداز خوردن هر چیزی به نسبت مقدارش باید یکی از این خونه ها رو ضربدر زد . مثلا اگر نهار یک بشقاب برنج و خورش میخورید , دو تا خونه در طبقه دوم هرم و یک خانه مخصوص گوشت رو باید ضربدر بزنید . این جدول رو در آشپزخانه یا محلی که همیشه جلوی چشمتونه , نگه دارید تا بتونید با ضربدر زدن چیزهایی که خوردید, در طی روز کنترل کافی درمورد تغذیه روزانه تون داشته باشید . اگر که اوایل کمی سخت بود , هیچ اشکالی نداره سعی کنید هر روز بیشتر رعایت کنید . یکی از مهمترین نکات وزن کم کردن اینه که اصلا فکر نکنید که براتون ممنوعیتی وجود داره . ممنوعیتهای رژیمهای غذایی یکی از مسائلی هستند که باعث میشن بعداز سه یا چهارماه رژیم بدن علاقه خاصی به خوردن نشون بده . چون بدن اینقدر گرسنگی کشیده که احساس میکنه باید حتما دوباره مخازن رزروش رو پر کنه و دوباره خوردن بدون کنترل شروع میشه . کم و زیاد کردن وزن یا این پدیده یویو که اینجا ازش صحبت میکنند یکی از مهمترین مشکلاتی ست که خیلی ها دارند . بنابراین برای خودتون چیزی رو ممنوع نکنید . با روحیه مثبت سعی کنید که هر روز کمی غذاخوردنتون رو تغییر بدید . مثلا اگر یکروز بیشتر از مقدار یک خونه چیزی خوردید به خودتون سخت نگیرید و سعی کنید روز بعدش رعایت کنید .

چند نکته جالب برای شکلات دوستان - یک تکه کوچک شکلات رو در دست بگیرید و اول بوش کنید , شکلات خیلی بوی خوشی داره و بو کردنش باعث میشه که کمی از هوس تون کاهش پیدا کنه . بعداز بو کردنش با نوک زبان کم کم لیسش بزنید و سعی کنید مزه مزه اش کنید .بعد تکه های کوچک ازش گاز بزنید و بگذارید کاملا در دهانتون آب بشه . و سعی کنید تا جایی که میشه خوردن یک تکه شکلات رو طولانی کنید . ببینید چه مزه ایی داره همین یک تکه . بعداز خوردن اولین تکه که فکر میکنم ازش بسیار لذت میبرید و بعداز مدتها تازه متوجه مزه اصلی شکلات میشید, حالا تکه دیگری رو با سرعت به دهان بندازید و بجوید و قورت بدید . بعد از خودتون سوال کنید که کدوم تکه خوشمزه تر بود؟ حتما این کار رو با بچه ها هم انجام بدید . یادتون نره که لذت بردن از چیزی که میخوریم باعث میشه که احساس سیری کنیم .

هیچوقت ایستاده و در استرس غذا نخورید . غذارو خوب بجوید و آهسته بخورید . هفته ایی دویا سه بار ورزش یا راه پیمایی بمدت بیست تا سی دقیقه رو فراموش نکنید , اگر شد در هوای تازه . از ده دقیقه شروع کنید که بنظرتون سخت نیاد . اگر هم دیدید که یکروز رعایت کردن این نکات براتون سخته به خودتون یکروز مرخصی بدید و بعد در اون یکروز هر چی دوست دارید با لذت کامل بخورید .

با این روش تغذیه حدود یک تا دو کیلو در ماه وزن کم میکنید و در سال حدود دوازده تا پانزده کیلو . البته کم و زیادش دیگه دست خودتونه . هفته ایی یکبار هم خودتون رو صبح ها ناشتا و بدون لباس وزن کنید و وزنتون رو بالای هرم روزانه تون بنویسید . هرمها رو نگه دارید تا بتونید بعد از چند ماه بهشون نگاه کنید و ببینید که آیا وضعیت تغذیه تون بهتر شده یا نه ؟ فراموش نکنید که یکی از دلایل چاقی یا اضافه وزن اینه که آدم گهگاه بخودش هم کلک میزنه . بخودتون خیانت نکنید .

بنظر من این یکی از ساده ترین روشهاست برای وزن کم کردن . روشی ست که بخاطرش مجبور نیستید برای خودتون و افراد خانواده جداگانه آشپزی کنید . اگر هم که میتونید , خودتون به یک متخصص تغذیه مراجعه کنید خیلی بهتره . در ضمن اینرو هم بگم که اگر بخاطر اضافه وزنتون دچار استرس و افسردگی شدید , بد نیست که در کنار این روش به یک روانشناس هم مراجعه کنید . چون جسم و روان به هم متعلق هستند و اگر یکی مریض باشه دیگری هم مبتلا میشه . اگر هم سوالی در این رابطه داشتید لطفا در قسمت کامنتها و یا مسنجر یا ایمیل من مطرح کنید که در همین جا جواب بدم .از همین فردا شروع کنید . ببخشید که طولانی شد .

در ضمن تیلای عزیز هم روش دیگری رو داره در بلاگش مینویسه که اگر دوست داشتید ببینید .

معرفی لینک ...

2006-12-11T22:06:00.000+01:00

در سایت بی بی سی پرشین قسمتی هست به نام از نگاه نسل فردا که بسیار جالبه .

در سایت هاهانو هم لینکهای خیلی جالبی گذاشته میشه که دیدنشون خالی از لطف نیست . مخصوصا این عکسها .

برای دوستانی که خارج از ایران هستند اینجا روتوصیه میکنم , تهران زیر پای شماست .

این عکسها رو هم ببینید بی نظیرند .

ایمیلی داشتم از یکی از دوستان به نام آقای محسن امیدزاد از مالزی , ایشون اولین مجله فارسی زبان رو در مالزی و کل آسیا بنام پژواک چاپ کردند که شماره یک این مجله اول آذرماه بچاپ رسیده و شماره های بعدی نیز در راهه .این مجله وابسته به هیچ گروه و دسته ایی نیست و آقای امیدزاد به تنهایی در چاپش نقش دارند. ایشون تصمیم گرفتند که این مجله رو به کشورهای دیگر هم بفرستند و به همین خاطر احتیاج به کمک و همراهی دارند . از دوستانی که میتونند در اینراه ایشون رو همراهی کنند یا علاقه مند به خواندن این مجله هستند خواهش میکنم با آدرس ایمیل خود آقای محسن امید زاد تماس بگیرید . آدرس ایمیل ایشون atighputra@yahoo.com .

مرسی . سبز باشید .

دوگانگی ...

2006-12-07T23:08:00.000+01:00

مرد الجزایری میگفت با اینکه زنش هم الجزایریه ولی هیچکدوم از سه تا دخترهاشون عربی صحبت نمیکنند . میگفت وقتی به خونه میره و به عربی به دخترش سلام میده و حالش رو میپرسه , دخترش به آلمانی بهش میگه این مسخره بازیها رو بذار کنار ...میگفت دختر بزرگش خیال داشته با دوستهاش روز یکشنبه بره کلیسا . به همین خاطر هم خیلی ناراحت بود و به فکر این که ایام کریسمس رو اصلا هیچکاری نکنه حتی هدیه هم برای بچه هاش نخره . میگفت پشیمونه ازاینکه به بچه هاش زبان عربی نیاموخته . مرد الجزایری به دخترش گفته ما مسلمون هستیم نه کریسمس داریم و نه درخت و نه هدیه ...

البته این جریان که بچه ها اینجا زبان مادری خودشون رو بلدنیستن اصلا تازگی نداره . بچه هایی که بشدت از صحبت کردن به زبان مادری خودشون میپرهیزند و خشمگین میشوند . اگر مادر و پدر هر روز سخت بگیرن و از بچه بخوان که به زبان مادری صحبت کنه درست نیست و از طرفی اگر شل بگیرن و با بچه به زبان دومش صحبت کنند باز درست نیست .

شاید بهتر باشه که پدر و مادرها اینطرف دنیا سالهای اول زندگی بچه رو باهاشون به زبان مادری صحبت کنند و بعد وقتی بچه ها به سن مهد کودک و مدرسه میرسن بهشون در یادگیری زبان دوم کمک کنند . این کاریه که من خودم کردم . سعی کردم که با کلک های مختلف فارسی رو برای طنین جالب و هیجان انگیز کنم تا یادگیریش رو دوست داشته باشه .

جالب اینجاست که بچه ها یی مثل طنین که بعنوان نسل دوم در اینور بدنیا میان وقتی تو محیط مدرسه هستند باز موقع سرشماری کردن جزو بچه های خارجی بحساب میان .

حالا این به کنار که ما به اینور آبها اومدیم و کلا آدمهایی شدیم قر وقاطی و گاه نمیدونیم به کجا متعلقیم و به قولی وسط زمین و آسمان معلق , بچه های ما هم باید با این دوگانگی دراینجا زندگی کنند . آلمانیها به این معلق بودن, میگن میان دوصندلی نشستن .

در این مقوله آقای ناصر غیاثی در رادیو زمانه سفرنامه چند قسمتی دارند که گوش دادن بهش خالی از لطف نیست .

توضیح عکس بالا برای دوستانی که قادر به دیدنش نیستند . عکس بالا یک عکس سیاه و سفید ,دو زوج رو نشون میده که در دو طرف پله های جلوی یک ساختمان نشستند . زوج دست چپ مسلمان هستند یعنی مرد ریشو و زن چادری که با کمی فاصله از هم نشسته اند وبه زوج دست راستی چشم دوخته اند ...و زوج دست راستی زوجی هستند اروپایی که مرد سرش رو به روی پاهای زن گزاشته و زن نوازشش میکند .

تیتر ندارد...

2006-12-01T21:56:00.000+01:00

متاسفم از اینکه دوستان عزیزم در ایران قادر به دیدن عکس ها نیستند . کاش میدونستم که از چه طریقی میشه عکس گذاشت که قابل دیدن باشه . تنها راهی که برام میمونه اینه که اگر دوستی علاقه داره عکس رو ببینه, برای من حتما آدرس ایمیل بذاره تا براش ایمیل کنم . یااینکه عکس رو شرح بدم . عکس بالا چند عدد مداد رنگی رو نشون میده که هیچ ربطی هم به مطلبم نداره .

اینروزها الکی سرم شلوغه . دوباره ایام کریسمس نزدیکه و ما بالاجبار در حال فراهم کردن چند تا کادویی بزرگ و کوچک برای طنین خانوم . کامبیز همسرم هم در هفته آینده مرخصی داره که از همین الان میدونم برای من خیلی سخت میشه ...چون من بشدت عاشق تنهایی هستم و وقتی کسی مدام دور وبرمه عصبی میشم . تعجب نکنید بعد از سالیان دراز زندگی با یک نفر, این خودبخود یا خواهی نخواهی پیش میاد . اگر هم برای بعضی ها قابل فهم نیست باید بهشون تبریک بگم .

در ضمن تولد چهل سالگی ام هم نزدیکه که بی صبرانه منتظرشم چون خیلی دوست دارم بدونم اول چل چلی یعنی چی ؟؟؟

بعداز گذشت بزودی بیست و یکسال زندگی در آلمان الان تازه چند ماهیه که یک دوست آلمانی دارم . البته دوست آلمانی زیاد داشتم ولی دوستیها اینجا خیلی کوتاهند . آلمانیها مدل دوستیهاشون با ما ایرانیها خیلی فرق میکنه . اینگه از من ده سال بزرگتره و یک زن بسیار سرزنده و شاداب و فعاله . البته تا چند ماه دیگه به شهر دیگری اسباب کشی میکنند و باحتمال قوی این دوستی هم بپایان میرسه . دوستی با اینگه برای من فعلا یک تجربه بسیار خوبه و از هم صحبتی باهاش خوشحالم و جالب اینجاست که خیلی اهل خنده و شوخی و مسخره بازیه ...که در آلمانیها زیاد ندیدم . یکی از اخلاقهای جالبش اینه که میتونی هر وقت میخوای بری در خونه اش , در بزنی ...با روی خوش در رو باز میکنه و به خوردن یک قهوه دعوتت میکنه . خودش هم گاه و بیگاه زنگ میزنه و خودش رو به خوردن قهوه دعوت میکنه . این یکی از خصوصیاتیه که من در آلمانیها کم دیدم . تازگیها هم به لطف آشنایی بامن به اینترنت معتاد شده و هر شب به گشت و گزار اینترنتی مشغوله و هر نیم ساعت یکبار به من ایمیل میزنه .

یکی دیگه از اتفاقات جالب هم اینه که بعدازسالها اضافه وزن داشتن , خلاصه خودم رو راضی کردم که برم پیش یک متخصص تغذیه و با یک متد خیلی ساده دارم وزن کم میکنم . البته هنوز اولشه و بعداز شش هفته , فقط حدود چهار کیلو کم شده ولی متخصص تغذیه گفت که با این متد میشه در سال میون دوازده تا چهارده کیلو وزن کم کرد که متد کاملا سالمیه . من که دیگه خسته شدم از این رژیمهای بیهوده که فایده ایی ندارن . حالا شاید یکبار در اینمورد بیشتر توضیح بدم برای دوستانی که علاقه مند به شناختن این متد هستند . خلاصه اگر اضافه وزن دارید و مثل من از دیدن هیکل و شکل و شمایلتون در آینه حس غریب و غیر قابل وصفی بهتون دست میده , حتما بهتون توصیه میکنم که پیش یک متخصص تغذیه برید و از راه درست وزن کم کنید .

بعدازاینهمه حرف نزدن خلاصه تلافی در آوردم . ببخشید از پرحرفی .

2006-11-30T23:06:00.000+01:00

عکس از فلیکر

چهارده سال...

2006-11-28T20:57:00.000+01:00

رستنی‌ها کم نیست

من و تو کم بودیم

خشک و پژمرده و تا روی زمین خم بودیم

گفتنی‌ها کم نیست

من و تو کم گفتیم

مثل هزیان دم مرگ از آغاز چنین درهم و برهم گفتیم

دیدنی‌ها کم نیست

من و تو کم دیدیم

بی‌سبب از پاییز،

جای میلاد اقاقی‌ها را پرسیدیم

چیدنی‌ها کم نیست

من و تو کم چیدیم
وقت گل دادن عشق روی دار قالی

بی سبب حتی پرتاب گل سرخی را ترسیدیم

خواندنی‌ها کم نیست

من و تو کم خواندیم

من و تو ساده‌ترین شکل سرودن را در معبر باد

با دهانی بسته وا ماندیم

من و تو کم بودیم

من و تو اما در میدان ها

اینک اندازه‌ی ما می خوانیم

ما به اندازه‌ی ما می‌بینیم

ما به اندازه‌ی ما می‌چینیم

ما به اندازه‌ی ما می‌گوییم

ما به اندازه‌ی ما می‌روییم

من و تو کم نه که باید شب بی‌رحم و گل مریم و بیداری شبنم باشیم

من و تو خم نه و در‌هم نه و کم هم نه که می‌باید با هم باشیم

من و تو حق داریم

در شب این جنبش

نبض آدم باشیم

من و تو حق داریم

که به اندازه‌ی ما هم شده با هم باشیم .

شهیار قنبری

بیاد یگانه برادرم شهرام که در چنین روزی داستان زندگیش به پایان رسید . یاد و خاطره اش تا روزی که زنده ام در قلبم خواهد ماند. شهرام عزیزم, نازنینم یادت گرامی و روحت شاد .

دختر باد ...

2006-11-23T00:01:00.000+01:00

كدام دختر است كه به باد شو ميكند
دختر همه هوسها !
باد به او چشم روشني چه ميدهد ؟
دسته ورقهاي بازي و گردبادهاي طلائي را !
دختر در عوض به او چه ميدهد ؟
دلك بي شيله پيله اش را !
دخترك اسمش چيست ؟
اين ديگه جزو اسراره !!!...
پنجره مدرسه پرده ائي از ستاره هادارد !

گارسيا لوركا
ترجمه احمد شاملو

مرسی مرسی ...

2006-11-18T21:40:00.000+01:00

از همه دوستان خوبم متشکرم.

امروز روز دیگری بود و حالم هم به نسبت بهتر. با اینکه تمام روز سردرد داشتم ولی فکر کردم که بد نیست این هوای سنگین و بد بلاگم رو عوض کنم . مرسی از تک تک شما ...مرسی از دلداریها و شعرها ...مرسی از حال و احوال پرسی تلفنی ...مرسی .

راستش من اصلا دوست ندارم چند روز پشت سرهم منفی باشم . همیشه یک مدت کوتاهه و بعد بسرعت حال و احوالم تغییر میکنه . اولا بخاطر وجود طنین که میدونم ناراحت میشه و دوما بخاطر اینکه فکر میکنم هر چی آدم منفی تر و غمگین تر باشه , براش اتفاقهای بدتر میافته .

در طی سالها سعی کردم که با خندیدن و شوخی کردن روحیه ام رو حفظ کنم و به زندگیم حال و هوای تازه ایی بدم . خندیدن برای من مثل یک تراپی مهمه . بدون جک گفتن و مسخره بازی و خندیدن روزم رو نمیتونم به پایان برسونم . یکی از زیباترین و دلچسب ترین سرگرمیهای من خندوندن طنینه که جزو کارهای روزانه من شده .

وقتی به کره زمین در عکس بالا نگاه میکنم فکر میکنم که چقدر زیباست , ولی زندگی درونش به زیبایی خودش نیست . پس لازمه که این زندگی سخت رو هر روز با کمی خنده قابل تحملش کنیم .

درضمن برای اطلاع دوستان که دوست دارند رابطه میون عکسهایی که میذارم با مطلبی که مینویسم رو پیدا کنند, بگم که همیشه عکسها یی که انتخاب میکنم با مطلبم ارتباطی ندارند . نباید هم داشته باشند . عکس بتنهایی میتونه تاثیر گزار باشه .

این آهنگ تاجیکی رو هم خیلی دوست دارم و امیدوارم که بتونید بشنوید . یا روی لینک کلیک کنید یا اینکه همینجا گوش بدید . تقدیم به همگی شما .

باز هم مرسی از همه شما و امیدوارم که در آینده با حرفهای غم انگیز خسته تون نکنم . سبز باشید و آفتابی .

از خود با خویش ...

2006-11-17T10:57:00.000+01:00

مدام نوشتم و خط زدم ...از حال و روزم ...از تنهاییم ...از بغضم . ولی خطشون زدم .همینه دیگه وقتی که بغضهام رو مدام خط میزنم و بقیه فکر میکنن چقدر قوی و پابرجام .

خسته شدم خیلی ...حال هیچی رو ندارم اگر میگذرونم فقط بخاطر طنینه .هر روز زندگی یه تو دهنی بزرگ بهم میزنه . میدونم که سقفی بالای سر دارم و سلامتم و غیره ...ولی حالم خوب نیست ...حال خودم ...خود خودم .

تنهام ... کاش یکی بود میشد باهاش یه چایی خورد و کمی از بغضها گفت . کاش مجبور نبودم اشکهام رو همیشه در خلوت بریزم .

همین

پ.ن. مرسی از همه تون .

For Shahram

2006-11-11T22:18:00.000+01:00

میدونی داداشی دلم خیلی هوای دیدنت رو کرده!

چقدر روزهای بچه گی زود گذشتن ...چقدر زود گذشت با تو بودن !!! چقدر زود گذشت خواهر بودن من ...

دلم هوای دست کشیدن به موهای فرفری در هم و برهمت رو کرده ...دلم هوای دیدن چشمهات رو کرده ...چشمهایی که نگاهش همیشه به خاطرم میمونه ...دلم هوای گپ زدن , یه لیوان شراب و یه سیگاری با تو رو کرده ...یادته !!! شب آخر باهم نشستیم پای یه لیوان شراب ناب , یه سیگاری کشیدیم و در عالم نعشه گی در مورد رفتن گفتیم .

گفتی اگر زودتر بری میای به خوابم ...میای بهم میگی اونجایی که هستی چه شکلیه ! گفتی حتما باهام ارتباط برقرار میکنی ...

بعداز رفتنت خیلی منتظر شدم تا خلاصه اومدی به خوابم , تو خواب بهم یه گل عجیب و غریب دادی که میشد تو سنگریزه ها کاشتش و بعد رنگش مثل رنگین کمون عوض میشد . نشستم تو خواب زل زدم به این گل , بهم گفتی از اونجا آوردمش از جایی که هستم ...بهم گفتی جای باحالیه !...

بعدش که ا ز خواب بیدار شدم حسرت خوردم که چرا توخواب به تو بیشتر نگاه نکردم و صورت مهربونت رو نبوسیدم .
یادته وقتی مینشستم پیشت و نازت میکردم و بعد هم چند تا بوسه آبدار از گردنت میگرفتم . یادته میومدی زنگ میزدی و وقتی میپرسیدم کیه ؟ میگفتی منم منم بز بزه ها ...
هنوز انگار دیروز بود . ولی خیلی وقته که رفتی ...خیلی وقته که نیستی ...خیلی وقته که به خوابم هم نمیای ...یک دو هفته دیگه میشه چهارده سال ...چهارده سال که دیگه خواهر نبودم ...چهارده ساله که نیستی , ندیدمت !

حتی دیگه سر خاکت هم زیاد نمیرم آخه اونجا هیچی نیست بغیر از یه سنگ خارای کوچک که روش اسمت رو نوشته .

اونجا نیستی . همینجایی پیش خودم ...تو قلبم . همیشه هستی ...همیشه .

امشب دلم خیلی هوای دیدنت رو کرده داداشی ! خیلی ...خیلی ...

از هر دری...

2006-11-06T14:32:00.000+01:00

امروز سر دخترکم داد کشیدم...بخاطر نمره بدی که تو تست ریاضی اش آورده بود . کلی گریه کرد ...بعدش دلم خیلی سوخت و بغلش کردم و ازش معذرت خواستم . حالا هم نشستم با یک احساس خیلی بد و خفه کننده ...دیگه هم نمیتونم برگردم به عقب و کاریش کنم . این دخترک کوچولو که دیگه کم کم قدش داره میرسه به سر شونه هام رو به حد مرگ میپرستم و مدام میرنجومش ...با حرفهای صد تا یه غاز و مزخرفم .

گاه فکر میکنم سنگ صبورهمه هستم ولی سنگ صبوری ندارم . یکی از دوستان بهم میگفت تو از اونایی هستی که همه چیز رو میریزی تو خودت ...حتی تو این بلاگ لعنتی هم نمیتونم دردم رو بنویسم .

مرغ عشق ما حرف میزنه ...میگه طنین ...چیکو ...چیکو خره ...بی بی ...دو دو رو دودو ...یه بوس بده ...فقط کافیه یک چیزی رو چند بار و یکی دوشب تکرارش کنم , سریع یاد میگیره .میارمش از قفسش بیرون و میشینه رو دستم و منو با اون چشمای کوچولوش نگاه میکنه و گاه یک گاز محکم هم میگیره ...یه پرنده آبی رنگ خوشگل که بهم گهگاه آرامش میده ...چقدر خوب بود اگر همه آدما مثل این پرنده کوچیک ساده و بی شیله پیله بودن .

اینجا میتونین یه مرغ عشق خیلی بامزه و زیبارو در حال حرف زدن ببینین. مثل چیکو

عکس بالا از علیرضا نجفیان

هرج و مرج...

2006-11-03T21:39:00.000+01:00

عجب زندگی شده ...چقدر سریع روزها و شبها از کنارمون میگذرند و حتی وقت نمیکنیم از خودمون سوال کنیم که هستیم و از برای چه هستیم ؟؟؟
در سرزمین مادری هر که ازمادرش قهر کرده خودش رو کاندید ریاست جمهوری میکنه , البته اونهایی هم که تابحال اینکار رو نکردن به احتمال قوی گیتاری به دست گرفتن و شعری گفتن و آهنگی خوندن و یا مثل من بلاگ نویس شدند !
از سوی دیگر یک سایتی برقرار شده که وبلاگ برتر سال دوهزارو شش رو انتخاب میکنه ...حالا برای چی و کی و چرا ؟؟؟ روشن نیست . اینکه آیا وبلاگی برتر هست یا نه مهم نیست , مهم اینه که اگر از خوندن بلاگی لذت میبریم بدون در نظر گرفتن سطح تحصیلات و شغل و ملیت و دین ...بدون در نظر گرفتن تعداد کامنتها و قربون صدقه ها یا بدون در نظر گرفتن معروفیت یک بلاگ , به خوندنش بریم و از نوشته هاش لذت ببریم .

ماهیت بعضی از بلاگ نویسهای معروف هم که اصلا مشخص نیست . تعجب میکنم وقتی میبینم که قسمت کامنتهای این بلاگها همیشه پر از بد و بیراه و مزخرفه ...شاید که معنا و مفهوم حسود هرگز نیاسود این موقع ست که مشخص میشه ...ولی کلا بعضی از این بلاگ نویسهای باصطلاح معروف دیگه حتی به خودشون زحمت خوندن بلاگهای دیگر رو نمیدهند . فقط گاه و بیگاه در مطلبی به این مسئله اشاره میکنند که اگر جایی از من کامنتی دیدید خودم نیستم فرد بیکاریه که از من متنفره !!!

یکی دیگر از مسائل خنده دار برای من هم به رخ کشیدن سطح سواد یا افتخارات افراده که حتما خودتون در این چند ماه اخیر در موردش خوندین . آیا مطرح کردن سطح تحصیلات و یا شغل یا هر رتبه دیگری در نوشتن یک بلاگ تاثیری داره ؟ اینکه من پدرم پروفسور بوده یا خودم دکترا در چند رشته دارم فکر نمیکنم زیاد مهم باشه ...بد نیست فقط یکبار از خودمون بپرسیم با این همه افاده و ادعا چه کردیم , بغیر از خط خطی صفحات بلاگمون ؟ چه فرقی داره که نویسنده اولین یا آخرین بلاگ بلاگستان , جوانترین یا پیرترین , برترین یا بهترین , خوشگلترین یا باحال ترین بلاگ نویس باشیم ؟؟؟ مهم اینه که همدیگر رو تحمل کنیم و به هم در این حریم شخصی احترام بگذاریم ...

بگذریم در آخر چند لینک ...

چندروز پیش فیلمی دیدم بنام دان که خیلی متاثرم کرد . البته این حقیقت تلخ رو همه میدونیم که در سرزمین مادری ما بچه ها در سنین پایین مشغول به کارهای طاقت فرسا و سخت هستند, ولی دیدن این فیلم این مسئله رو بیشتر قابل لمس میکنه . اگر دوست داشتید در اینجا دانلود کنید .

با گروه آبجیز اگر دوست داشتید و تابحال نمیشناختید آشنا بشید که موزیک کاملا منحصر به فرد و زیبایی رو ارائه دادند و دو خواننده زن و جوان این گروه هم مثل لاله پورکریمی در سوئد زندگی میکنند .

اینهم یک بلاگ جالب برای دختران دم بخت .

اگر به تولدی دوباره اعتقاد دارید در این سایت میتونید ببینید که در زندگی قبلی چه کسی بودید . این لینک رو از

بلاگ پونه عزیز برداشتم .

در ضمن لینک کاندیدهای ریاست جمهوری رو از بلاگ بالش نرم گیلاس برداشتم . مرسی سارا جان .

Laleh - Live tomorrow

2006-11-01T10:22:00.000+01:00

لاله پورکریم

خانه خاطره ها...

2006-10-27T21:35:00.000+02:00

عکس بالا عکسیست از خونه ایی که من در آنجا بدنیا اومدم و تا سن دوازده سالگی زندگی کردم . خانه ایی که بسیاری از خاطرات خوشرنگ کودکی در آنجا سپری شد .دیشب پسر دایی عزیزم این عکس رو برام ایمیل کرد . از دیشب تا به الان بارها نگاهش کردم و حالم دگرگون شده . یک احساس عجیبی میون خوشحالی و غم و سردرگمی ...یک احساس ناشناخته . وقتی که آدم بچه ست همه تصویرها بعد و حجم و شکل دیگری دارند . وقتی به این عکس نگاه میکنم هم برام غریبه ست و هم آشنا ...کلی این عکس رو تفسیر کردم . اینکه الان توش چه کسانی زندگی میکنند ؟ اینجور که بنظر میاد باید خیلی مذهبی باشن چون دو تا پنجره بزرگ بالای مرغ فروشی رو بطرز عجیبی دیوار کردند و بستند . پشت یکی از پنجره ها هم چند عکس به دیوار نصب کردند که بنظر عکس شهداست . جالب اینجاست که مغازه ها هنوز همون مغازه ها هستند , مرغ فروشی و پارچه فروشی . بالای پارچه فروشی هم یک بالکن هست که اتاق من و برادرم رو به هم وصل میکرد . برای اولین بار روی اون بالکن دیدم که برادرم سیگار میکشه . نصف خونه هم تو عکس نیست . در ورودی هم هنوز همان در قدیمیست که فقط رنگش فرق کرده . یادمه وقتی بچه بودم یواشکی بدون اینکه مادرم بفهمه این در رو باز میکردم و کله ام رو میکردم بیرون وتو خیابون رو تماشا میکردم . در ورودی یک کلون هم داشت . بغل پارچه فروشی یک بقالی بود که هر چند وقت با اجازه مادرم ازش آدامس بادکنکی میخریدم و بعد وقتی برمیگشتم کلون در رو بصدا در میاوردم . تق ...تق ...تق . یادش بخیر چقدر تا مغازه بقالی بنظرم راه طولانی میومد . خیلی هم میترسیدم که گم بشم . خلاصه کلی دگرگون شدم و از دیروز تابحال در گذشته هام زندگی کردم . آلبوم عکسهارو آوردم و هر چی عکس قدیمی در اون خونه داشتم نگاه کردم . دوست داشتم بپرم برم تو عکس و در خونه رو باز کنم و برم تو ...ببینم که آیا تو حیاطش هنوز اون درخت گیلاس بزرگ هست ؟ ببینم که آیا هنوز روی دیوار بالکنش جای کنده شده اسم من و برادرم هست ؟ کاش میشد همه خونه رو ببینم . ولی همین تکه کوچک از خانه خاطره ها هم برای دل تنگ من کافیست .

دریچه ...

2006-10-20T23:50:00.000+02:00

امروز بعداز خوندن بلاگ تیلا خانم جهانگرد به این فکر افتادم که وقتی از پنجره بیرون رو نگاه میکنیم چه میبینیم ؟

مثلا شما ! وقتی از پنجره خونه یا آپارتمانتون به بیرون نگاه میکنید چه میبینید ؟

فکر کنید , چقدر منظره ی روبروی پنجره من با تک تک شما فرق داره ...ولی یک اشتراک بزرگ هم داره ؟ اگر گفتید چی ؟ اینکه همه از از یک دریچه نظاره گریم ...شاید هم که هوای تازه پشت پنجره منتظره که بیاد و خودش رو ولو کنه توی هوای اتاقمون ...

یک کار خیلی ساده مثل تیلای عزیز میشه کرد اونهم اینه که هر کسی از منظره جلوی پنجره اش عکس بگیره . ولی از اونجاییکه شاید بعضی ازما بخاطرکمبود وقت ...دوربین ...حال و حوصله ...موفق به اینکار نمیشیم , شاید بتونیم برای هم تصویرش رو تعریف کنیم . امیدوارم که حالش رو داشته باشید .

پس اول خودم شروع میکنم .

خانه ما از دو طرف پنجره داره . در ضمن چون در طبقه اول زندگی میکنیم و آپارتمان هم زیاد بزرگ نیست , دید وسیعی نداریم . ولی از اونجاییکه نزدیک به پنجره های دیگه هستیم , یکی از سرگرمیهای من گاه و بیگاه نگاه کردن به جریان زندگی در خانه همسایه های روبروییست . خانم همسایه دست راستی پشت خانه هر وقت که آدم رو میبینه از روی بالکن دستی تکان میده و روز خوشی آرزو میکنه . خانوم خونه دست چپی هم هر از گاه در حال باغبانی کردن , سلامی میکنه و حال و احوالی میپرسه . آقای دست چپی همیشه در حال پولیش کشیدن به موتورسیکلت و بنز بسیار قدیمیشه که هر دو اولد تایمرهای قشنگی هستند . آقای دست راستی هم گاه با تلفن دستیش روی بالکن میره و کمی داد و بیداد راه میندازه . از پنجره جلویی هم که به بیرون نگاه میکنیم اول از همه یک درخت بزرگ صد ساله میبینیم . خانه های نو ساز اول خیابان و خانه های بسیار قدیمیه آخر خیابان هم یک حال و هوای خاصی بهش میده . درختهای قدیمی کنار خیابون الان زرد و قرمز شدن و همینطور هم برگهاشون روپخش میکنن تو خیابون . روبروی خونه یک پارکینگه کوچیکه که گاه مردی کنار ماشینش در حال رفع حاجته یا زنی در حال گذاشتن کالسکه و سبد خریدش پشت ماشین .از همه جالبتر یک پنجره ست که من همیشه در موقع غذاخوردن بهش چشم میدوزم . پیرزن مهربون روبرویی همیشه نشسته جلوی پنجره به خیابون نگاه میکنه, هر چند وقت یکبار هم پنجره رو باز میکنه و نگاهی به چپ و راست میندازه .

مدتهاست که بخاطر پا درد زیاد قادر به راه رفتن نیست و پنجره اتاقش براش دلمشغولی بزرگیه .

پشت پارکیگ روبرویی کمی دورتر هم پارک کوچکیه که قدیمها قبرستان شهر بوده و دور تا دورش قبرهای چند صد ساله هستند . و از زاویه پنجره ما دو سه تاییش رو میشه دید . پارک سر سبزیه .

در خیابان ما هیچ اتفاق خاصی نمیافته . زندگی همچنان آرام و بی دغدغه ادامه داره .

تونستید کمی تصور کنید که چه منظره یی روبروی پنجره آپارتمان کوچک ماست .

حالا نوبت شماست ! من رو به دیدن منظره ی روبروی پنجره خودتون دعوت کنید !

برای تو ...

2006-10-15T22:26:00.000+02:00

تیتر ندارد...

2006-10-11T20:52:00.000+02:00

دیروز دوبار آپدیت کردم . اول چیزی نوشتم که پشیمون شدم و پاکش کردم . بعدش یک شعر از فریدون مشیری نوشتم . همراه حافظ

ولی باز امروزپشیمون شدم و پاکش کردم .

دیروز طنین میگفت تو مدرسه شون در مورد بچه های فقیر بولیوی صحبت میکردند . از طرف مدرسه شون هر ساله برای یکی از نقاط بولیوی که مردمانش خیلی فقیرند پول جمع آوری میکنند و از همین طریق هم در اونجا سالهاست که یک مدرسه ساختند و اخیرا هم یک خوابگاه . بچه ها هرروز برای مدرسه رفتن چندین ساعت در روز رو باید با پای پیاده طی کنند . حالا که خوابگاه دارند فقط آخر هفته ها به خونه میرن و در مدرسه هم از نظر تغذیه بهشون بیشتر رسیدگی میشه . این پروژه از طرف کلیسا و یک خواهر روحانی انجام شده . این خواهر روحانی دیروز برای طنین و کلاسش تعریف میکرده که وقتی به بچه ها برای غذایک تکه نان میده , بچه ها اول به تکه نانشون نگاه میکنند... بعد هر دو طرف نان رو میبوسند و بعد میخورند . من بی اختیار اشک هام سرازیر شد و سر میز ناهار دیگه هیچی از گلوم پایین نرفت .

از اولش میخواستم این رو تعریف کنم . ولی نمیدونم چرا نشد . شاید بخاطر سرماخوردگی این یکی دوروز اخیره.

آی خندیدم ...

2006-10-07T23:26:00.000+02:00

امروز بدجوری خندیدم یعنی از ته دل , جوری که اشکهام همینجور سرازیر شد . این اتفاق زیاد نمی افته چون زندگی اصلا
خنده دار نیست . ولی امروز انگار خیلی روز خوبی بود . البته هوا زیاد جالب نبود , کار هم زیاد بود , با اینحال حسابی از ته دل خندیدم . گاه خیلی خوبه که آدم بی خیال باشه .
از اونجاییکه مامانهای بلاگستان همیشه از شیرین کاریهای فرزندانشون مینویسن, دیدم حالا نوبتی هم باشه نوبت منه . پس بذارین برای اولین بار از طنین خانوم براتون بگم که خودش خیلی دوست داره بخنده و در طول روز مدام داره غش و ریسه میره , البته منهم در این امر بی تقصیر نیستم عاشق اینم که بخندومش به هر کلکی که شده .

طنین تو خونه فارسی صحبت میکنه ولی تو حرف زدنش مدام کلمه های آلمانی بکار میبره , اگر حال و حوصله اش باشه ازش کلمه های مترادف فارسی رو میپرسم و او هم بعد از کلی فکر کردن خلاصه یادش میاد و فارسیش رو میگه . ولی گاه دلم براش میسوزه و فکر میکنم زیاد بهش فشار نیارم که علاقه اش رو به زبان فارسی از دست نده . امروز همینطور که داشت تلویزیون نگاه میکرد یهو از جاش پرید و گفت ...مامان دیدی این ازله خشتک زد !!! لابد میپرسین یعنی چی ؟ خوب ازل به آلمانی یعنی خر . منظورش این بود که این خره خشتک زد ...حالا من بجای اینکه فکر کنم خشتک زد یعنی چی ؟ تعجب کرده بودم که این بچه لغت خشتک رو از کجا یاد گرفته !!! ولی بعداز کلی فکر کردن به این نتیجه رسیدم که لابد میخواد بگه این خره پشتک زد . ولی بعد اداش رو برام در آورد و دیدم نه باز در اشتباهم , می خواست بگه این خره جفتک زد ! حالا دیگه کلمه خشتک رو از کجا یاد گرفته خدا میدونه .

خلاصه کلی خندیدیم .

بعدش به عادت شبانه شروع به خوندن بلاگ ها کردم و برخوردم به این جمله بسیار جالب که آقای ابراهیم نبوی در سایتش بنام دوم دام دات کام در سفرنامه چند قسمتیش نوشته بود .

ای خدا! ای مظهر رحمت! ای خدایی که پولهای تو از بیل گیتس هم بیشتر است، لطفا مرا هرگز آنقدر پولدار نکن که همه اش را خرج کنم، چون تمام می شود. خدای من! لطفا، خواهشا، به من پول نده تا آن را نگه دارم. چون هر چقدر بدهی من زرتی خرجش می کنم. این را گفتم که حواست باشد، وگرنه چه مرضی داشتم که بگویم.

یا این قسمت

یک کشف مهم: معمولا به نظر می آد هندی ها سرو صورت شون رو هرگز نمی شورند. انگار همیشه یک لایه گرد و غبار روشون نشسته و احتمالا با هرچی بشوری، دستمال بکشی، برس بکشی و حتی با سیم ظرفشویی بشوری باز هم پاک نمی شه. از طرف دیگه من مطمئنم که در واقعیت این طوری نیست که هندی ها صورت شون رو نشورن. ممکنه زیاد نرقصن و یا زیاد فیلم نگاه کنند، اما این باعث نمی شه که صورت شون رو نشورن. به نظر شما من راسیست هستم؟ یا صادقانه بپرسم: شما می دونستین من نژاد پرست هستم؟

تمام قسمتهای سفر نامه رو اگر وقت کردید بخونید, من اینقدر خندیدم که دل درد گرفتم .

عجب روزی بود امروز .

مراسم عمامه گزاری...

2006-10-06T10:07:00.000+02:00

شاه و ملکه ها یکبار در عمرشون تاجگزاری میکنند . این آقایون عمامه گزاریشون سالهاست پایان نداره...عجب مملکتی شده ...به حق چیزای ندیده . خودتون ببینید .

از هر دری ...

2006-09-29T22:39:00.000+02:00

این چند روزه خیلی ماجرای فضانوردی خانم انصاری رو دنبال کردم . چقدر بده که ما ایرانیها بجای پرداختن به اصل مطلب مدام از مسائل فرعی صحبت میکنیم . اگر خانم انصاری پول هنگفتی برای رفتن به فضا و رسیدن به آرزوی بچه گی خودش پرداخت کرده مربوط به خودش میشه و بنظر من کاملا غیر منطقیه که کسی بیاد بگه این خانوم این پول رو از کجا آورده یا چرا کار دیگری باهاش نکرده ؟ حتی آخر هفته پیش که خونه یکی از دوستان دعوت بودیم, میگفت که این خانوم حتما با جمهوری اسلامی کار میکنه !!! فکر میکنم در اینجور نقد و بررسیها بوی حسادت از دور میاد .کی دوست داشت جای خانم انصاری نباشه ؟ فکرش رو بکنید از پنجره سفینه که به بیرون نگاه میکنید , کره زمین مثل یک توپ آبی رنگ و زیبا, وسط فضایی سیاه معلقه و ستاره ها در دور واطرافش میدرخشند و همه چیز از بعد دیگر و حالت دیگری قابل رویته . خانم انصاری با اینکاری که کرد خیلی بیش از پولی که پرداخت کرد بدست آورد . اولا که اسمش رو در تاریخ ثبت کرد و دوما تمام خبرگزاریهای دنیا هزاران عکس و خبر این ماجرا رو نشر و پخش کردند که مطمئنا قسمتی از آن هم سهم خانم انصاری میشه و ایشون بعداز مدت کوتاهی پولی رو که پرداخت کرده دوباره بدست میاره . یاد جریان دختری افتادم که هشت سال پیش در اتریش توسط مردی بظاهر روانی دزدیده شد و در اتاقکی زندانی شد و بعد از هشت سال موفق شد از دستش فرارکنه . حتما داستان ناتاشا کمپوش رو شنیدید . این دختر جوان یکهفته بعدا ز فرار از زندانی که هشت سال در اون بهترین سالهای عمرش رو در تنهایی و انزوا گذرونده بود تصمیم گرفت که جلوی دوربین از خاطرات و زندگی اش در اسارت صحبت کنه . چند روز پیش در مجله اشترن خوندم که تکه یک دقیقه ایی از مصاحبه اش به مبلغ بالای هزار یورو به خبرگزاریهای مختلف دنیا فروخته شده و بسیاری از این خبرگزاریها از جمله تلویزیون خصوصی آر تی ال آلمان بیش از صدهزار یورو برای پخش کامل این مصاحبه تقریبا یکساعته پرداخته . ناتاشا یکماه بعداز فرارش میلیونر شده . بگفته خودش مقداری از این پول رو به سازمانهای خیریه هدیه میکنه . بسیاری از خبرگزاریها بهش پیشنهاد آپارتمان و حقوق و کار و همه چیز دادن در صورتیکه باهاشون همکاری کنه و الان هم در پی بدست آوردن اطلاعات بیشتری در مورد رابطه شخصی این دختر با مرد مذکور هستند . ناتاشا و زندگیش از این به بعد سر زبانهاست و اوتا آخر عمرش احتیاج به کار نداره , زیرا که از نظر مالی زندگیش تامینه .

در بلاگ نهیب سکوت بیشتر دراینمورد بخوانید .

حکایت خانم انصاری هم همین جریانه و خانم انصاری نه تنها پولی از دست نداده بلکه بیزینس جدیدی هم بدست آورده .
یکی از ماجراهای بسبار جالب و بنوعی خنده دارهم که در این چند روز اخیر خوندم داستان یک متجاوز بیگناهه که گفته شده ایشون در خواب راه میرفته و بعد شبی که در خانه یکی از دوستانش خوابیده بوده, به اتاق خانم میزبان میره و به او چندین بارتجاوز میکنه و بعد هم به اتاق خودش برمیگرده . زمانیکه این زن با وحشت خانه را ترک میکرده تا به اداره پلیس بره , چشمان عجیب و برقدار این مرد رو مشاهده کرده . بعداز تحقیقات فهمیدن که آقا مثل چند نفر دیگر از خانواده اش , مبتلا به بیماری بنام اسلیپ واکره که همون در خواب راه رفتنه و به همین خاطر دادگاه بعداز بررسی ماجرا ایشون رو بیگناه تشخیص داده . خبر به زبان آلمانی.

چند تا لینک هم معرفی میکنم که اگر دوست داشتید سری بزنید . با تشکر از دوست خوبم داوود که بعضی از این لینکها رو برای من فرستاد.

اولین لینک بلاگ دخترک ناز و خوشگلی بنام کیمیا سعادت که هشت سال داره و خودش به تنهایی بلاگ مینویسه. پدر این دختر ناز نویسنده بلاگ ساغنده که بسیار جالب و خواندنیه , با اینکه خیلی دیر به دیر آپدیت میشه .

اینجا هم عکسهای بسیار زیبایی از عکاسان مختلف هست که اگر وقت و علاقه داشتید , حتما ببینید .

اینجا ساعت اینترنتی هست برای کسانی که وقتشون زیاد نیست و باید بغیر از گشت و گزارهای اینترنتی به کار و کاسبی های دیگر هم برسند .

اینجا هم میتونید وقت بگیرید ببینید چند ساعت پای کامپیوتر نشستید.

اینهم ماشین درهم آمیخته جستجوگر اینترنتی

اینجا هم ویدئو های آموزشی زیاده .

ببخشید طولانی شد خلاصه از هر دری سخنی این بدبختی رو هم داره . سبز باشید.

قسمت دوم ...

2006-09-24T21:03:00.000+02:00

یک آوتیست موسیقی دان
مت سویج کودک عجیبی بود . تا چهار سالگی حتی مادرش اجازه لمس کردن اورا نداشت . از کوچکترین صدایی تشنج میگرفت و بی وقفه جیغ میزد. مادر و پدر مت بعداز مدتی از طریق پزشک معالج مطلع شدند که مت آوتیست است . زمانی که مت شش ساله شد در مدت بسیار کوتاه و اعجاب انگیزی نواختن پیانو را به تنهایی یاد گرفت. در سن هفت سالگی خودش موزیک مینوشت . در همین سن هم اولین سی دی او با موزیکهای خودش به بازار آمد . در سن سیزده سالگی مت در بزرگترین و مشهورترین کلاب جاز نیویورک به روی صحنه رفت . بزرگترین جاز نوازهای آمریکایی اورا استعدادقرن خواندند.
دکتر ترفرد متخصص ساوانتها این سوال را مطرح کرده که مت ازکجا این استعداد خارق العاده را در موزیک پیدا بدست آورده ست ؟ آیا در مغز انسان یک چیپ موسیقی وجود دارد که بر روی آن همه چیز ذخیره شده و ما انسانهای عادی قادر به دسترسی به آن نیستیم ؟

مت چگونه این همه را در مورد موزیک میداند وقتیکه هیچوقت موسیقی نیاموخته است ؟

سایت مت سویج
یک دوربین فیلمبرداری زنده
شگفت انگیز تر هنر استفن ویلتشایر است . او نیز از سنین بچه گی به عنوان یک آوتیست شناخته شد . او برای تحقیقاتی بمدت چهل و پنج دقیقه با هلیکوپتر بالای شهر رم پرواز کرد . بعد از پرواز یک تابلوی پنج متری از منظره شهر رم را با تمام جزئیاتش کاملا با کمک قدرت حافظه اش ترسیم کرد . استفان یک ساوانت نقاش است که چنین تابلویی را از شهر خودش لندن نیز ترسیم کرده ست . او آنزمان حتی تعداد پنجره های یکی از ساختمانهای مهم در لندن را کاملا دقیق ترسیم کرده بود.

فیلمی در مورد استفن ویلتشایر

ویکی پدیا در مورد استفن ویلتشایربه انگلیسی

ویکی پدیا در مورد استفن ویلتشایر به آلمانی

اورلاندو سرل
اورلاندو از ویرجینیا ده ساله بود که در حین بازی بیس بال ضربه ایی به شقیقه اش خورد و برای مدت کوتاهی بیهوش شد . وقتی که دوباره بهوش آمد همه چیز بنظر عادی میامد و مانند گذشته بود , ولی یکسال بعد اورلاندو متوجه شد که از روز اول تصادفش همه جزئیات روزانه اش را کاملا بخاطر دارد . تاریخ و روزهای هفته , وضعیت آب و هوا , غذایی که خورده و رنگی که جوراب خواهرش داشته و یا برنامه ایی که در تلویزیون پخش شده . اورلاندو که حال کمی بیش از چهل سال داشت از نظر جسمی ازوضعیت بسیار خوبی برخوردار بود اما آرشیوی که در حافظه اش داشت روز به روز پربارتر و بزرگتر میشد .
Rainman
کیم پیگ از سالت لیک سیتی براستی رین من واقعی ست . او صفحه های کتاب را نمیخواند بلکه کپی میکند .سیسم مغزی او به او اجازه میدهد که با هر کدام از چشمهایش یکی از صفحه های کتاب را همزمان و درمدت فقط هشت ثانیه به خاطر بسپارد.
همچنین میتواند در حافظه خود مثل حافظه یک کامپیوتر فایلهای مختلف را جاسازی کند مانند ملودی, اسم , زمان وقوع اتفاقات تاریخی , تقویم , برنامه های تلویزیونی و زمان پخش آنها , همه کدهای تلفنی آمریکا و خیابانهای ایالتهای مختلف. ولی کیم برای این حافظه خارق العاده اش قیمت گزافی را میپردازد او زمانیکه بچه بود قبل از اینکه در چهار سالگی اولین باند دیکشنری را مخفیانه در اتاق حفظ کند, بعنوان عقب افتاده ذهنی شناخته شده بود . حتی در سن بیش از پنجاه سالگی در حالیکه دنیای علم او را بعنوان یک دانشمند خارق العاده میشناسد, نمیتواند بتنهایی کارهای شخصی خود را انجام دهد.

درمورد کیم پیگ در ویکی پدیا به انگلیسی

در مورد کیم پیگ در ویکی پدیا به آلمانی

مجذوب اعداد
هاوارد پوتر با هری پوتر خویشاوندی ندارد . شعبده بازیهای هاوارد پوتر کاملا واقعی هستند . استعداد خارق العاده او در حین شمردن نخودفرنگی کشف شد . زمانیکه که نه ساله بود سر میز ناهاراعتراض کرد که برادرش دانکن دو نخودفرنگی از او بیشتر در بشقابش دارد و با اینکارش مادر وپدرش را شگفت زده کرد . آنها شروع به شمردن کردند و متوجه شدند که هاوارد کاملا درست حدس زده ست . او هم اکنون در سن چهل سالگی به کمک مادرش در کارهای روزانه نیازمند است . هاوارد میتواند سختترین مسئله های ریاضی را براحتی با پنج انگشتش محاسبه کند . او نتایج همه بازیهای فوتبال را میداند . مادرش میگوید که دیدن یک گل در مسابقه فوتبال برای او مفهومی ندارد , او فقط مجذوب عددهاست .
زبان حیوانات
تمپل گراندین وقتیکه بچه بود حرف نمیزد . همکلاسیهایش آزارش میدادند, زیرا که او مثل یک نوار کاست ضبط شده حرف میزد. زبان آدمها را بخاطر استعداد بسیار زیادش مثل یک زبان غریبه آموخته بود . ولی زبان حیوانات یا آنگونه که حیوانات میبینند و میاندیشند را مثل زبان مادری خود میدانست . دکتر گراندین هم اکنون یکی از مهمترین زنان در پرورش حیوانات بخصوص کارخانه جات استیک و گوشت در آمریکاست . او بیش از نیمی از کارخانه جات پرورشی و تولیدکننده گوشت را طراحی کرده زیرا که ترس و واهمه گاوها و خوکها و گوسفندها را بخوبی میشناسد. اما احساسات و تفکر انسان عادی را هنوز نمیفهمد. او هیچوقت قادر به عاشق شدن نیست .

سایت رسمی تمپل گراندین
نابغه زبان
کریستوفر تایلر با اینکه قادر نیست به نزدیکترین بار خیابانی که در آن بیست سال است زندگی میکند برود ولی میتواند به بیست و پنج زبان دنیا روزنامه بخواند وبه بیش از بیست زبان مختلف دنیا صحبت کند .

درمورد ساوانتها و حافظه های خارق العاده در اشپیگل آنلاین به آلمانی

تکه ایی از فیلم سفری به مغز به آلمانی

تکه ایی از فیلم سفری به مغزبه انگلیسی

قسمت اول...

2006-09-20T22:46:00.000+02:00

در دنیایی زندگی میکنیم که پر از عجائب کوچک و بزرگ ست و گاه بخاطر مشغله های فکری , اجتماعی و سیاسی ازشون غافل هستیم و یا بی توجه از کنارشون میگذریم , بعد از دیدن یکی از برنامه های تلویزیونی اینجا موضوع خیلی جالبی توجه من رو بخودش جلب کرد, تا اونجایی که از اونروز به بعد مدام در حال خوندن مطالبی در اینمورد هستم و مطلب بسیار جالبی رو هم سعی کردم در این زمینه ترجمه کنم . این مطلب درمورد تحقیقاتیست که دانشمندان و محققین بزرگ دنیا در رابطه با مغز انسان انجام دادند . مطلب از اونجا شروع میشه که کلا حافظه چیست ؟ دانشمندان به این نتیجه رسیدند که زمانیکه قسمتهایی از مغز انسان رو از کار میندازند قسمتهای دیگر بصورت قابل توجهی در کارشون قوی میشن. این پدیده رو در افرادی که به بیماری آوتیسم یا توهم گرایی دچار هستند بارها مشاهده کردند که چون نیمه راست مغزشون بیشتر از نیمه چپ کار میکنه , از حافظه خارق العاده ایی برخوردارند . بعد مثالهایی آورده شده در مورد افرادی که آوتیست هستند و در زندگی عادی خودشون قادر به ساده ترین کارها مثل لباس پوشیدن و رد شدن ازخیابان نیستند, ولی قادر به حل کردن پیچیده ترین مسئله های ریاضی یا حفظ کردن هزاران کتاب در مدت کوتاه یا نواختن پیانو بدون یادگیری آن بصورت اعجاب انگیز و ماهرانه ایی هستند. از اونجاییکه این مطلب خیلی برای خودم جالب بود فکر کردم که در دو یا سه بار ترجمه اش رو برای شما دوستان هم دراینجا بگذارم که اگر علاقه مند بودید بخونید .
اگر در جمله سازی یا انتخاب غلط کلمه ها اشتباهات و اشکالاتی بود امیدوارم ببخشید , زیرا که من مترجم نیستم و خیلی از کلمه ها رو ازیاد بردم و در جمله سازی درست هم مشکل دارم . متن اصلی این ترجمه بزبان آلمانیست که چندی پیش در یکی از رادیوها ی آلمان گزارش شد و بصورت یک فیلم در سه بخش برای کانال یک آلمان تهیه شد . این فیلم هم اکنون بصورت دی وی دی بفروش میرسه که من قسمتهایی از آن رو در این سایت دیدم و لینکش رو هم در اختیار شما قرار میدم که ببینید.
اگر دوستان آشنا به زبان آلمانی در ترجمه ایی که کردم اشکالاتی میبینند فقط بخاطر پیدا نکردن کلمات مترادف و یا ضعف من در زبان فارسی ست . خوشحال میشم که جمله یا کلمه درست رو برای من بنویسید تا در این متن تغییرش بدم . در ضمن من این گزارش رو کامل ترجمه نکردم چون خیلی طولانی میشد .

سفری به مغز

حافظه از کجا میاید؟ چه اتفاقی میافتد که ما میتوانیم بعضی از چیزها را به خاطر بسپاریم و یا برخی را بسرعت فراموش کنیم ؟ چه سیستم فیلترینگی باعث میشود که بتوانیم بعضی از اتفاقات را ضبط کنیم یا نکنیم ؟ آیا ما بگفته پروفسور گرهارد روت از دانشگاه برمن میتوانیم همه چیز را بخاطر بسپاریم ؟
تحقیقات درمورد مغز نشان میدهد که برخی اشخاص که مبتلا به توهم گرایی یا آوتیسم هستند میتوانند اعداد, تاریخ و سیستمهای مختلف شمارشی را همانطور که افراد عادی دوچرخه سواری میاموزند یا به گردش میروند , یاد بگیرند. آنها این پدیده را ساوانت مینامند . ساوانتها برای محققین یک دریچه استثنائی را به مغز انسان میگشایند . آنها بنوعی دانشمندانی هستند با استعدادها و قدرتهای خارق العاده .
پروفسور مایکل فیتزجرالد متخصص مغز از دابلین عقیده دارد که قدرت خلاقیت خارق العاده بعضی اشخاص اکثرا به اشتباهات مغزی یا به گفته دیگر توهم گرایی بستگی دارد. فیتزجرالد همچنین عقیده دارد که افرادی مثل انیشتین , نیوتون, موتزارت, بتهوون به این خاطر خارق العاده بودند, زیرا که نیمه چپ و راست مغز آنها کاملا نامتوازن کار می کرده ست. در دانشگاه سیدنی پروفسور آلن اسنایدر به همین خاطر آزمایشاتی را بر روی مغز افراد مختلف انجام داده که در آن سعی به ازکار انداختن قسمتهایی از مغز شخص کرده تا بتواند خلاقیتهای دیگری را از این طریق در این اشخاص پرورش دهد. دکتر اسنایدر میگوید که شگفت انگیز است که با به کار انداختن قسمتهایی از مغز نیروی خلاقیت درما شکوفا میشود !
پروفسور سایمون بارون کوهنز از دانشگاه کمبریج یکی از بزرگترین متخصصین آوتیست در دنیاست و معتقد است که مغز مردها و زنهابطور متوسط تغییرات قابل توجه ایی با هم دارند . مغز زنان توانایی بیشتری برای مسائل احساسی و تفکری دارد . مغز مردها اما توانایی در مسائل سیستماتیک دارد مثل موتور, کامپیوتر , کلکسیون تمبرو غیره . این توانایی در بیمارهای آوتیست یا توهم گرا باعث کمبودهای دیگر مغزی در مردها و بوجود آمدن ساوانت میشود . محققینی مثل پروفسور بارون معتقدند که افزایش ترشح هورمون جنسی تستوسترون در حین تکامل جنین باعث کمبودهای مغزی میشود که در آخر بیماری آوتیسم و بندرت هم موجب بوجود آمدن ساوانت یا حافظه خارق العاده میشود.
دکتر دارولد ترفرد که از دهه شصت یکی از پیشروان و متخصصین مهم مغزو پدیده ساوانت بشمار میرود , میگوید تازمانیکه پدیده ساوانت کاملا شناخته نشده, نمیتوانیم درک کنیم که مغز چگونه کار میکند ؟ او وهمکارانش در سراسر دنیا تحت تاثیر این سوال قرارگرفته اند که این استعداد شگفت انگیز از کجا میاید ؟ آیا این قدرت در هر کدام از ما وجود دارد ؟ آیا انسانهایی که دارای یک حافظه عادی هستند این توانایی رادارند یا میتوانند آنرا کنترل کنند ؟

لینک مربوط به مطلب

ویکی پدیادر مورد آوتیستهای ساوانت به انگلیسی

ویکی پدیا درمورد آوتیسم به انگلیسی

ویکی پدیا درمورد آوتیسم به فارسی

ادامه دارد.

پرنده فقط يك پرنده بود

2006-09-17T11:59:00.000+02:00

پرنده گفت : چه بويي چه آفتابي

آه بهار آمده است

و من به جستجوي جفت خويش خواهم رفت

پرنده از لب ايوان پريد مثل پيامي پريد و رفت

پرنده كوچك

پرنده فكر نمي كرد

پرنده روزنامه نمي خواند

پرنده قرض نداشت

پرنده آدمها را نميشناخت

پرنده روي هوا

و بر فراز چراغهاي خطر

در ارتفاع بي خبري مي پريد

و لحظه هاي آبي را ديوانه وار تجربه مي كرد

پرنده آه فقط يك پرنده بود !

فروغ فرخزاد

شگفتا...

2006-09-09T19:25:00.000+02:00

در شگفتم ...

اولش که جوونی , مدام میگی اگر به جایی برسم , به انسانهای محتاج کمک میکنم وخدمتگزار جامعه میشم و فلان میکنم و بهمان ...

بعد که میافتی تو راه زندگی و به جایی میرسی هیچ کاری نمیکنی ...

فقط و فقط به فکر بیشتر و بیشتر هستی ...

دیگه تمام اون آدمای بدبختی که میخواستی بهشون خدمت کنی یادت میرن یا شاید هم مدام به خودت میگی هنوز به اونجا نرسیدم...

زمانی با دیدن کسی که دقیقا مثل خودت دنبال بیشتر داشتن بود, فکر میکردی عجب آدم ضایعی اینهمه داره به هیچکس روا نداره...

ولی حالا خودت مثل اون شدی شاید هم بدتر ...

هزار جفت کفش و هزار دست لباس رنگارنگ داری

ماشین خوب سوار میشی و توی یه خونه خوب زندگی میکنی

سفر میری

گاه پول الکی خرج میکنی

ولی به کسی روا نداری ...

این هم نوعی خیانته ...

خیانت به خود .

در شگفتم ...

خیانت ...

2006-09-04T22:50:00.000+02:00

fear
Originally uploaded by experfecta.

خیلی وقته میخواستم در مورد خیانت بنویسم تا اینکه دیشب یکی از دوستان قدیمی که سالها بود ازش خبری نداشتم پای تلفن دو سه ساعتی داستان عجیبی رو برام تعریف کرد . دوست من سالها پیش عاشق مردی شد و بخاطر او از خانه و خانواده جدا شد و به آلمان کوچ کرد . در بدترین موقعیت زندگی رو با این مرد شروع کرد. درآپارتمانی که حتی یک توالت هم نداشت . بعد از چند سالی صاحب یک دختر شدند . هیچوقت از زندگی زناشویی اش کاملا راضی نبود, گاه که باهم صحبت میکردیم میگفت شوهرش اون عشق و محبت گذشته رو نداره و رابطه شون خیلی سرد شده . آخرین باری که باهاش صحبت کردم حدود پنج سال پیش میگفت که شاید برای چند ماهی بره پیش خانواده اش چون فکر میکنه شوهرش معتاد به بازی در کازینو شده و هر چی پول در میاره در اینراه خرج میکنه و اینکه شاید بزودی از هم جدا بشن .
امشب بعد از مدتها بی خبری از هم , برام از اتفاقاتی که براش در این چند سال افتاده تعریف کرد . دقیقا اونزمان که فکر میکرده شوهرش معتاد به بازیه آقا مدتهای طولانی معشوقه ایی داشته . شبها وقتی به هوای کار دیروقت به خونه میومده همیشه پیش اون زن بوده . حتی وقتی دوست من به مسافرت میرفته, معشوقش را به خانه اش میاورده و او هم به کمال وقاحت به همه جا سرکشی میکرده و مدام به شوهرش سرکوفت میزده که زنت خیلی بی سلیقه ست و از این حرفها...حتی شبها رو در اتاقخوابشون به صبح میرسوندند. این زن تمام چم و خم زندگی اش رو میدونسته و دوست بخت برگشته من از دنیا بیخبر فقط احساس میکرده که یک چیزی این وسط درست نیست , ولی نمیدونسته چی ؟؟؟ همون زمان بوده که تصمیم جدایی میگیرن . یکروزاز اونجاییکه حالش خیلی خراب بوده و قلبش شدیدا درد گرفته با شوهرش به بیمارستان میره و بعد از معاینه طولانی دکترها دلیلی برای دردش پیدا نمیکنن واز اونجاییکه دوستم به دکتر میگه که در حال حاضر مشکل زناشویی داره, بهش توصیه میکنن که پیش روانشناس بره . شوهرش روانشناسی رو بهش معرفی میکنه .وقتی برای اولین بار با روانشناس حرف میزنه متوجه میشه که خانم روانشناس از قبل از داستانش باخبر بوده !!! معشوقه شوهرش با روانشناسش چند باری صحبت کرده بوده و حسابی دوست بیچاره من رو دیوانه جلوه داده بوده . خانم روانشناس هم بعد از یکی دوجلسه میفهمه که مشکل دوستم شکست در عشق و بد شانسی اش در زندگی زناشویی اشه . بعداز یکی دو جلسه که با روانشناس قرار داشته , متوجه میشه که شوهرش رفتارش عوض شده . خیلی نگرانش بوده و مدام حالش رو میپرسیده و بعد هم براش تعریف کرده که با معشوقش به هم زده و رابطه رو برای همیشه قطع کرده . شاید ازاونجاییکه دوست من در این میون یکی دوماهی در خونه زندگی نمیکرده و دختر کوچکشون هم خیلی تحت تاثیر اوضاع قرار گرفته بوده , آقا احساس کرده که بدجور در حال خراب کردن زندگی زن و از همه مهمتر بچه اشه . یا شاید هم خانم روانشناس با شوهرش صحبتی کرده و باعث این تصمیم شده . دوست من هم از اونجاییکه هنوز عاشق همسر و زندگیش بوده , تصمیم میگیره یک فرصت شش ماهه به او بده تا خودش رو اصلاح کنه .
الان از اونزمان حدود سه سالی میگذره ورابطه شون آنچنان خوب شده که یکسالیست صاحب یک پسر هم شدن . میگفت که شوهرش تازه اون مردی شده که همیشه تو رویاهاش داشته و انگار تازه باهاش زندگی رو شروع کرده . ازش پرسیدم آیا بهش اطمینان کامل داری؟؟؟ چون کسی که یکبار خیانت کنه شاید بار دوم هم راهی برای اینکار پیدا کنه . میگفت مطمئنه که دیگه چنین اتفاقی نمیافته .
کلا این سوال که خیانت چیست و حدو مرزخیانت برای هر کسی از کجا شروع میشه , برام همیشه جالب بوده و بهش خیلی فکر کردم . آیا اگر کسی با وجود اینکه ازدواج کرده نسبت به شخص دیگری احساس کشش یا سمپاتی داشته باشه ,بدون اینکه با او همبستر بشه هم خیانته ؟؟؟
نمیدونم مطمئنم که هرکسی خیانت رو جور دیگری توصیف میکنه . من دیشب تحت تاثیر حرفهای دوستم قرارگرفتم و واقعن از تصمیمی که گرفته متعجب شدم ولی خوشحالم که زندگیش دوباره روبراهه و این دونفر دوباره از بودن با همدیگر لذت میبرن و بقولی کانون خانوادگی شون گرمه .
فکر میکنم زمانی که در زندگی زناشویی ,زن یامرد مرتکب خیانت کوچک یا بزرگی میشن , اون موقع ست که باید به فکر پیدا کردن راه بهتری برای ادامه رابطه بود .
من اصلا نمیدونم توی چنین موقعیتی چه میکردم ؟ حتی از خودم میپرسم که آیا اینقدر به همسرم علاقه مندم که بعداز چنین اتفاقی بتونم ببخشمش ؟ باید برای چنین کاری خیلی عاشق بود .
از شما میپرسم خیانت از کجا شروع میشه ؟ آیا قابل بخششه ؟ اگر شما خیانت کرده بودید دوست داشتید بخشیده بشید ؟ اگر شخص از خیانت همسرش با خبر نباشه چی ؟ آیا باید اعتراف کرد ؟ و آیا بعد از اعتراف باید بخشید ؟
وای خدای من چقدر سوال ؟ مقوله سختیه من که بارها راجع بهش فکر کردم وهنوز جوابی پیدا نکردم شاید واقعا باید همونطوریکه دوستم میگفت در موقعیتش قرار گرفت .

عکس...

2006-09-01T23:29:00.002+02:00

تازگیها با خریدن یک دوربین دیجیتال درست و حسابی خلاصه میتونم عکس بگیرم . این عکسها رو دیروز گرفتم . در یک روز آفتابی و آروم.

معرفی هنرمند ...

2006-08-28T22:53:00.000+02:00

چند وقت پیش در گشت و گذارهای اینترنتی با زن هنرمندی آشنا شدم که واقعا شگفت زده ام کرد . هنرمند بسیار جوانی بنام نگین احتسابیان که در رشته گرافیک تحصیل کرده و کارهای بسیار زیبایی داره و بشدت پرکار بوده . در ضمن نویسنده بلاگی هم هست که در آن داستانهای کوتاه مینویسه که واقعا ارزش خوندن رو دارند . متاسفانه ایران کشوری نیست که اینگونه هنرمندان رو مورد حمایت قرار بده مخصوصا اگر زن هم باشند .میدونم که زن هنرمند در ایران باید چند برابر مرد هنرمند کار کنه تا بتونه وجود خودش رو در جامعه مرد سالار ایرانی ثابت کنه . مطمئنم که اگر نگین عزیز در همین کشورهای اروپایی مشغول به کار بود الان بسیار معروف بود و از زندگی مرفه ایی نبز برخوردار بود . من برای نگین عزیز از صمیم قلب آرزوی موفقیت روز افزون رودارم . دیدن کارهای این هنرمند با استعداد و خوندن بلاگش رو به دوستان توصیه میکنم .

پس این شما و این خانم نگین احتسابیان .

زندگینامه نگین احتسابیان به فارسی

زندگینامه نگین احتسابیان به انگلیسی

بلاگ نگین

کارهای گرافیکی نگین

و کارهای دیگرش

یک خاطره ...

2006-08-23T21:51:00.000+02:00

اسمش کیانوش بود . پسری تقریبا همسن و سال خودم که موهای پر و هیکل ریزه میزه ایی داشت و قیافه اش هم بد نبود . با کیانوش زمانی آشنا شدم که هنوز تو خانه پناهندگی زندگی میکرد . با یکی دونفر دیگه توی یه اتاق . همیشه تو هر موقعیتی برک دنس میرقصید و میخواست هنر رقصش رو به دیگران نشون بده . پسر خوشرو و مهربونی بود که از یه خانواده مرفه میومد. اکثر اوقات نعشه بود . تعریف میکرد که از ایران قاچاقی اومده پاکستان و اونجا تا میتونسته نعشه جات مصرف کرده . اونموقع من فکر میکردم که اگر تو هیچی استعداد نداشته باشه تو کشیدن و مصرف مخدرهای سبک و سنگین استعداد داره.
بعداز یکی دوسالی با دختری دوست شد که هروئینی بود . دختری که سنش هم ازش بیشتر بود و بخاطر اعتیادش دست به هر کاری میزد حتی تن فروشی. میگفت اندی دختر خوش قلبیه و تقصیر خودش نبوده معتاد شده و میخواد بهش کمک کنه که اعتیادش رو کنار بذاره . ولی چند ماه نشد که متوجه شدم خودش گرفتاره . اندی با اسباب و اثاثش اومده بود به اتاق کوچکی که توی هایم پناهندگی داشت . اونجا هم شده بود پاتوق یه سری عملی . دیگه نمیشد طرف کیانوش رفت و باهاش گپ زد . قیافه اش در عرض چند ماه خیلی تغییر کرد . موهای سرش کم شد ...دندونهاش زرد و جلو اومده ...لاغر و استخونی ...دیگه وقتی میرقصید شبیه یک عروسک خیمه شب بازی خراب بود . هر وقت هم من رو میدید پول میخواست . اکثرا میگفت میخواد غذا بخره چون گرسنه ست یا اینکه میخواد سیگار بخره یا قرض این و اون رو بده . وقتی روزها از سرکار برای گذروندن وقت ناهار به خونه میرفتم یا به مرکز شهر, میدیدمش که با یک سری عملی یه گوشه ایی نشسته یا افتاده ... با وضع و حال خراب ...گاه با سر شکسته ...گاه با لباسهای کثیف و شیشه آبجو در دست . وقتی منو میدید بزور چشماشو باز نگه میداشت . کیانوش شده بود یه عملی درست و حسابی گاه میدیدمش که با دوست دخترش منتظر مشتری هستن . ولی میگفت خودش رو نمیفروشه . من شک داشتم چون خیلی بی پول بود . مدام پلیس دستگیرشون میکرد به هزار و یک دلیل . دزدی ...دعوا ... چاقو کشی .
دیگه حضور کیانوش برای ما همراه بود با دردسر و داد و بیداد و نا آرومی . هروقت میدیدمش شدیدا نعشه بود و وقتی مینشست پیشم مدام چرت میزد . جلوم بارها تزریق کرد و بعد می گفت که معتاد نیست . خانواده کیانوش در ایران بیخبر از همه این ها فکر میکردن پسرشون در حال درس خوندن و کاره .
یک شب تو یه دعوا چاقو خورد به رگ مچ دستش و خونین و مالین بردنش بیمارستان . تو بیمارستان براش خبر آوردن که دوست دخترت اندی با یکی دوتا پسر تو اتاقت خلوت کردن . بعد از شنیدن این خبر , درحالیکه قبلش چون هروئین نداشت , چند تا قرص خورده بوده و حسابی گیج ومنگ بود, خودش رو به خونه رسوند و از پشت در متوجه شد که اندی با اون چند نفر مشغوله و تنها نیست . بغل در اتاقش یک انباری کوچک بود با کلی چوب و آشغال .بعداز اینکه چند باری در زد و کسی باز نکرد , بدون هیچ فکری چوبها رو برداشت و آتیش زد, به هوای اینکه در چوبی اتاقش میسوزه و میتونه بره تو و حساب همه شون رو برسه . ولی غافل از اینکه خونه قدیمیه و همش از چوب . در عرض چند دقیقه خونه آتیش گرفت . بچه های دیگه که بغیر از چند تکه لباس و خرت و پرت چیز دیگری نداشتن, توی سرمای زمستون , جونشون رو نجات دادن و از خونه زدن بیرون . جلوشون اون خونه بزرگ با تمام دار و ندارشون سوخت و بغیر از یه خرابه ازش چیزی باقی نموند . اندی و پسرها رو آتش نشانی با جرثقیل از طبقه بالا نجات داد و کیانوش روهم پلیس دستگیر کرد.
کیانوش اونزمان یعنی حدود پانزده سال پیش به دولت آلمان حدود سیصد هزار مارک خسارت وارد کرد . چند نفری رو بی خانمان کرد و در آخر به جرم قتل عمد به پنج سال زندان محکوم شد .
توی زندان هیچکس حاضر نبود به ملاقاتش بره . بچه ها همه ازش خاطره بد داشتن ...به همه قرض دار بود . برای همه توی اون چند سال شده بود یک دردسر. اولین کسی رو که باهاش تماس گرفت من بودم . به ملاقاتش رفتم, براش هر چی خواست خریدم و بردم . دلم براش میسوخت تو دیار غربت کسی رو نداشت . تو زندان اعتیادش رو بالاجبار ترک کرد و مشغول دیدن یک دوره آموزشگاهی شد . بعد از چهار سال از زندان که بیرون اومد دیگه اون کیانوش قدیم نبود . تمام اون آرزوها و اهدافی که روزی باهاشون ازایران اومده بود بیرون, تبدیل به خواب و خیال شده بود . دیگه یک خلافکار با سابقه بود .
ولی الان بعداز چندین سال خوشبختانه زندگی ساخته . زن گرفته و دو تا دختر داره . خونه خریده و سرکار میره و شده پدر و سرپرست خانواده .
ولی هنوز که هنوز آثار اعتیاد تو چهره اشه . دستی که تو جریان دعوا بهش آسیب رسیده بود, دیگه حالت عادی نداره. هنوز که هنوزه هر وقت میبینمش نعشه ست ولی نه دیگه با هروئین بلکه با حشیش و گراس و اینجور چیزا .
مادر و پدرش داستان زندگی پر پیچ و خمش رو در اینجا هیچوقت نفهمیدن .
ولی من و دوستان دیگرم این داستان رو هیچوقت فراموش نمیکنیم .

بزودی...

2006-08-22T01:07:00.000+02:00

چقدر سخته دل کندن از اینجا ...

با اینهمه دوست خوب و بی نظیر

خیلی سخته ...

فعلا با خودم در جنگم

بنویسم یا ننویسم ؟؟؟

مرسی از همه دوستانی که در این چند روز اینهمه انرژی مثبت با کامنتهاشون به من دادند.

هیچوقت فکر نمیکردم که نوشته های من اینقدر ارزش خوندن رو داشته باشند .

مینویسم ...

نه بخاطر کسی بلکه بخاطر خودم ...

بزودی...

مرسی . مرسی

باید عاشق شد ...

2006-08-09T23:32:00.000+02:00

بايد عاشق شد و خواند:
" بايد انديشه كنان پنجره را بست و نشست."
پشت ديوار كسي مي گذرد
مي خواند:
" بايد عاشق شد و رفت
چه بيابانها در پيشست!"
رهگذر خسته به شب مي نگرد
مي گويد:
" چه بيابانهايي ! بايد رفت
بايد از كوچه گريخت
پشت اين پنجره ها مرداني مي ميرند
و زناني ديگر
به حكايت ها دل مي سپرند."
...
بايد اين ساعت، انديشه كنان مي گويم،
رفت و از ساعت ديواري ، پرسيد و شنيد.
و شب و ساعت ديواري و ماه
به تو انديشه كنان مي گويند:
" بايد عاشق شد و ماند
بايد اين پنجره ا بست و نشست!"
پشت ديوار كسي مي گذرد،
مي خواند:
"بايد عاشق شد و رفت
بادها در گذرند!"
( م. آزاد)

چند سالی از بلاگ نویس بودنم میگذره ...نمیدونم دقیقا چند سال هیچوقت سالگرد بلاگم رو جشن نگرفتم و یاد آور نشدم ...مهم نبود. با نوشتن خاطرات شروع کردم و با نوشتن آخرین قسمت خاطرات تصمیم گرفتم ننویسم ولی نوشتم ...بلاگ نویسی عادتی شد که ترک کردنش موجب هزاران مرض بود ...ولی هر آغازی پایانی نیز باید داشته باشد . تا کی بنویسم و تا کی هر بار به خودم بگم که چیزی بنویس که بدرد خواننده بخوره ...حتی اگر چند جمله ایی بیش نباشه ؟ تا به الان نوشتم بد و خوبش رو نمیدونم . دوستان همیشه شرمنده ام کردند و با کامنتهای سراسر مهر و محبتشون بهم دلگرمی دادند . ولی امشب و دیشب و چند شب گذشته مدام به این فکر مشغول بودم که من وبلاگنویس نیستم و نبودم و نخواهم بود . شاید امشب وقتش باشه ...وقت رفتن ...وقت وداع با این مشغولیت عصر جدید. اگر حرفی بود شاید نوشتم ولی خیلی خسته ام ...درونم تنهایی بیداد میکنه ...حرف دلم رو نه اینجا میتونم بنویسم و نه به کسی بگم ...حال روحم زیاد خوب نیست هر چند که کسی نمیدونه یا نمیخوام بدونه یا نمیذارم با خبر بشه . زندگی سخته خیلی سخت ...کمر شکنه ...در آستانه چهل سالگی به هیچ جا نرسیدم ...هنوز کارهای ناکرده و هدفهای دست نیافتنی زیادند ...تمام تحولات و تغییرات در درونم شکل گرفته...از بیرون همینی هستم که چند سال پیش بودم ...از خودم راضی نیستم ...مثل یک در که سالها بازش نکردن شدیدا زنگ زدم و تکون نخوردم ...خیلی آرزوها و خواستها در سر دارم که شاید هیچوقت بهشون نرسم ... امشب شاید پایان این راه رسیده ...وقت بستن این صفحات ...وقت رفتن . فقط نخواستم بدون هیچ حرفی برم و این صفحات رو در این فضای عجیب و غریب به حال خودش رها کنم . سعی کردم در این چند سال انسانی باشم که رعایت حق و حقوق انسانها رو یاد گرفته ...سعی کردم مودب باشم ...سعی کردم در دعواها و جر و بحثهای بلاگستان شرکت نکنم . سعی کردم بلاگ نویسی رو به روش خودم ادامه بدم . دشمن تراشی کار من نبود ونیست . حرف رکیک نزدم و بغیر از یکی دوبار نگرفتم . خلاصه سعی کردم یک انسان باشم . هر چند که انسان بودن هم سوال بی جوابیست این روزها !!! خلاصه اینکه اگر کامنتی از خودم بجا گذاشتم یا مطلبی نوشتم که دلی رو رنجوند یا ذهنی رو پریشون کرد, از قصد نبوده و بخاطرش پوزش میخوام . خیلی یاد گرفتم و برا ی هر پستی که گذاشتم وقت صرف کردم ...تمام عکسها و موزیکها یی که در این بلاگ دیدید و شنیدید, در لحظات بروز کردن با عشق و علاقه انتخاب شدند . با احساساتی منقلب به برخی از مطالب پرداختم و سعی کردم قسمتی از شخصیت خودم رو در اون منعکس کنم ...فکرم ...ذهنیتم . در هر حال این بلاگ تکه هایی بود از من ...از من سی و نه ساله ...شهره ...یک انسان ساده و بی اهمیت در گوشه ایی از این دنیای بزرگ . برای همه دوستان خوبی که در این چند سال در بلاگستان پیدا کردم بهترین آرزوها رو دارم .به خوندن بلاگهای مورد علاقه ام حتما ادامه میدم و همراه دوستان عزیز بلاگستانم هستم . امید دارم که همگی همیشه موفق و سربلند و پایدار باشید با دلی پرعشق . زندگی رو با تمام وجود زندگی کنید و سبز باشید . سبز سبز و آفتابی آفتابی .

بچه های بی خنده ...

2006-08-06T01:13:00.000+02:00

میخوام بجای اینکه در مورد دوستانم بنویسم در مورد بچه ها بنویسم .
هیچ میدوستید که هر دو دقیقه یکبار به یک بچه در دنیا تجاوز جنسی میشه ؟

هر روز اتفاق میافته , هر روز در همسایگی ما , در کوچه و خیابانی که زندگی میکنیم . در شهری که در اون سکونت داریم .
خیلی خوبه که پدر و مادرها اثرات وعلائم این جنایت رو خوب بشناسند و در موردش تحقیق کنند. همه امیدواریم که این اتفاق هیچوقت برامون نیافته ولی این دلیلی برای بی اطلاع بودنمون از این مشکل بزرگ نیست .
امروز عکسهایی دیدم در مورد مردان افغانی مسن , با همسران بچه سالشون . مادر و پدر این بچه ها یا بخاطر بیسوادی و یا ناهنجاریهای اجتماعی از این غافلند که با دست خودشون باعث میشن که دخترشون هر روز مورد تجاوز جنسی از طرف این مرد قرار بگیره . این مرد هم لابد از نظر جنسی آدم سالمی نیست وگرنه چه کسی حاضره با بچه خودش رابطه جنسی داشته باشه . در جوامع عقب افتاده با یکسری خرافات دینی و مجوزهای غیر منطقی جنایتی به اسم تجاوز جنسی به بچه رو امکان پذیر میکنند . در جوامع مدرن مثل کشورهای اروپائی هم افراد مریض که دچار عقده های روانی هستند دست به این جنایت میزنند .

همین یکی دوروز پیش در تلویزیون خبری بود که در آن به دختر بچه یازده ساله ایی اشاره شد که از طرف یک مرد چهل و چند ساله موردتجاوز پی در پی قرار گرفته و الان حامله ست . مرد دوست پسر مادر این بچه بوده که در خانه شون زندگی میکرده و خوشبختانه الان در زندان بسر میبره .
الان هم در حال خوندن کتابی هستم بنام سفیا , محکوم به سنگسار که این زن در فبیله مسلمانی در آفریقا در سن 9 سالگی به ازدواج مردی بالای پنجاه سال در میاد و این مرد بعداز اینکه متوجه میشه, دخترک هنوز عادت ماهیانه نشده به اصرار مادرش , یکی دوسالی صبر میکنه و بعد با او همخوابه میشه که هنوز به سن یازده سالگی نرسیده دخترک حامله میشه و بچه اولش رو بدنیا میاره .
امروز بعد از دیدن این عکسها به دنبال واژه تجاوز جنسی به بچه ها در گوگل به سایتی برخوردم که تکه ایی از خاطره تلخ یک بچه هفت یا هشت ساله از تجاوز جنسی رو عینا مطرح کرده بود .
دختر بچه با برادر سه چهار ساله خودش در اتاق نشسته و هر وقتی صدای باز کردن در ورودی رو میشنوه ترس وجودش رو فرا میگیره .دست برادرش رو در دستش میفشاره و مدام از خودش سوال میکنه که چرا بابا این بلا رو سرمون میاره ...چقدر میترسم الانه که ازدر بیاد تو ...خدایا کاری کن که نیاد ...کاری کن که کاری به کارم نداشته باشه اقلا امروز راحتم بذاره ...مدام بهم میگه دوستم داره ولی این چجور دوست داشتنه که دردم میاره ...مخصوصا موقعی که میخوابه روی من و من از سنگینی اش احساس خفه گی میکنم و نفسم بالا نمیاد ...بعدش هم مدام بالا و پایین میره و من خیلی دردم میاد ...مامان چرا چیزی بهش نمیگه دفعه پیش که دم در اتاقخواب ایستاده بود و نگاه میکرد ...چرا وقتی بابا سرش داد زد و گفت که بره بیرون چیزی نگفت ...چرا بعد بهم گفت که به کسی چیزی نگم ...چرا گفت که این کارها معمولیه و همه بابا ها با بچه هاشون میکنن ...
بعد در باز میشه و پدر وارد میشه و بعداز مدتی دخترک رو بغل میکنه و در حالی که در گوشش زمزمه میکنه که پرنسس کوچولوی بابا بیا بریم بازی ...اصلا نگران نباش بابا دوستت داره و تو هم باید بابا رو دوست داشته باشی ...
با خوندن این سطور که تقریبا اونجوری که در ذهنم بود ترچمه اش کردم اینقدر حالتم دگرگون شد که فقط فکر کردم اگر من میفهمیدم که دخترکم چنین بلایی سرش اومده , مطمئنا همون لحظه طرف رو میکشتم جادر جا و بدون اینکه در موردش فکر کنم .این احساس مادریه .
این بچه های بخت برگشته هیچوقت در زندگیشون چنین لحظات و تجربه تلخی رو فراموش نمیکنن .
کاش دولتمردانی که مدام در فکر جنگ و خونریزی هستند , بیشتر به این مشکل جامعه میپرداختند. چون بچه ها آینده کره زمین هستند و باید از روح و جانشون محافظت کرد .
کاش روزی بشه که دیگه از این خبرهای درد آور نشنویم .

کاش میشد که بچه ها فقط بخندند و بازی کنند و بچه گی کنند .

دوستیها 1...

2006-08-02T08:33:00.000+02:00

یکی از چیزهای خیلی مهم در زندگی یک انسان داشتن دوست و رفیقه .

در زندگی من هم دوستان زیادی آمدند و رفتند . از بعضی ها, حتی اگر سالها خبر نداشته باشم, زمانی که صداشون رو میشنوم باز احساس میکنم که دوستی مون همون رنگ و بوی قدیمی رو داره . میخوام براتون از دوستانم بگم . دوستای خوب و صمیمی و قدیمی .

مثل گیتا ...گیتا دختر پسرعمه پدرمه که از کوچیکی باهاش بزرگ شدم .کوچیک که بودیم عاشق این بودیم که مدام با هم باشیم و بازی کنیم . گهگاه خونه همدیگه شب میموندیم . وقتی گیتا خونه ما بود مامانم برامون یک رختخواب پهن میکرد رو زمین.توی حیاط خونه استوپ رنگی بازی میکردیم . از پنجره اتاق خواب تو خونه همسایه رو نگاه میکردیم . وقتی من خونه شون بودم داداشش مارو میبرد لونا پارک. یک خونه باربی داشت که باهاش بازی میکردیم . قبل از اینکه از ایران بیام, آخر هفته ها اکثرا خونه شون بودم و با هم کلی حال میکردیم . اونزمان گیتا دختر خیلی محدودی بود , بخاطر اتفاقات کوچکی که افتاده بود اجازه نداشت به تلفن جواب بده یا در رو به روی کسی باز کنه . ولی همه چیز داشت, میشه گفت در یک قفس طلایی با کلی عشق و محبت پدر و مادرزندگی میکرد , پدر سختگیر و مادر همیشه نگرانی داشت . من آزادی بیشتری در خانواده داشتم و برای گیتا مثل یک فرشته نجات بودم . وقتی میرفتم خونه شون , اجازه داشت باهام همه جا بره و مادر و پدرش بهم اطمینان داشتن .من هیچوقت سعی نکردم از آزادی که خانواده ام بهم داده بودن, سواستفاده کنم , ولی گیتا گاه بخاطر محدودیتهایی که داشت کارهایی میکرد که به ضرر خودش تموم میشد. با هم دوره بسیار شیرینی رو گذروندیم . چقدر تو تهرون تو جردن بالا و پایین رفتیم . چقدر تو چاتانوگا پول خرج کردیم . چقدر تو لابی آپارتمانشون با بچه ها گفتیم و خندیدیم . چقدر از عشقهامون گفتیم ...دنبال پسرها کردیم . مزاحم تلفنی شدیم . قهر کردیم ,آشتی کردیم . گیتای کپل خودم که هنوز هم خیلی دوسش دارم و هر وقت صداش رو پای تلفن میشنوم اینقدر حال میکنم که حد نداره . گیتا الان چندین ساله ازدواج کرده و دو تا بچه داره و سرش خیلی شلوغه و در سوئد زندگی میکنه . آخرین بار در سوئد حدود 12 سال پیش دیدمش . دو سه باری رفتم سوئد دیدنش, ولی اون هیچوقت نیومد. همیشه بهانه ایی آورد که قابل درک بود یا شاید نبود . خیلی به ندرت با هم تلفنی صحبت میکنیم ولی همیشه احساس نزدیکی و صمیمیت میونمون پایداره , با اینکه گاه فکر میکنم یک دوستی پایدار احتیاج به هم صحبتی و کنتاکت روحی بیشتری داره .

نمیدونم اگر الان بیشتر ببینمش هنوز هم همون دوستی برقراره یا نه ؟ هم من خیلی فرق کردم و هم اون . ولی هنوز برام خیلی ارزشمنده و خیلی دوسش دارم .

...

2006-08-01T08:35:00.000+02:00

...جوبهای شهرمان پر از اندوه ست
و هیچکس را خبر بارندگی نیست
و هنوز پستی به غایتی فراخ
در کهنه باز
بندگی قابل خرید و فروش...

چه کسانی رو از دست دادیم و همواره از دست میدهیم و در آینده نیز ازدست خواهیم داد...انسانهایی مثل من و تو که همه امید و آرزوی زندگی بهتر رو در سر دارند ...روحشان شاد و یادشان گرامی...

چقدر ناامید کنند ه و سیاهند این روزها...

پیک نیک ...

2006-07-28T21:39:00.000+02:00

رفتیم کنار رود کوچکی نشستیم تا جای همه خالی کبابی بخوریم بعدازمدتها...روز گرمی بود و همه جا پراز مگسهای سمج ...کباب رو با زجر خوردیم و شانس آوردیم که مگس نخوردیم . این بود داستان پیک نیک کوتاه ما .

در ضمن موزیک ویدئوی زیبای لاله خواننده جوان رو که قبلا براتون ازش تعریف کرده بودم و الان دارید در بلاگم بهش گوش میدید , میتونید در اینجا ببینید .

روزنوشت های ناصر غیاثی

2006-07-26T11:14:00.000+02:00

از خواستن ها
می‌خواهم باوركنم. می‌خواهم از پژواك ِ افتادن ِ هر برگی از درخت، یاد جهان کنم. می‌خواهم بوی كاغذِ تازه خوابم‌كند. می‌خواهم بوی یار بشنوم. می‌خواهم آن‌چنان آوازهای گرمی بخوانم، كه جهان به آتش كشیده شود. می‌خواهم قهقه‌ی زنی مست را قاب كنم و در دهلیزهای كابوس‌هایم بیاویزم. می‌خواهم لرزش‌های چشم ِ شاعر را در لحظه‌ی نوشتن ِ هر شعر، بیان اندوه دلِم بدانم. می‌خواهم داستانی بنویسم و آن را هر شب حنای كفِ دست نوعروسانِ شهر كنم. می‌خواهم به وقتِ خواندنش، تمام چل‌چراغ‌های قصر را بیافروزند.

زندگی ...

2006-07-24T14:25:00.000+02:00

گفتم که حوصله نوشتن در مورد جنگ و تجزیه و تحلیلهای سیاسی رو ندارم ...کلا آدم بی خیالی هم نیستم , ولی وقتی آدم کاری از دستش ساخته نیست چرا باید یه گوشه نشست و زانوی غم به بغل گرفت . راستش گله مند نیستم زیرا که دلیلی برای گله مند بودن ندارم ...سقفی دارم بالای سرم و در جایی زندگی میکنم امن و امان . شکمم سیره و خودم و خانواده همگی سلامت . قرار نیست با دیدن سیاه بختی دیگران خودم رو به خاک و خون بکشم و اعلام کنم که بیش از حد از خود گذشته ام ...

بگذریم دیروز رفتیم کنار دریاچه بودن سی که همین نزدیکیهاست و مرز مشترک میون آلمان و سویس و اتریشه , که در عکس بالا میبینید. یک شهرک بازی برقرار بود که جای همه دوستان رو در اونجا خالی کردم . از اونجاییکه علاقه خاصی به عکس و عکاسی دارم هم چند عکس ازاین بازیهای مختلف گرفتم که هر چند گاه بعضی هاشون رو میذارم . عکس بالا رو از بالای چرخ و فلک گرفتم . سوار چرخ و فلک شدن هم حالی داره مخصوصا اگر که در این تابستان گرم آلمان که بقول خودشون تابستان صحراییست, از جایی بهت آب هم بپاشند و حسابی خنکت کنن و بعد از خودت بپرسی اینجا چه خبره و یه گوشه دیگر دنیا چه خبر ؟ بعدش هم به خودم گفتم چرا همش هوای بد ...بغضهای گرفته ...غم ...جنگ ؟؟؟

کمی هم رنگ و آب و آبی دریا ...کمی روشنایی و کمی زندگی ...

تقدیم به شمایی که اینروزها مثل من کار دنیا رو نمی فهمید...

در آخر هم یک ضرب المثل آلمانی هست که میگه ...زندگی کن و بگذار زندگی کنند .

آهای مردم دنیا...

2006-07-21T17:17:00.000+02:00

آهاي مردم دنيا

من از عالم و آدم گله دارم

گله دارم

آهاي مردم دنيا

گله دارم گله دارم

من از دست خدا هم

گله دارم گله دارم

شما كه حرمت عشقو شكستين

كمر به كشتن عاطفه بستين

شما كه روي دل قيمت گذاشتين

كه حرمت عشقو نگه نداشتين

آهاي مردم دنيا

گله دارم ، گله دارم

من از دست خدا هم

گله دارم گله دارم

فرياد من شكايت

به روح بي قراره

روحي كه خسته از همه

زخمي روزگاره

گلايه ي من از شما

حكايت خودم نيست

براي من كه از شما

سوختم و گم شدم نيست

اگه عشقي نباشه

آدمي نيست

اگه آدم نباشه

زندگي نيست

نپرس از من چه آمد بر سر عشق

جواب من به جز شرمندگي نيست

آهاي مردم دنيا

من از عالم و آدم گله دارم

گله دارم

آهاي مردم دنيا

گله دارم گله دارم

من از دست خدا هم

گله دارم گله دارم

اردلان سرفراز

نقاشی از برادرم شهرام

بدون تیتر...

2006-07-18T08:09:00.000+02:00

هر چی فکر میکنم چی بنویسم هیچی تو این کله خسته پیدا نمیشه ...جز جنگ و تسونامی و بدبختی و اینجور چیزها . حوصله تجزیه و تحلیل سیاسی رو اصلا ندارم ...حوصله حرفهای غم انگیز زدن رو هم همینطور...به درد کی میخوره بیام از دیدنیهای شهرمون بگم یا از بدبختی های زندگی شخصی ام ...به درد کی میخوره بگم که امروز هم مثل روزهای گذشته و احتمالا روزهای آینده از خواب بلند شدم تا دوباره نفسی بکشم و دور خودم بگردم وهر بار با دیدن بدبختی ها و فلاکت دیگران کاری از دستم بر نیاد و آهی بکشم و غمی بخورم . به درد هیچکس نمیخوره اینحرفا ...

دنیایی شده غریب . اصلا هیچکس را به هیچکس نیست .

بودن ...

2006-07-12T22:52:00.000+02:00

گر بدين سان زيست بايد پست

من چه بي شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوائي نياويزم

بر بلند كاج خشك كوچه بن بست

گر بدين سان زيست بايد پاك

من چه ناپاكم اگر ننشانم از ايمان خود، چون كوه

يادگاري جاودانه بر تراز بي بقاي خاك!

احمد شاملو

باز برگشتم .

توی این مدت فهمیدم که نشستن هر شب پای این جعبه جادویی چقدر وقت گیره و آدم رو از کارهای مهمتر میندازه . یکی از محسنات نداشتن کامپیوتر این بود که چند شبی از خوندن خبرهای بد در مورد ایران راحت بودم . بجاش چند تا فیلم خوب دیدم و از هوای دلچسب شبهای تابستونی روی بالکن لذت بردم . به تماشای رعد و برق نشستم . و با اینکه سیگار رو ترک کردم یکی دوتا سیگار هم کشیدم .

بغیر از این روزها و شبها همچنان با سرعت اعجاب انگیزی میگذرند و هنوز که هنوزه نمیدونم بودن من در این دنیای عجیب چه دلیل و چه سودی داره ؟

چند تا عکس دیگه ...

2006-07-02T21:11:00.000+02:00

شهر ما چند دروازه کوچک داره که همه بصورت یک برج ساخته شدند با ساعتی قدیمی . قدمت این نقاشیها و برجها بیشتر از هشت صد ساله .

ساختمونهای شهر هم بسیار قدیمی هستند . این قسمتی از دیوار یک ساختمونه که آدم رو بیشتر یاد یونان یا جاهای گرمسیر میندازه.

توی این روزهای تابستونی و گرم که خیلی کم و بندرت اتفاق میافتند اکثرا کنسرتهای کوچک در گوشه و کنار شهر برقرار میشه .

اینهم یکی دیگه از ساختمونهای قدیمی .

اینهم قسمت دیگری از شهر ... در ضمن یاد آوری کنم که کل مرکز شهر رو میتونید پیاده در بیست دقیقه طی کنید .

شاید در هفته های آینده باز دسترسی به کامپیوتر نداشته باشم چون باز کامپیوترم دچار اشکال شده . برای همگی بهترین آرزوها رو دارم . سبز باشید.

چند عکس تازه تازه ...

2006-07-01T13:12:00.000+02:00

ساختمانی که توش زندگی میکنیم ...

آسیاب آبی قدیمی شهر ...

کوچه پس کوچه های شهر ...

چیکو...

طرفداران خوشحال تیم ملی آلمان بعداز برنده شدن در بازی آلمان و آرژانتین دیروز...

رنگین کمون ...

2006-06-29T22:09:00.000+02:00

امروز بعدازمدتها رنگین کمون دیدم . طنین رو صدا کردم که بدو بیا رنگین کمون ! اومد نگاهی کرد و گفت چه قشنگ !!! و بعد رفت . بهش گفتم وایستا نگاه کن الان دوباره میره . میگه نگاه کردم دیگه خسته کننده ست !!!

یادم افتاد که بچه بودم وقتی رنگین کمون میشد چه ذوقی میکردم و همینطور بی حرکت مینشستم نگاهش میکردم تا از بین بره . بچه های این دور وزمونه عجیب و غریب شدن . وقتی تو تلویزیون یک کارتون جدید نشون میدن بیشتر شور و شوق دارن .

امان از دست این بچه ها ...

امروز به یک بلاگ جدید برخوردم . بلاگ عصای من چه رنگی است ؟ که نویسنده اش یک پسرهفده ساله نابینا ست . از احساساتش درمورد چیزهای مختلف میگه مثلا تصویر آینه یا تصویری از زیبایی .

آقای ناصر غیاثی عزیز هم سایت جدیدی داره که حتما سری بزنید , ایشون قلم بسیار دلنشین و گیرایی دارند و در ضمن انسان بسیار مهربان و نازنینی هستند .

عکسهای آقای سم جوانروح رو هم هر روز ببینید واقعا زیبا و بی نظیرن .

همین امشب ...

2006-06-27T22:43:00.000+02:00

روی بالکن خونه ما که بری یه خیابون کوچک ولی خیلی شلوغ میبینی . یک منطقه مسکونی با حدود 5 دقیقه پیاده روی تا مرکز شهر کوچک ما ...اصلا کلا شبهای تابستونی که تو خونه گرمه و رو بالکن همچین ملس , خیلی حال میده بری بشینی روی صندلی راحتی , کمی از هوای خوب رو تنفس کنی .

روبروی بالکن ما یه درخت بزرگه ,خونه کلی پرنده و سنجاب و چرنده و حشره ...درخت قدیمی تنومندی که سال پیش نوکش رو توی یه طوفان عجیب و غریب از دست داد ...اون تاج زیباش یهو پرت شد تو خیابون . خلاصه وقتی که میخوای به آسمون نگاه کنی اول برگهای انبوه درخت رو میبینی که از لابه لاش تکه های آسمون پیداست گاه ابری ...گاه آبی و گاه تاریک ...

خونه های دور واطراف تقریبا همه نوسازن , اکثرا همسایه ها هم آلمانی هستند , یکی دوتا خانواده ترک که یکی روبروی ما و یکی از همینجا بغل آپارتمان ما زندگی میکنند . یک خانواده ایتالیایی هم تازگیها روبرومون خونه داره که خیلی رفت و آمد دارن یجوری یاد فک و فامیل خودم تو ایران میافتم ...یک خانواده یوگسلاو یا رومانی هم ته خیابون با یک بچه کوچیک زندگی میکنن که مرده فکر میکنه یکی از این هنرپیشه های هالیوودی پسرخاله شه یا شایدم داداشش ...بقیه همسایه های آلمانی هم هر کدوم برای خودشون شکل و شمایلی دارن . خیلی هاشون پیرن انواع و اقسام , از اون خیلی تی تیش مامانیها و سانتی مانتالاشون بگیر تا اون ساده ها و ساکتها که آسه میان و آسه میرن .

بعضی هاشون با پیرزن همسایه میرن راه پیمایی یا خرید خلاصه رفیقن .

بعضی هاشون هم همیشه تنهان ولی بعد یهو میبینی با یه پیرمرد دست در دست هم مثل این عشاق جوون میرن و میخندن .

شبها که میشینی روی بالکن از هر طرف صدایی میاد ...از پنجره های نیمه باز صدای همهمه و خنده و تلویزیون ...گاهی هم زوج جوون ترک ما روی بالکن نشستن و با هم جیک جیک میکنن .

پشت خونه مون هم چندین همسایه مختلف داریم . همسایه روبرویی , زنش از طرفهای هونو لو لو و هاوائیه. گهگاه برای دخترش موزیکهای خودشون رو روی گیتار میزنه و صداشون از لای در باز حیاطشون میاد تو اتاق خواب ما . اونیکی همسایه هم زنش, هر وقت که آدم رو در حال قالی تکوندن یا تمیز کردن میبینه, کمی خوش و بش میکنه و بعد همیشه میگه روز خوبی داشته باشین . حتی اگر حرفی هم نزنه باز میگه روز خوبی داشته باشین ! دخترو پسرشون جوونن و پسرشون هر چند وقت یکبار, با یکی از دوستاش میشیننن رو بالکن و میرن تو کار کامپیوتر و آبجو خوردن . دخترشون هم با دوستان میشینه رو بالکن طبقه دوم و سیگار میکشه و هر هر و کرکر میکنه .

همه اینها وقتی که میری روی بالکن میان و میرن ...از خرید برمیگردن ...بچه هاشون رو میبرن مدرسه ...با هم سلا م و علیک میکنن و کمی گپ میزنن . تو هم مثل خود اونها مشغول همین کارهایی.

آره این خیابونی که من توش الان حدود 10 ساله زندگی میکنم همیشه پر جنب و جوشه البته نه همیشه... والا دروغ چرا... شنبه ها عصرو یکشنبه ها, توش پرنده پر میزنه, اتفاق دیگه ایی نمی افته . من روزهای وسط هفته اش رو دوست دارم .

خلاصه بالکن جاییه که میرم هوای تازه یی بخورم (که این اواخر با وجود این همه ماشین دیگه زیادم تمیز نیست) . ولی بالکن باحالیه دوطرفش از این حصیرهای قدیمی آویزون کردیم, جلوش هم دو تا گلدون بزرگه با شمعدونی های قرمز ...قفس چیکو رو هم هر روز بعد از ظهر میبریم بیرون, آویزون میکنیم برای خودش کلی حال میکنه ...فکر میکنم جای راحت و دنجی باشه ...اگر اینطرفا اومدین حتما سری بزنین ...چایی , شربت سکنجبینی , هندونه ایی ...

چرااز ایران خارج شدم ؟

2006-06-25T23:05:00.000+02:00

درمورد اینکه چرا از ایران خارج شدم قبلا در خاطراتم به وضوح توضیح دادم ولی بخاطر این بحث جالبی که از طرف بلاگ افکار پیش آمد فکر کردم شاید بد نباشه منهم در این بحث شرکت کنم و دوباره چند خطی در موردش بنویسم .

برای خارج شدن از ایران دلایل زیادی داشتم . فشارهای اجتماعی و خانوادگی و سیاسی همه و همه نقش در این تصمیم داشتند . از طرفی پدرم فوت کرده بود و از نظر مالی شدیدا در مضیقه بودیم و از سوی دیگر بعداز انقلاب اینقدر خفقان و فشار از سوی دولت زیاد بود که اصلا نمیشد نفس کشید . تحت تاثیر حرفهای برادر بزرگترم هم قرار گرفتم. از نظر خانوادگی هم محدودیتهای زیادی وجود داشت . طرز فکر عقب افتاده و عصر حجری بعضی از افراد فامیل و همینطور دخالتهای بیجای آنها در زندگی ما بعداز مرگ پدرم , بی محلیها و دعوت نشدن به مهمانیهای خانوادگی ... خلاصه دلایل زیادی برای ترک ایران داشتم. کلا از زمان نو جوانی زیر بار حرف زور نمیرفتم و آزادی شخصی ام برام بسیار با اهمیت بود .اینکه همیشه میگفتند دختر نباید... و این حرفها . همه اینها دست به دست هم دادند و من رو ناچار به ترک خانواده که اونزمان فقط مادر و برادرم بود ,کردند. اینرو هم بگم که زمانی که تصمیم ترک ایران رو گرفتم اصلا فکر نکردم که چه بر سرم میاد , به کجا میرم و چه آینده ایی در انتظارمه ؟ یک تصمیم کاملا عجولانه و سریع که برای هیچکس قابل فهم نبود . موقعیت جالبی هم از نظر مالی برای ترک ایران نداشتم با 300 دلار از ایران خارج شدم و زمانی که به آلمان اومدم 50 دلارش بیشتر نمونده بود .
آیا برمیگردم ؟ نه ! زیرا که دیگه زندگی کردن در ایران برای من میسر نیست . نه حرف زور میتونم بخورم و نه بشنوم. تحمل جامعه ایی که دراون انسانها بی ارزشند و فقط پول حرف اول رو میزنه برام غیر ممکنه . تحمل جامعه ایی که در اون زنها با مردها فرق دارند ...جامعه ایی که چشم و هم چشمیها باعث بدبختی و ورشکستگی یک خانواده میشه ... جایی که مردمانش برای چیزهایی که خودشون دارند ارزش قائل نیستند و مدام چیزهایی که دیگران دارند رو آرزو میکنند . جایی که یک زن در خیابون ذره ایی امنیت نداره و مانند یک جنس به مهریه فروخته میشه و یک پرده بیهوده علامت نجابت اوست ...

دلیل زیاد دارم برای برنگشتن ...ولی مهمترین دلیلش اینه که دیگه سرزمین مادری برای من جزئی از خاطراتم شده و شناخت کافی ازش ندارم . اگر من رو در یکی از خیابانهای تهران رها کنین به احتمال قوی نمیدونم باید چکار کنم ! نمیدونم برای انجام کارهای اداری باید به کجا برم ! در سفر آخرم به ایران که حدودا 6سال پیش بود متوجه شدم که در کشورم کاملا غریبه ام و اینرو دیگران هم به وضوح میدیدند و حس میکردند .

بعداز بیست سال خارج از ایران زندگی کردن , دیدن و حس کردن یک فرهنگ دیگه از نزدیک باعث شده که اشکالها و معایب ایران رو بهتر ببینم و میدونم که برای از بین بردن این مشکلات وقت زیادی لازم داریم و عمر من به احتمال قوی کفافش رو نمیده . من تا آخر عمرم انسانی بی وطن خواهم موند ...نه اینجایی ام و نه اونجایی ... نمیدونم به کجا متعلقم ؟ همیشه میگم که وسط زمین و آسمون معلقم !!! سالهاست که سعی کردم خلق و خوی ایرانی ام رو حفظ کنم ...از کسانی که بعداز گذشت دو یاسه سال زندگی در خارج از ایران حتی دیگه موقع صحبت کردن یادشون میره از کلمات ایرانی استفاده کنن بشدت منزجرم . چون خودم بعداز بیست سال هنوز که هنوزه ایرانیم و زبان مادریم برام ارزشمنده و فراموشش نکردم . وقتی مادرم پای تلفن مثل بچه ها قربون صدقه ام میره دلم غنج میره ... وقتی سفره هفت سین میچینم حس عجیبی وجودم رو میگیره یک چیزی مثل غرور...وقتی ایرانی تو خیابون میبینم قلبم شروع میکنه تند زدن ... هنوز زنهای ایرانی از زیباترین ها هستند و مردهای ایرانی از خوش تیپ ترین و چذاب ترینها ...هنوز بچه هایی به ملوسی و خوشگلی بچه های ایرانی ندیدم ... هنوز غذاهایی به خوشمزه گی غذاهای ایرانی نخوردم ...هنوز ایرانی ام ...ولی در ایران نمیتونم دیگه زندگی کنم چون فرق کردم چون خیلی چیرها دیدم و مقایسه کردم و کاملتر شدم ...چون تجربیات این بیست سال زندگی در خارج از کشور از من انسانی ساخته بین المللی . ولی ریشه ام رو فراموش نکردم و نمیکنم و نخواهم کرد .

همین الان هم که دارم اینها رو مینویسم شدیدا احساساتی شدم و میدونم که صد سال دیگه هم اگر عمر کنم و خارج از ایران زندگی کنم نمیتونم دوستان خوب و با وفایی مثل دوستان ایرانی ام داشته باشم . نمیتونم نسبت به خبرهایی که از ایران میرسه بی اعتنا باشم . شاید روزی که پیر شدم این تصمیم رو بگیرم که به ایران برگردم ولی فقط در صورتیکه ایران در موقعیت دیگری باشه .

از زندگی در اینجا هم خیلی راضی نیستم فکر نکنید که بقول آلمانیها اینجا زندگیم همش صلح و شادی و کیک تخم مرغیه ...اینجا هم مشکلات زیادی دارم ... اینجا هم هر روز باید به فکر روز بعد باشم که بگذره ... اینجا هم ترس از آینده مثل خوره تو جونمه و راحتم نمیذاره ! ولی تنها چیزی که اینجا دارم و اصلا حاضر نیستم لحظه ایی ازش بگذرم آزادیه ... آزادی شخصی و اجتماعی . اینکه میتونم هر جور دوست دارم زندگی کنم و فکر کنم و لباس بپوشم و حرف بزنم .همین دیگه فکر میکنم توضیحاتم کافی باشه . ببخشید که طولانی شد امیدوارم که خسته تون نکرده باشم .

چیکو ...

2006-06-22T21:36:00.000+02:00

چیکو عضو جدید خانواده ما و هدیه تولد طنینه . یک مرغ عشق کوچولو که الان دو هفته اییست با ما هم خونه شده . میگن مرغ عشق رو میشه اهلی کرد و بهش کمی حرف زدن یاد داد, فقط در صورتیکه تنها باشه. طنین هم کلی باهاش بازی میکنه و میشه گفت تو این دو هفته کلی اهلی شده . اجازه میده نازش کنیم و گهگاه میشینه رو دستمون . گهگاه دلم میسوزه که تو قفسه ولی از طرفی اگر آزاد باشه اصلا شانس زنده بودن نداره . برای من هم تجربه بسیار جالبیه چون بچه که بودم چند تا قناری داشتیم ویادمه وقتی پدرم براشون سوت میزد جواب میدادن و آواز میخوندن .حالا وقتی که باهاش صحبت میکنم میاد میچسبه به دیواره قفس و من رو با اون چشمای کوچولوش نگاه میکنه و جیک جیک میکنه . طنین هم خوشحاله چون خلاصه یک حیوان خانگی داره و تو مدرسه میتونه ازش تعریف کنه . عکس زیاد خوب نشده , حتما بزودی ازش عکس بهتری میگیرم .

در ضمن خیلی خوشحالم که تیم غنا در جام جهانی به مرحله بعدی صعود کرده و براشون آرزوی موفقیت میکنم .

در بلاگی بنام افکار هم مطلب بسیار جالبی مطرح شده با عنوان چرا از ایران آمدید که خیلی از بلاگ نویسهای خارج از ایران رو به فکر انداخته در اینمورد بنویسن . منهم به این فکر افتادم ولی یکبار قبلا اینکار رو در خاطراتم انجام دادم و بهمین خاطر سعی میکنم در فرصتی همون قسمت خاطراتم رو در اینجا دوباره کپی کنم . بنظر من سوال بسیار جالبیه و خیلی مهمه که جواب کاملا صادقانه و درست بهش داده بشه .

Merci...

2006-06-19T17:33:00.000+02:00

طنين از همه شما دوستان خوب بخاطر تبريک و آرزوهاي خوب تشکر ميکنه . اين براي من نيز خيلي ارزشمند بود چون کساني بودند نزديکتر از شما که به خودشون زحمت تبريک به طنين رو ندادند. پس مرسي از همه شما عزيزان. سبز باشيد و هميشه آفتابي.

حالگیری...

2006-06-17T23:43:00.000+02:00

اینروزها خیلی خسته ام و کلی کار دارم . این فوتبال لعنتی هم که حال همه رو گرفته ...عجب بازی کرد تیم ایران ...کاش کمی از تیم آنگولا یاد میگرفت !

بگذریم هر وقت حال نوشتن داشتم و شما هم حال خوندن... مینویسم . فعلا اینجا رو بخونید و ببینید که تیم ملی ایران موجب افتخاره یا شرمساری ؟؟؟

عکسهای فارس نیوز هم از بازی ایران و پرتغال خیلی جالبن .

تولدت مبارک ...

2006-06-13T21:26:00.000+02:00

دختر گلم تولد 9 سالگیت مبارک .

میدونی که نفسم به تو بنده و بدون تو هیچم .

مرسی از بودنت .

مرسی از اینهمه انرژی که به من میدی .

مرسی از حرفهای قشنگی که به من میزنی.

مرسی از عشقی که داری .

مرسی از بودنت نازنینم .

بی نهایت دوستت دارم .

تولدت مبارک .

مراسم افتتاحیه جام جهانی فوتبال 2006

2006-06-10T15:51:00.000+02:00

مراسم افتتاحیه دیروزدراستادیوم فوتبال در موینخ برگزار شد و بسیار باشکوه و زیبا بود. در آخر هم که موزیک زیبای جام جهانی با صدای آقای هربرت گرونه مایر برگزار شد همه با پرچمهای کشورهایی که در جام جهانی شرکت دارند, وارد استادیوم شدند و من شدیدا از دیدن پرچم ایران هیجان زده شدم و بی اختیار اشکم سرازیر شد. حیف که سران امل جمهوری اسلامی این مراسم رو نشون ندادند برخلاف تمام کشورهای دیگه ...حیف که آرم تنفر انگیز جمهوری اسلامی روی پرچم بود . از دیروز در فکرم که چقدر ما ایرانیها از همه چیز محرومیم. حتی من که دیروز تمام این مراسم رو دیدم, تمام وقت فکر و ذکرم پیش عزیزانی بود که از دیدن این مراسم زیبا محروم بودند, بخاطر یک مشت پیرمرد عقب افتاده و امل ...بخاطر یک مشت آخوند پست فطرت و خشکه متعصب ...

در ضمن در عکس بالا چترهای عجیبی که در بالای استادیوم میبینید زنهایی بودند با لباسهای بینظیر و دامنهای بسیار بزرگ که در طول تمام مراسم وسط زمین و هوا معلق بودند.

بگذریم فکر میکنم که از این به بعد بازیها رو تمام دوست داران فوتبال دنبال میکنند و من هم امروز به مطالبم در مورد جام جهانی

خاتمه میدم . اگر که مطلبی برای نوشتن بود کوتاهی نمیکنم . امیدوارم که مطالبم تا به امروز مورد توجه و استفاده دوستان عزیز در هر کجا که هستند قرار گرفته باشه .

در اینجا میتونید عکسهای بیشتری در مورد مراسم در فلیکر ببینید.

در آخر هم با بهترین آرزوها برای تیم ملی ایران در این مسابقات امیدوارم که این بار بتونن به رده های بالاتری دست پیدا کنند و سربلند به ایران برگردند .

تمرین تیم ملی ایران ...

2006-06-08T21:30:00.000+02:00

دیروز برای دیدن تمرینات تیم ملی ایران به شهر فردریشزهافن رفتیم . ورزشگاه از آسمان و زمین با نیروهای محافظ و هلیکوپترهای پلیس حمایت میشد. جلوی در ورودی ورزشگاه محافظین کیفها و کوله پشتی ها رو تفتیش میکردند و تک تک افراد رو زیر نظر داشتند .البته تمام این حفاظتها و قوانین امنیتی برای تمام تیمهایی که در جام جهانی شرکت دارند انجام میشه و فقط مختص تیم ملی ایران نیست . تعداد کل تماشاگران شاید حدود سیصد نفر بود که اکثرا آلمانی بودند . ایرانیها هم با طبل و شیپورمشغول تشویق تیم ایران بودند.
فقط یکطرف ورزشگاه آزاد بود و طرف دیگرش بوسیله پلیس بسته شده بود . روز دوشنبه ایی که گذشت هم تیم ایران با تیم منتخب شهر فردیشزهافن بازی داشتند که پنج به صفر بازی رو بردند و آنطوری که دوستان تعریف میکردند ورزشگاه خیلی شلوغ بوده و تعداد ایرانیهایی که برای تماشا رفته بودند هم بسیار زیاد.
منهم دیروز همونطور که گفته بودم , چند عکس و چند فیلم برای دوستان علاقه مند تهیه کردم که با وجود کیفیت پایین و ضعیف باز شاید قسمتی از حال و هوای ورزشگاه رو منتقل کنند .
امیدوارم دوستان بتونندفیلمها رو راحت ببینند و به همین خاطر هم فیلمها رو کوتاه گرفتم . دوستان خارج از کشور باید یکی دو دقیقه ایی برای فیلمها صبر کنند و دوستانی که در ایران هستند هم که باحتمال قوی و به لطف اینترنت عهد قاجار ایران متاسفانه قادر به دیدن این فیلمها نیستند. اگر از کافه نتهایی که ارتباط دی اس ال دارند این فیلمها را داون لود کنید , حتما قادر به دیدنش خواهید بود . یا اگر کسی جای دیگری رو برای گذاشتن ویدئوهای کوتاه سراغ داره که از ایران هم قابل دیدن هست ,لطفا آدرسش رو به من بده تا فیلمها رو در اونجا هم بگذارم.
عکس 1 , 2 , 3 , 4 , 5 , 6 , 7 , 8 , 9 , 10, 11, 12

فیلم 1 , 2 , 3 , 4 , 5 , 6 , 7 , 8

ورود تیم ایران به آلمان ...

2006-06-04T21:41:00.000+02:00

امروز تیم ایران وارد آلمان شد و در شهر فردریشز هافن که در حدود سی و پنج کیلومتری ماست در هتل چهار ستاره کرونه مستقر شدند . فردا بازی دوستانه ایی با تیم منتخب این شهر دارند که مطمئنن تعداد بسیار زیادی از ایرانیها ی این دور وا طراف و همچنین مسافرین ایرانی که برای بازیهای جام جهانی به آلمان آمدند به دیدن این بازی به ورزشگاه فردریشزهافن میروند. ما نمیریم چون اولا که هوا اینجا چند هفته اییست که شدیدا بارانی و مزخرف و سرده و دوما اصلا دیگه بلیطی برای خرید نیست چون باحتمال قوی از یکی دوماه پیش همه رو پیش خرید کردند . چهار شنبه آینده هم تیم ایران در ورزشگاه تمرین دارند که اگر هوا خوب بود و موقعیت مساعد بود حتما به دیدنشون میریم و چند عکس در اینجا برای دوستان میذارم .

در آخر هم چند لینک شاید جالب برای خالی نبودن عریضه .

در اینجا میتونید تاریخ تولدتون رو تبدیل به تاریخ میلادی یا برعکس بکنید .

کتابخانه اینترنتی

آدرسهای اینترنتی هنرمندان و نویسندگان و سایتهای فرهنگی

WM 2006

2006-05-30T21:50:00.000+02:00

در مجله اشپیگل دو هفته پیش تمام تیمهایی که در گروههای مختلف باهم بازی میکنند مورد بررسی قرارگرفته اند و هم چنین گروه دی که ایران در آن بازی میکنه . فکر کردم ترجمه ی دست و پا شکسته ایی از این بررسی شاید برای حتی کسانی که علاقه مند به فوتبال نیستند هم جالب باشه .

-------

ایران
غذای ملی : چلوکباب ( برنج با مرغ , گوشت بره یا گاو کباب شده ). مقدار بسیار زیادی چای نوشیده میشود.
زبان ملی : فارسی
وسعت کشور : 1,65 میلیون متر مربع ( 4,5 برابر وسعت آلمان )
جمعیت : 66,4 میلیون نفر
درآمد سالیانه برای هر نفر : 1800 یورو در سال
سن متوسط: 70,4 سال ( که البته بعید میدانم .)
تلفن همراه : 33 نفر از هر 1000 نفر
صادرات : نفت , کارهای سنگی , ادوبه جات , چرم و قالی
رتبه توسعه سازمان ملل : رتبه 99
رتبه فیفا و فوتبال ملی : مردان در رتبه 19 , زنان در رتبه -
تعداد نفرات در تیمهای ملی کشورهای دیگر : 6 نفر ( 1نفر ایتالیا , یک نفر سوریه , 4 نفر آلمان - علی کریمی بایرن مونیخ , مهدی مهدوی کیا هامبورگ SV, فریدون زندی FC کیزرز لاوترن , وحید هاشمیان هانوفر 96
تشویق تماشاچیها و علامت شناسایی : طرفدارن اکثرا یک بوق بهمراه دارند و با آن بوق میزنند .
فحش : تیم سوراخ , باقاره (کلمه عربی ) و گاو برای تیمهای عربی

-------

مکزیک
غذای ملی : تورتیلاس از آرد ذرت , مرغ با سس شکلات یا آناناس و همیشه با چیلی فراوان
زبان ملی : اسپانیایی
وسعت کشور : 1,95 میلیون متر مربع ( 5,5 برابر وسعت آلمان )
جمعیت : 102,3 میلیون نفر
درآمد سالیانه برای هر نفر : 5300 یورو در سال
سن متوسط : 75,1 سال
تلفن همراه : 255 نفر از هر1000نفر
صادرات : نفت , ماشین , وسایل الکترونیکی و آبجو
رتبه توسعه سازمان ملل : رتبه 53
رتبه فیفا و فوتبال ملی : مردان در رتبه 7, زنان در رتبه 26
تعداد نفرات در تیمهای ملی کشورهای دیگر : 3نفر ( 2 نفر اسپانیا , 1 نفر انگلیس )
تشویق تماشاچیها و علامت شناسایی : شیپور زدن و گذاشتن کلاههای بزرگ حصیری .
فحش ها : داور خریده شده و بیرون...

-------

پرتغال
غذای ملی : ماهی خشک شده و ماهی شور بصورت سوخاری یا خوراک
زبان ملی : پرتغالی
وسعت کشور : 92300 متر مربع , تقریبا به بزرگی ایالت بایرن و هسن
جمعیت : 10,4 میلیون نفر
درآمد سالیانه برای هر نفر : 11130 یورو در سال
سن متوسط : 77,2 سال
تلفن همراه : 825 نفر از هر هزار نفر
صادرات : شراب , کفش , کرک , ماشین , کاغذ , رو تختی , ادویه جات ( پیری پیری )
رتبه توسعه سازمان ملل : رتبه 27
رتبه فیفا و فوتبال ملی : مردان در رتبه 10, زنان در رتبه 41
تعداد نفرات در تیمهای ملی کشورهای دیگر : 15 نفر ( 3 نفر اسپانیا , 6 نفر انگلیس , 3 نفر فرانسه , 1 نفر روسیه , 1 نفر ایتالیا , 1 نفر آلمان )
تشویق تماشاچیها و علامت شناسایی : -
فحش : مادر... که البته منظور اکثرا داور ست , برو بز بچرون .

-------

آنگولا
غذای ملی : فونگه ( حلیم از ذرت و روغن درخت نخل با ماهی ,لوبیا , گوجه فرنگی و اوکرا )
زبان ملی : پرتغالی
وسعت کشور : 1,25 میلیون متر مربع , 3,5 برابر آلمان
جمعیت : 13,5 میلیون نفر
درآمد سالیانه برای هر نفر : 610 یورو در سال
سن متوسط : 40,8 سال
تلفن همراه : 9 نفر از هر 1000نفر
صادرات : نفت , الماس , طلا , اورانیم , گرانیت , آلومینیم و خرده مس , چوب
رتبه توسعه سازمان ملل : رتبه 160
رتبه فیفا و فوتبال ملی : مردان در رتبه 60, زنان در رتبه 95
تعداد نفرات در تیمهای ملی کشورهای دیگر : 12 نفر ( 7 نفر پرتغال , 1 نفر کویت , 1 نفر قطر , 1 نفر انگلیس , 1نفر مصر و 1 نفر فرانسه )
تشویق تماشاچیها و علامت شناسایی : لقب تیم آنتیلوپه های سیاه
فحش : دزد گل برای داور

-------

در شگفتم که ایران با این وسعت و این صادرات مهمی که داره چطور ازپرتغال با این صادرات ساده عقب تره . و همچنین در

رتبه بندی فیفا و تیم ملی برای ایران زنان فوتبالیست جایی ندارند . پس زنهای مسلمان و فوتبالیستی که چند وقت پیش عکسشون رو در یکی از این خبرگزاریها با روسری و لباسهای مسخره فوتبال دیدم آدم هم حساب نمیشوند زیرا که رئیس جمهور بامزه ما که بتازگی تمام دنیا هم از او هراس دارند کارهای مهمتری داره از قبیل رد کردن هلو کاست و حمایت از نئو نازیهای آلمانی ... به راه راست هدایت کردن سیاستمداران گردن کلفت دنیا به سوی اسلام ... ذوق کردن از هاله دور سرش ...و از همه مهمتر نوشتن نامه به تمام دنیا و از این مزخرفات . بگذریم .

برای کسانی هم که بی صبرانه منتظر رسیدن بازیهای جام جهانی هستند گروهی در فلیکر پیدا کردم که عکسهای بسیار جالبی در مورد این ایام در آلمان جمع آوری کرده اند که به دیدنش میا رزه .

در ضمن دوستان ایران که علاقه به داشتن فیلتر شکنهای جدید و دست اول هستند آی دی زیر را به مسنجرتون اضافه کنید و روزانه لیست فیلتر شکنهای جدید رو بگیرید.

proxy_irani

ببخشید که طولانی شد. سبز باشید.

و باز هم فوتبال ...

2006-05-24T21:22:00.000+02:00

آخر هفته ایی که گذشت در میدان کوچک شهر ما مسابقات فوتبال جام جهانی برای بچه ها برگزارشد . سی و دو تیم از دبستانهای این دور و اطراف و همچنین دبستانهای شهرهای کوچکی در فرانسه و ایتالیا با هم در رقابت بودند . سه روز شهر کوچک ما از حال و هوای بسیار جالبی برخوردار بود . هر کجا که نگاه میکردی بچه ها رو میدیدی در لباسهای تیمهای فوتبال مختلف جام جهانی که تیمی هم بجای تیم ایران بازی میکرد . و بعد از سه روز تیم عربستان سعودی برنده شد . روز آخرمسابقات هم در همه جای شهر بازیهای مختلف گذاشته بودند وخلاصه بهشتی بود برای بچه ها .

شور و حالی که شانزده روز قبل از شروع جام جهانی در آلمان برقراره من رو به نوشتن برای سومین بار در اینمورد واداشته وگرنه خودم اصلا کوچکترین علاقه ایی به این ورزش ندارم . واقعا از دیدن اینهمه انرژی که آلمانیها اینروزها برای فوتبال جام جهانی صرف میکنند شگفت زده ام .

در آخر هم چند لینک که امیدوارم مورد توجه قرار بگیرد .

در اینجا میتونید موزیک کامل مخصوص جام جهانی در سایت خواننده آلمانی هربرت گرونه مایررا ببینید بعد از باز شدن سایت صفحه کوچکی هم نمایان میشه که روی ویدئو کلیک کنید و ویدئوکلیپ این آهنگ رو بطور کامل ببینید . بسیار زیباست .

در اینجا هم جدول کامل بازیها ست .

این هم عکسهای من در مورد جام جهانی مینی شهرمون . عکس یک ...عکس دو ...عکس سه ...عکس چهار

اینجا هم فیلم کوتاهی گذاشتم که باید اول چند ثانیه ایی صبر کنیدو بعد پایین صفحه فیلم رو روشن کنید . امیدوارم بتونید ببینید . فیلم یک .

خبرهای بد بد بد...

2006-05-22T09:27:00.000+02:00

این اواخر در آلمان نئو نازیها دوباره فعالیت بیشتری میکنند و امروز حتی در اخبار شنیدم که تعدادشون هم به نسبت سالهای گذشته بیشتر شده . درهمین یکی دوماه اخیر با حمله ها و جنایتهایی که کردند دوباره در اخبار و گزارشها سر زبانها افتادند. مردی سیاهپوست را آنچنان زدند که مدتها در کما بود و هفته ها در بیمارستان. پسر حدودا یازده ساله ایی که در یکی از شهرهای شمال شرقی در یتیم خانه زندگی میکرد را بیشتر از یکساعت در پارکی شکنجه کردند و کتک زدند که ماهها در بیمارستان بسر برد و اثرات روانی این حادثه به یقین سالها در زندگیش تاثیر بد داره . همین چندروز پیش هم در یکی از محله های برلین با شیشه ایی آنچنان بر سر شخصی بنام سایان که از ترکهای عضو حزب چپه کوبیدند که با جراحتهای شدیدی به بیمارستان انتقال پیدا کرد و هنوز در بیمارستان بسر میبرد. تابحال هم بعداز اینهمه اتفاق دولتمردان آلمان هنوز هیچ تصمیم بخصوصی در مورد امنیت خارجیها در شهرها نگرفتند و مطمئنن با شروع بازیهای جام جهانی این جنایتها همچنان ادامه پیدا میکنه و بدتر و شدیدتر میشه .

چندروزیست که اول بصورت شایعه و بعد در اخبار تلویزیون و همچنین روزنامه های آلمان این خبر گزارش داده شده که بخاطر حرفهایی که احمدی نژاد در دوران ریاست جمهوریش تا به الان در مورد یهودیها و هلوکاست زده توجه و سمپاتی نئونازیها رو به خود جلب کرده و آنها هم خیال دارند در طی بازیهای جام جهانی از ایران در ورزشگاه حمایت کنند . پلیس آلمان هم بخاطر امنیت جمعیت و تیم هایی که برای بازیهای جام جهانی به اینجا میایند خواستار ممنوعیت هر گونه راهپیمائی یا اعتراض در نزدیکی ورزشگاههای فوتبال از دادگاه ها و سازمان های مربوطه شده ست.

در سایت اشپیگل آنلاین گزارش شده که نئونازیها در سایتهای اینترنتی خودشون دعوت به حمایت تیم ایران در بازی با تیم آنگولا که در روز بیست و یکم ژوئن در لایپزیگ برگزار میشه کردند. در روز ده ژوئن نیز قراره که راهپیمایی بر ضد یهودیان و برپایه حرفهای احمدی نژاد در اینمورد در شهر گلزن کیرشن برگزار بشه.

اگر لازم باشه حتما باز در اینمورد مینویسم . فعلا در شگفتم از این همه بدبختی و رسوایی که گریبانگیر ملت ایرانه .

ولی در آخر فقط میگم آقای احمد نژاد هایل هیتلر !!!

برای دوستداران فوتبال...

2006-05-17T23:00:00.000+02:00

دراین هفته اتفاق بسیار مهمی در شهر ما افتاد که ورود اولین تیم جام جهانی از توگوبه آلمان بود که در یکی از بهترین هتلهای اینجا مستقر شدند. بقیه عکسها رو هم میتونید درسایتی که برای تیم توگو درست کردند ببینید . درعکس شماره بیست و هفت هم شهردار شهر کوچک ما روبا کراوات زرد رنگ می بینید. البته یکی از شگفتیها برای من این مسئله ست که مردم شهر کوچک ما معمولا با سیاه پوستان معدودی که در اینجا زندگی میکنند رابطه خاصی ندارند و کلن سیاه پوستان آفریقایی را به چشم بدی نگاه میکنند. در این چند ماه اخیر هم چند بار سیاه پوستان در شهرهای مختلف آلمان مورد حمله نژادپرستها و نازیها قرار گرفتند و هر بار راهی بیمارستان شدند . ولی در این واقعه به گفته هفته نامه محلی اینجا حدود دوهزار نفر از شهرهای دور واطراف به بدرقه این بازیکنان آمده بودند.

اینروزها تب جام جهانی در آلمان اینقدر داغ شده که همه جا فقط پلاگاردها و پرچمهای مربوط به جام جهانی دیده میشه . حتی در دراگستورها روی شامپو و یا وسایل تمیزکننده هم مارک جام جهانی روزدند . از انواع و اقسام حوله و جوراب و تی شرت و کفش و شلوار تا سنجاق سر و بسته بندی شکلات و مربا...خلاصه همه جا پر است از حال وهوای جام جهانی. بهشتی برین برای فوتبال دوستان و فوتبالیستها.

در سایت ای بی میتونید انواع و اقسام این جنسها رو ببینید. اینهم سایت رسمی جام جهانی فوتبال دوهزار و شش به زبان انگلیسی. در اینجا هم میتونید به قسمتی از سرود رسمی فوتبال جام جهانی که هفته دیگه به بازار میاد و توسط خواننده معروف آلمانی هربرت گرونه مایرکه به دو زبان خوانده شده گوش بدید .فقط باید صفحه رو کمی به پایین اسکرول کنید .

Contrast

2006-05-16T21:20:00.000+02:00

تهران

تورونتو

نیویورک

تهران

عکسی که از تورونتو میبینید توسط یک عکاس ایرانی بنام سم جوانروح گرفته شده که حتما به تماشای عکسهایی که در سایتش داره برید زیرا که بی نظیرند.

در ضمن سایت تهران بیست و چهار رو هم به دوستان خارج از ایران توصیه میکنم زیرا که عکسهای بسیار زیبایی از نقاط مختلف ایران داره که بدیدنش واقعا می ارزه.

در اینجا هم میتونید بلاگهای عکاسی سالهای دوهزار پنج و شش رو ببینید که فکر میکنم بلاگهای امسال هنوز در حال رقابت با یکدیگر هستند.

با بهترین آرزوها

2006-05-14T10:49:00.000+02:00

Peach Roses 037
Originally uploaded by littlebrowngirl.

برای همه مادران دنیا و مادران بلاگستان . روزتان مبارک.

David Blain

2006-05-12T22:44:00.000+02:00

IMG_1210
Originally uploaded by scohen_10022.

حتما در یکی دو هفته اخیر در مورد دیوید بلین شنیدید. دیوید در این سالهای اخیر با کارهایی که کرده هم جهان رو به تعجب واداشته و هم ثروت هنگفتی بدست آورده . دیوید در روز اول ماه مه تصمیم گرفت که در جایی در نیویورک در یک کره شیشه ایی که با آب پر شده بود مثل یک ماهی یکهفته زیر آب زندگی کنه و در این مدت حتی برای یک ثانیه هم از زیر آب بیرون نیاد. بعد از گذروندن این یکهفته اعجاب انگیز هم اعلام کرد که تصمیم داره برای نه دقیقه نفسش را زیر آب نگه داره تا رکورد جهانی رو بشکونه که البته موفق نشد . دیوید بلین کار شعبده بازیش رو از خیابونهای نیویورک با کلکهای کوچک و عجیب شروع میکنه و همه رو بشدت تحت تاثیر قرار میده . در آخر این مطلبم چند لینک در مورد دیوید بلین برای دیدن میذارم که نمیدونم دوستان ایران تا چه حد امکان دیدنش رو داشته باشند.

خلاصه غرض از معرفی این انسان عجیب که من رو تحت تاثیر قرار داده این بود که روز اول که شنیدم خیال چنین کاری رو داره فکر کردم عجب دل خوشی دارند اینجور آدما دیگه نمیدونن برای توجه جلب کردن باید چکار کنند ؟ کاش میتونستم به دیوید بلین بگم که بابا تو کجای کاری میری یکهفته زیر آب فکر میکنی خیلی کار مهمی کردی ؟؟؟ این احمدی نژاد ما دور سرش یه هاله داره به چه عظمت که وقتی میره جایی همه از تعجب چند دقیقه مژه نمیزنند و نفس نمیکشن . یا همین رفسنجانی حدود هفتاد سالشه یکبار ریشش رو اصلاح نکرده ...یا امام زمان که هنوز زنده ست ...

خلاصه بگذریم زیاد سیاسی نشم که اصلا حال و حوصله سیاست روندارم .

اینهم لینکهای مختلف در مورد دیوید بلین .

سایت دیوید بلین

فیلمی که دیوید بلین رو در اون کره شیشه ایی نشون میده

اینهم چند عکس برای کسانی که قادر به دیدن عکسها در فلیکر نیستند 1 2 3

وچند عکس که در فلیکر پیدا کردم.

فیلم دیگری که از کارهای اول دیوید بلین در خیابونه .

اینهم فیلم شخص ناشناسی که تقریبا کارهای شبیه دیوید رو انجام میده و به نوشته خودش شانزده سال بیشتر نداره.

برای آزادی فیض مهدوی لطفا این پتیشن رو هم امضا کنید. مرسی.